ABC cyberbezpieczeństwa dla seniorów i nie tylko.

Artykuł powstał w ramach projektu  pt.: „Wydawnictwa dla Amazonek”,  który realizowany jest dzięki dofinansowaniu ze środków Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych

 

„ABC cyberbezpieczeństwa dla seniorów i nie tylko”

Autor: Bartosz Lewandowski 

Wprowadzenie

W dzisiejszym świecie technologia cyfrowa odgrywa coraz większą rolę w naszym codziennym życiu. Za pomocą jednego kliknięcia możemy zrobić zakupy, umówić się na wizytę u lekarza, załatwić sprawy urzędowe bez wychodzenia z domu, porozmawiać z bliskimi przez wideorozmowę, a nawet znaleźć swoją drugą połówkę. Internet otwiera przed nami drzwi do całego świata.  

Niestety, jak to w życiu bywa, w każdej beczce miodu znajdzie się łyżka dziegciu. W cyfrowym świecie, podobnie jak w rzeczywistym, można natknąć się na nieuczciwych ludzi i różnego rodzaju zagrożenia. Dlatego tak ważne jest, aby znać zasady, które pomogą nam bezpiecznie poruszać się po cyfrowej autostradzie.  

Niniejszy artykuł posłuży jako drogowskaz w cyfrowym świecie. Zawarte w nim informacje pomogą Ci chronić Twoje dane, ustrzec się przed oszustwami i korzystać z nowych technologii w pełni bezpiecznie.  

Z roku na rok rośnie liczba przestępstw związanych z nielegalną działalnością w Internecie. W 2023 roku w porównaniu do 2022 roku liczba oszustw komputerowych wzrosła dwukrotnie, z 35 tysięcy do 75 tysięcy przypadków. Cyberprzestępcy wykorzystują Internet i nowe technologie do oszukiwania oraz zdobywania poufnych informacji, takich jak dane osobowe, numery kart kredytowych czy hasła. Przestępcy mogą wykorzystać Twoje dane m.in. do kradzieży tożsamości, uzyskania dostępu do kont bankowych, oszustw finansowych, a także do zakładania fałszywych profili, które mogą posłużyć do popełnienia kolejnych przestępstw.  

W tym artykule skupimy się na Tobie – seniorze, aby wyposażyć Cię w wiedzę i umiejętności, które pozwolą Ci na bezpieczne i komfortowe korzystanie z dobrodziejstw cyfrowego świata. Pamiętaj, że bezpieczeństwo w sieci to podstawa, dlatego warto o nie dbać.

Podstawy cyberhigieny

Cyberhigiena to zbiór praktyk i nawyków, które pomagają chronić nasze urządzenia i dane w Internecie. To jak dbanie o higienę osobistą, np. mycie rąk, aby uniknąć chorób. Dzięki cyberhigienie możemy zapobiegać „chorobom” cyfrowym, takim jak: kradzież tożsamości, złośliwe oprogramowanie czy oszustwa internetowe.  

Rysunek 1.  Infografika: Definicja Ransomware.
Źródło: Orange Polska

Ustaw automatyczną blokadę ekranu telefonu, aby korzystanie z urządzenia było możliwe dopiero po jego odblokowaniu. Większość urządzeń można zabezpieczyć kodem PIN, hasłem, wzorem lub biometrią, to znaczy odciskiem palca lub rozpoznawaniem twarzy.

Upewnij się, że Twoje urządzenia mają zainstalowane najnowsze aktualizacje systemu, programów i aplikacji. Regularne aktualizacje chronią przed lukami w zabezpieczeniach i nowymi zagrożeniami. 

Rysunek 2. Infografika: Korzyści wynikające z aktualizacji oprogramowania (dotyczy komputerów, smartfonów)
Źródło: Orange Polska

Instaluj aplikacje wyłącznie z legalnych i zaufanych źródeł, takich jak oficjalne sklepy z aplikacjami, ponieważ minimalizuje to ryzyko pobrania złośliwego oprogramowania.

Rysunek 3. Infografika: Definicja Malware
Źródło: Orange Polska

Regularnie wykonuj kopie zapasowe swoich danych, zarówno na komputerze, jak i na telefonie. W przypadku utraty danych z powodu awarii technicznej, ataku cyberprzestępców lub zgubienia urządzenia będziesz mieć możliwość ich odzyskania. 

Bezpieczne hasła i weryfikacja dwuetapowa

W dzisiejszych czasach coraz więcej codziennych spraw załatwiamy przez internet – od kontaktów z rodziną, przez bankowość, aż po zakupy. Dlatego tak ważne jest, aby Twoje konta były odpowiednio zabezpieczone.  

Dobre hasło działa jak solidny zamek do Twojego domu – chroni przed niechcianymi gośćmi. Im dłuższe hasło, tym jest ono trudniejsze do złamania. Twórz hasła składające się z minimum 14 znaków.  

Aby łatwiej zapamiętać hasła, możesz tworzyć kilkuwyrazowe frazy, składające się z co najmniej 5 słów, np.:

Wlazl-Kostek-Na-Mostek-I-Stuka

Nie używaj dosłownego cytatu jako hasła, lecz jako inspirację do tworzenia własnych wersji. Dodaj znaki specjalne, cyfry lub zamień niektóre słowa na inne. Dzięki temu Twoje hasło stanie się trudniejsze do złamania!  

Unikaj haseł powiązanych z informacjami o Tobie lub Twoich bliskich jak: imię, nazwisko, data lub miejsce urodzenia, imię dziecka, wnuczka, pupila, powtórzenie frazy z loginu np.:

Stasiu2001

Mój Burek2022

Nie twórz haseł powtarzalnych, według schematów np.:

mojehaslo1

haslogrudzien2022

Unikaj haseł „wzorów”, sekwencji z klawiatury np.:

1q2w3e4r

6yhnmju7

Nie zapisuj haseł na karteczkach i nie przyklejaj ich na urządzeniu.

Jedna usługa = jedno hasło. To zwiększa bezpieczeństwo Twoich danych. Jeśli ktoś złamie Twoje hasło lub dojdzie do jego wycieku, cyberprzestępcy mogą spróbować użyć go w innych serwisach (np. poczta e-mail, serwisy społecznościowe). Dlatego ważne jest, aby do każdej usługi posiadać odrębne hasło.  

Unikaj przechowywania haseł w miejscach dostępnych dla innych.

Nigdy nie podawaj swoich haseł osobom trzecim.  

Jeśli masz podejrzenie, że Twoje hasło wyciekło, zmień je.

Ostrożnie korzystaj z obcych komputerów. Unikaj logowania się na nich do ważnych usług.  

Rysunek 4: Infografika: Jak utworzyć silne hasło?
Źródło: Orange Polska

Włącz weryfikację dwuetapową

Brzmi to skomplikowanie, ale w rzeczywistości jest bardzo proste. Weryfikacja dwuetapowa to dodatkowe zabezpieczenie podczas logowania, które chroni Twoje konta w internecie.  

Jak to działa? Aby się zalogować, oprócz wpisania hasła będziesz musiał podać także dodatkowy kod. Otrzymasz go za pośrednictwem SMS-a, wiadomości e-mail lub aplikacji w telefonie. Dodatkowym zabezpieczeniem mogą być także Twoje indywidualne cechy fizyczne m.in. odcisk Twojego palca, skan twarzy lub oka czyli tzw. biometria.  

Twoje hasło + Weryfikacja za pomocą kodu lub biometrii = Bezpieczne logowanie

Weryfikacja dwuetapowa jest szczególnie istotna przy logowaniu do serwisów zawierających ważne dane, m.in. poczta e-mail, konto bankowe czy media społecznościowe.  

Dzięki niej zwiększasz bezpieczeństwo swoich kont! 

Rozpoznawanie zagrożeń w komunikacji

W dzisiejszych czasach komunikacja elektroniczna stała się nieodłączną częścią naszego życia. Wymieniamy wiadomości e-mail, korzystamy z komunikatorów internetowych, dzwonimy do siebie. Niestety, ta powszechność niesie ze sobą pewne niebezpieczeństwa. Musimy być świadomi zagrożeń, aby umieć im przeciwdziałać.

Rysunek 5.  Liczba przestępstw związanych z nielegalną działalnością w internecie
Źródło: Poradnik dla seniorów „Halo! Tu cyberbezpieczny Senior”, NASK, 2024

Fałszywe wiadomości e-mail (phishing)

Phishing to jedna z najpopularniejszych metod wykorzystywanych przez cyberprzestępców do wyłudzania poufnych informacji. Przestępcy podszywają się pod zaufane instytucje, takie jak banki, urzędy czy firmy kurierskie, aby nakłonić Cię do kliknięcia w link lub pobrania załącznika.

Rysunek 6. Infografika: Definicja Phishingu
Źródło: Orange Polska

Oszustwa SMS-owe i telefoniczne

Oszuści mogą dzwonić do Ciebie, podszywając się pod pracownika banku, policjanta lub nawet członka rodziny. Mogą próbować wyłudzić od Ciebie pieniądze lub nakłonić Cię do podjęcia pewnych działań, np. zainstalowania oprogramowania.

Jak weryfikować nadawców i linki

Zawsze dokładnie sprawdzaj adres e-mail nadawcy. Upewnij się, że nazwa domeny zgadza się z oficjalną stroną instytucji. Nie klikaj w podejrzane linki, a jeśli to konieczne, najedź na link kursorem, aby zobaczyć jego pełny adres.  

Przykłady oszustw „na policjanta”, „na pracownika banku”, „na wnuczka”

Oszuści często wykorzystują podobne scenariusze, aby wzbudzić Twoje zaufanie i wyłudzić pieniądze. Podszywają się pod policjanta prowadzącego tajną akcję, pracownika banku informującego o podejrzanych transakcjach na Twoim koncie lub wnuczka, który pilnie potrzebuje gotówki. Pamiętaj, że policja nigdy nie prosi o przekazanie pieniędzy, a bank nigdy nie wymaga podania hasła przez telefon.

Bezpieczne zakupy online

W dzisiejszych czasach robienie zakupów przez internet stało się bardzo popularne. Nie musimy wychodzić z domu, stać w kolejkach, a często możemy znaleźć atrakcyjniejsze ceny niż w sklepach stacjonarnych. Niestety, zakupy online wiążą się również z pewnym ryzykiem.

Rysunek 7. Liczba incydentów zagrożeń związanych z najpopularniejszymi portalami zakupowymi w Polsce
Źródło: CERT Polska

Jak weryfikować sklepy internetowe

Zanim dokonasz zakupu w danym sklepie internetowym, sprawdź dokładnie jego adres. Upewnij się, że nie zawiera on błędów, literówek lub innych nieprawidłowości. Brak danych kontaktowych, takich jak adres e-mail, numer telefonu lub adres firmy, powinien wzbudzić Twoje podejrzenia. Zwróć uwagę na regulamin sklepu – powinien zawierać informacje dotyczące sposobów wysyłki i zwrotu towaru.  

Worrying signs – na co zwracać uwagę

Uważaj na zbyt atrakcyjne ceny i promocje, które wydają się zbyt dobre, aby być prawdziwe. Zwróć uwagę na metody płatności – brak popularnych opcji, takich jak BLIK, może być sygnałem ostrzegawczym. Przeczytaj opinie o sklepie, ale zachowaj krytycyzm, jeśli wszystkie są bardzo pozytywne i pochodzą z tego samego okresu.  

Bezpieczne metody płatności

Korzystaj z bezpiecznych metod płatności, takich jak BLIK, karty płatnicze lub płatność przy odbiorze, jeśli to możliwe. Upewnij się, że strona do której zostaniesz przekierowany w celu dokonania płatności jest prawdziwa i bezpieczna.  

Co zrobić, gdy padliśmy ofiarą oszustwa

Jeśli zorientujesz się, że zrobiłeś zakupy w fałszywym sklepie, natychmiast skontaktuj się ze swoim bankiem. Zgłoś oszustwo na policję i na stronie CERT.pl.

Ochrona przed oszustwami inwestycyjnymi

Oszustwa inwestycyjne to działania i praktyki mające na celu wyłudzenie pieniędzy, zwłaszcza od niedoświadczonych na rynku inwestycyjnym użytkowników internetu.  

Przestępcy przy użyciu metod socjotechnicznych starają się nakłonić do inwestowania np. w kryptowaluty, nieruchomości, surowce, akcje, udziały, papiery wartościowe.  

Zachęta do takich inwestycji jest opatrzona wiarygodną historyjką i przedstawiana jako bezpieczna lokata, która gwarantuje wysokie zyski.  Wystarczy uzupełnić formularz, wpłacić pieniądze na wskazaną platformę lub fundusz inwestycyjny.  

Pamiętaj!

Każde działanie dotyczące inwestowania wiąże się z ryzykiem. Zanim podejmiesz jakąkolwiek decyzję, zawsze sprawdź, komu powierzasz swoje pieniądze!  

Jak rozpoznać fałszywą inwestycję?

Przed podjęciem decyzji dotyczącej inwestycji, zweryfikuj bardzo dokładnie:

  • Wiarygodność profilu, na którym znajduje się reklama. Poniżej przykład fałszywej reklamy wraz z wyjaśnieniem, na co zwracać uwagę.  
  • Autentyczność strony, na którą nastąpiło przekierowanie. Zwróć uwagę na prawidłowy adres strony, nie sugeruj się tym, że są na niej znane logotypy – mogą być użyte bezprawnie.  
  • Dane rejestrowe firmy, która ma pośredniczyć w inwestycjach. Czy na stronie są dostępne takie dane jak: adres firmy, NIP oraz dane kontaktowe tj. mail, telefon?  
  • Historię firmy. Posiadając numer NIP możesz zweryfikować historię firmy w Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej (CEDIG) lub w Krajowym Rejestrze Sądowym (KRS).  
  • Rejestr autoryzowanych doradców inwestycyjnych, prowadzony przez Komisję Nadzoru Finansowego. Upewnij się, że osoba, z którą rozmawiasz o inwestycjach, jest wpisana do tego rejestru. To daje pewność, że ma odpowiednie kwalifikacje i uprawnienia do udzielania porad inwestycyjnych w Polsce.  
  • Listę podmiotów objętych nadzorem Komisji Nadzoru Finansowego (KNF). To oficjalny spis firm i instytucji finansowych działających w Polsce, które podlegają regularnej kontroli KNF. Daje to pewność, że przestrzegają prawa i działają zgodnie z wysokimi standardami, dbając o interesy swoich klientów.  

Jeśli podejrzewasz, że padłeś ofiarą oszustwa inwestycyjnego, zbierz wszystkie dane kontaktowe oszustów (czas zdarzenia, numery telefonów, e-maile, numery rachunków, dane odbiorców, adresy portfeli kryptowalutowych) i jak najszybciej zawiadom policję lub prokuraturę oraz swój bank. 

Rysunek 8. Przykładowa strona internetowa – oszustwo inwestycyjne
Źródło: CERT Polska

Bezpieczne korzystanie z mediów społecznościowych

Media społecznościowe są dla wielu internautów główną aktywnością online. Dzięki nim nawiązujemy i podtrzymujemy relacje, docieramy do informacji, dzielimy się swoimi opiniami lub wydarzeniami z życia.  

Media społecznościowe (ang. social media, SM) to środki przekazu wykorzystujące technologie internetowe i mobilne, które pozwalają na komunikację na dowolną skalę. W odróżnieniu od tradycyjnych mediów (np. telewizji czy radia) social media nie tylko umożliwiają odbiór wiadomości, ale też dwukierunkową komunikację, np. w komentarzach. Dzięki nim nie musimy więc być już tylko biernymi odbiorcami, ale możemy też reagować na to, co publikują inni, oraz sami tworzyć przekazy.  

Istnieje wiele rodzajów mediów społecznościowych, a tych jak łatwo się domyślić, ciągle przybywa! Pamiętaj jednak, że choć bardzo przyjemnie spędza się z nimi czas, to ich nadmierne użytkowanie może wiązać się z zagrożeniami, takimi jak: FOMO i nadużywanie nowych technologii, dezinformacja, przejęcie profilu czy kradzież tożsamości. 

Co robić w przypadku cyberataku

Cyberataki mogą przybierać różne formy i mieć różne skutki. Warto wiedzieć, jak reagować w takich sytuacjach, aby zminimalizować potencjalne szkody.

Natychmiastowe działania

Jeśli podejrzewasz, że padłeś ofiarą cyberataku, np. Twoje urządzenie działa podejrzanie wolno, widzisz nieznane Ci programy lub pliki albo otrzymałeś podejrzaną wiadomość, odłącz urządzenie od sieci.

Gdzie zgłaszać incydenty

Incydenty związane z cyberbezpieczeństwem możesz zgłaszać do CERT Polska. W przypadku nielegalnych treści w Internecie, szczególnie związanych z seksualnym wykorzystywaniem dzieci, skontaktuj się z Dyżurnet.pl.  

Jak zastrzec PESEL

Warto zastrzec swój numer PESEL, aby uniemożliwić cyberprzestępcom wykorzystanie go do nieautoryzowanych działań, takich jak np. zaciąganie pożyczek. Zastrzeżenie PESEL-u jest bezpłatne i można to zrobić online lub w dowolnym urzędzie.  

Rysunek 9. Infografika: Statystyki dot. wyłudzeń w Internecie w Polsce
Źródło: Orange Polska

Kiedy kontaktować się z bankiem

W przypadku podejrzenia kradzieży środków z konta bankowego lub nieautoryzowanych transakcji, niezwłocznie skontaktuj się ze swoim bankiem. 

Przydatne narzędzia i źródła wiedzy

W trosce o bezpieczeństwo w cyberprzestrzeni warto korzystać z dostępnych narzędzi i poszerzać swoją wiedzę w tym zakresie. Poniżej znajdziesz listę rekomendowanych stron i inicjatyw, które pomogą Ci w zdobywaniu wiedzy na temat cyberbezpieczeństwa.

Aplikacje zwiększające bezpieczeństwo

  • mOchrona – aplikacja ochrony rodzicielskiej stworzona w ramach Ogólnopolskiej Sieci Edukacyjnej (OSE).  
  • mLegitymacja – legitymacja szkolna dostępna w smartfonie, będąca częścią aplikacji mObywatel.  

Rekomendowane strony do pogłębiania wiedzy

  • CERT Polska (cert.pl) – zespół reagowania na incydenty komputerowe, działający w strukturach NASK.  
  • Dyżurnet.pl – zespół ekspertów NASK, kontaktowy punkt do zgłaszania nielegalnych treści w internecie.
  • OSE IT Szkoła (it-szkola.edu.pl) – platforma e-learningowa, na której znajdziesz kursy, scenariusze zajęć, publikacje ekspertów i infografiki.  
  • Strona kampanii Europejski Miesiąc Cyberbezpieczeństwa (bezpiecznymiesiac.pl).  

Kampanie edukacyjne

  • Dzień Bezpiecznego Internetu – inicjatywa, której celem jest propagowanie działań na rzecz bezpiecznego dostępu dzieci i młodzieży do sieci. Organizowana jest od 2004 roku z inicjatywy Komisji Europejskiej.  
  • Europejski Miesiąc Cyberbezpieczeństwa (ECSM) – inicjatywa organizowana przez Europejską Agencję ds. Cyberbezpieczeństwa (ENISA) oraz Komisję Europejską. Jej celem jest popularyzacja wiedzy i wymiana dobrych praktyk w obszarze cyberbezpieczeństwa.

Podsumowanie i checklisty

W niniejszym artykule omówiliśmy najważniejsze zagadnienia związane z cyberbezpieczeństwem. Pamiętaj, że w cyfrowym świecie, podobnie jak w rzeczywistym, możesz spotkać się z różnymi zagrożeniami. Świadomość tych zagrożeń i umiejętność im przeciwdziałania to klucz do bezpiecznego korzystania z technologii cyfrowych.

Rysunek 10. Infografika: Statystyki świadomości użytkowników dot. zagrożeń w polskim Internecie.
Źródło: Orange Polska

Checklisty

Lista najważniejszych zasad bezpieczeństwa:

  • Chroń swoje hasła – twórz silne i unikalne hasła, nie udostępniaj ich nikomu.
  • Aktualizuj oprogramowanie – regularnie instaluj aktualizacje systemu operacyjnego, przeglądarek i aplikacji.
  • Bądź ostrożny w sieci – nie klikaj w podejrzane linki, nie otwieraj załączników od nieznanych nadawców.
  • Korzystaj z zaufanych źródeł – pobieraj aplikacje tylko z oficjalnych sklepów.
  • Chroń swoje dane – nie udostępniaj w sieci więcej informacji, niż jest to konieczne.
  • Bądź sceptyczny wobec podejrzanych ofert – nie daj się nabrać na zbyt atrakcyjne promocje i obietnice szybkich zysków.
  • Zabezpiecz swoje urządzenia – zainstaluj oprogramowanie antywirusowe i korzystaj z zapory sieciowej.
  • Włącz weryfikację dwuetapową – dodatkowa ochrona Twoich kont w internecie.
  • Zgłaszaj incydenty – jeśli podejrzewasz, że padłeś ofiarą cyberprzestępstwa, zgłoś to odpowiednim organom.

Codzienna checklista cyberbezpieczeństwa:

  • Sprawdź, czy Twoje urządzenia są zaktualizowane.
  • Upewnij się, że masz włączoną blokadę ekranu.
  • Zastanów się dwa razy, zanim klikniesz w link lub pobierzesz załącznik.
  • Zweryfikuj nadawcę wiadomości, która wzbudza Twoje podejrzenia.
  • Nie udostępniaj w sieci swoich haseł i innych poufnych informacji.
  • Wyloguj się z kont, z których już nie korzystasz.

Pamiętaj, bezpieczeństwo w sieci to proces ciągłego uczenia się i dostosowywania do nowych zagrożeń. Bądź na bieżąco z informacjami o cyberbezpieczeństwie i dziel się wiedzą z bliskimi.

Rysunek 11. Infografika: Statystyki świadomości użytkowników dot. zagrożeń w Internecie (Polska)
Źródło: Orange Polska

Bibliografia

Autor: informatyk z blisko 30-letnim doświadczeniem w projektach badawczych, gdzie technologia spotyka się z realnymi potrzebami człowieka. Umiarkowany entuzjasta i osoba o interdyscyplinarnych zainteresowaniach, potrafiąca przedstawiać złożone zagadnienia technologiczne w sposób wyważony i przystępny.

 

Informacja, dezinformacja – jak sobie radzić?

Artykuł powstał w ramach projektu  pt.: „Wydawnictwa dla Amazonek”,  który realizowany jest dzięki dofinansowaniu ze środków Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych

 

„Informacja, dezinformacja – jak sobie radzić?”

Autor: Bartosz Lewandowski 

Wstęp

W dzisiejszym świecie jesteśmy nieustannie zalewani ogromną ilością informacji. Media społecznościowe stały się głównym źródłem wiadomości, a dostęp do informacji ma praktycznie każdy. Niestety, w tym gąszczu danych łatwo natknąć się na dezinformację, czyli celowe rozpowszechnianie fałszywych lub zmanipulowanych informacji.  

Dezinformacja to nie tylko fake newsy. To również manipulowanie treścią, tworzenie fałszywych kont i person, a nawet wykorzystywanie zaawansowanych technologii, takich jak deep fake’i.  

Dezinformacja jest szczególnie niebezpieczna, ponieważ może wpływać na nasze decyzje, emocje, a nawet światopogląd. Rozpowszechnianie nieprawdziwych informacji może prowadzić do podziałów społecznych, konfliktów, a nawet stanowić zagrożenie dla zdrowia publicznego.  

W tym artykule dowiesz się, czym dokładnie jest dezinformacja, jakie są jej rodzaje i mechanizmy, dlaczego jest tak skuteczna i jak sobie z nią radzić. Poznasz praktyczne wskazówki i narzędzia, które pomogą Ci krytycznie analizować informacje, weryfikować fakty i chronić się przed negatywnymi skutkami dezinformacji.

Rodzaje i mechanizmy dezinformacji

Dezinformacja to fałszywe, zmanipulowane lub wyrwane z kontekstu informacje, rozpowszechniane w sposób świadomy przez osoby, które mają złe intencje i chcą w negatywny sposób wpłynąć na zachowanie lub decyzje odbiorców. Dezinformacja może być realizowana za pomocą różnych narzędzi. Najczęściej używane to:  

  • Fake newsy – klasyczne fałszywe informacje, zawierające nieprawdziwe fakty.  
  • Manipulacja treścią informacji, kontekstem, fotografią, sugerowanym czasem wydarzenia, emocjami (stosowanie języka manipulacji emocjonalnej, języka polaryzacyjnego), stosowanie błędów logicznych, wybiórcze prezentowanie danych.  
  • Podawanie prawdziwych faktów w fałszywym lub zmanipulowanym kontekście.
  • Tworzenie fałszywych stron internetowych, dokumentów, fałszywych „person” (nieistniejących osób, funkcjonujących wyłącznie w sieci) lub organizacji.  
  • Wykorzystywanie trolli, botów i cyborgów.  
  • Sztuczne generowanie reakcji w sieci, albo przez kupno tych reakcji na komercyjnych stronach internetowych, albo przez stworzenie siatki sterowanych kont.  
  • Podszywanie się pod prawdziwe osoby/podmioty.  
  • Stosowanie deep fake’ów (to materiał wideo z taką obróbką dźwięku i obrazu, której celem jest utworzenie fałszywych obrazów i/lub dźwięków, przy użyciu technik z zakresu sztucznej inteligencji).  
  • Tworzenie rozbudowanych, fałszywych teorii, nazywanych spiskowymi, w których prawdziwe informacje przeplatają się z fake newsami, manipulacjami i niepotwierdzonymi domysłami.  

Fake news

Fake news to fałszywa, nieprawdziwa lub sztucznie stworzona informacja, której celem jest wywołanie dezinformacji lub dokonanie oszustwa. Fake newsy rozpowszechniane są głównie przez serwisy informacyjne, media elektroniczne oraz media społecznościowe. Przy ich tworzeniu autorzy często stosują chwytliwe nagłówki, by zwrócić uwagę jak największej liczby odbiorców.  

Określenie „fake news” odnosi się do faktów, danych – ale nie do opinii. Opinia, nawet jeśli oceniamy ją jako chybioną czy nieadekwatną, to autorska interpretacja faktów, do której autor ma prawo. Z fake newsem mamy do czynienia, gdy fakty lub dane są nieprawdziwe.  

Fake newsy często pojawiają się na portalach informacyjnych, które podszywają się pod znane i wiarygodne media, lub na anonimowych portalach, na których nie ma żadnych informacji o tym, kto je tworzy, nie ma też nazwisk dziennikarzy ani adresu redakcji.  

Fake newsem może być również nieprawdziwe zdjęcie – przerobione w programie graficznym lub wyjęte z kontekstu (semantycznego, czasowego) i opublikowane z nieprawdziwą informacją.  

Jak rozpoznać fake newsa?
  1. Sprawdź źródło informacji.  
  2. Zapoznaj się z pełną treścią informacji, a nie tylko z samym jej nagłówkiem.  
  3. Sprawdź autorów informacji oraz ich wiarygodność.  
  4. Sprawdź, czy inne źródła podają identyczne treści.  
  5. Sprawdź datę publikacji.  
  6. Rozważ, czy nie jest to żart lub satyra.  
  7. Przeanalizuj własne przekonania i emocje (czy nie wpływają na nasz osąd).  
  8. Zapytaj ekspertów.  

Trolle internetowe

Choć narzędzi manipulacji w Internecie jest wiele, jednym z najczęściej wykorzystywanych jest aktywność internetowych trolli.  

Troll internetowy to ktoś, kto publikuje wiadomości podburzające, obraźliwe, będące atakiem personalnym, często niezwiązane z głównym tematem dyskusji. Z reguły działa anonimowo, jego konto nie zawiera więc prawdziwego imienia i nazwiska, brakuje również zdjęcia profilowego, które umożliwia identyfikację.  

Celem trolla jest najczęściej wywołanie negatywnych reakcji emocjonalnych lub zakłócenie dyskusji. Troll często zachowuje się agresywnie, ponieważ im większą kłótnię wywoła, im więcej osób w niej uczestniczy, tym większą satysfakcję odczuwa troll.  

Część trolli to zwyczajni internauci, którzy w takim aspołecznym zachowaniu znajdują przyjemność. Ich celem jest skłócanie, obrażanie, dzielenie ludzi i wprowadzanie chaosu. Aby to osiągnąć, potrafią oszukiwać, manipulować i kłamać.  

Trolle rosyjskie

Trolle internetowe często kojarzą się z polityczną aktywnością Rosji w sieci – rzeczywiście taka istnieje, choć nie każdy aspołecznie zachowujący się użytkownik internetu to prawdziwy rosyjski troll.  

Trolle rosyjskich agencji, działających w ramach tzw. wojny informacyjnej, pracują dla pieniędzy. Rozpowszechnianie fałszywych informacji w sieci jest ich pracą.  

Głównym zadaniem rosyjskich trolli było tworzenie fałszywych kont działających w mediach społecznościowych i na forach internetowych, zamieszczanie komentarzy, linkowanie propagandowych treści, rozpowszechnianie memów i grafik. Pracowali na zmiany, ich aktywność była skoordynowana ze strefami czasowymi konkretnych państw. Najbardziej interesowały ich strony i grupy dotyczące: imigracji, religii, ras, niektórych ruchów społecznych, czasem określonych regionów geograficznych.  

W Polsce rosyjskie trolle są aktywne, choć w inny sposób niż się powszechnie wydaje. Użytkownicy sieci chętnie dziś sięgają po frazę „ruski troll”, obdarzając nią każdego, kto ma odmienne poglądy czy popełnia proste błędy językowe. Tymczasem trolle zatrudniane przez prokremlowską propagandę są coraz bardziej profesjonalne i mają zazwyczaj niewiele problemów językowych.  

Dziś rosyjskie trolle nastawiają się na promowanie istniejących narracji, które pasują do ich celów. Częściej angażują się w komentowanie istniejących postów, włączają się do dyskusji, a nie prezentują własną propagandę (co wcześniej było normą). Pracują nad budowaniem szerokich grup oraz biorą udział w dyskusji publicznej na najbardziej emocjonujące społeczeństwo tematy, by narzucić własną interpretację. Chodzi o takie wpływanie na Polaków, by narrację realizującą rosyjskie cele uznali oni za własną i zidentyfikowali się z nią.

Rosyjskie agencje trolli wykorzystują tematy już istniejące w danym społeczeństwie. Dostarczają argumentów, które pogłębiają istniejące podziały i generują chaos – lecz najczęściej nie wymyślają zupełnie nowego przekazu, tylko wykorzystują tematy i emocje, które przynajmniej tlą się w danej wspólnocie.  

Jak się bronić przed trollami?
  1. Podstawowa zasada brzmi: „Nie karm trolla”. Czyli: jeśli zauważysz, że jakieś konto działa jak troll, nie dyskutuj z nim, nie podawaj dalej jego wpisów, ogranicz z nim kontakt, jeśli jest to możliwe – zablokuj takiego użytkownika. Nic nie tracisz, gdy zamykasz dostęp do swoich treści trollowi.  
  2. Jeśli troll atakuje Cię personalnie, a zarzuty uważasz za wymagające Twojej reakcji – zamieść wyjaśnienie na swoim koncie, lecz nie wchodź w dyskusję z trollem. Zainteresowani dotrą do informacji, natomiast Ty nie dasz trollowi pożywki do dalszej aktywności. Jeśli atak jest znieważający lub zawiera groźby – rozważ zgłoszenie sprawy na policję.

  3. Jeśli trolle szerzą jakiegoś fake newsa, warto w ramach ogólnej dyskusji opublikować link, dementujący fałszywą informację – ale na tym udział w debacie powinien się zakończyć. Pamiętaj, że nie masz do czynienia z osobami otwartymi na argumenty, lecz z użytkownikami nastawionymi na awanturę i wywoływanie w Tobie trudnych emocji. Najlepiej zrobisz, gdy dementi fake newsa zamieścisz na swoim profilu i rozpowszechnisz je wśród znajomych.  
  4. Trudniej obronić się przed trollami stosującymi bardziej wyrafinowaną manipulację, których celem jest rozpowszechnienie treści tak, by została uznana za wiarygodną. Tutaj zadziałają zasady ochrony przed fake newsami:  
  • sprawdzaj źródła,
  • nie ufaj każdej informacji, która pojawia się w sieci,
  • zanim podasz dalej czyjś kontrowersyjny wpis, sprawdź dokładnie, kto naprawdę jest jego autorem – zdarzają się przypadki podszywania się pod znaną osobę lub instytucję.  

Boty i cyborgi

Kolejnym narzędziem dezinformacji są tzw. boty – zautomatyzowane konta, naśladujące zachowania normalnych użytkowników mediów społecznościowych. Boty to także oprogramowanie automatyzujące określone czynności, używane na wielu stronach internetowych, m.in. do obsługi klienta online czy publikacji treści zgodnie z określoną procedurą.  

Jednak kiedy mówimy „boty” w odniesieniu do dezinformacji, mamy na myśli zautomatyzowane konta, które w mediach społecznościowych realizują zapisane w programie czynności, takie jak:

  • podawanie dalej określonych wpisów (np. opublikowanych na konkretnych kontach lub zawierających określony hashtag), aby szybko rozpowszechnić istotną z punktu widzenia programującego lub jego klienta – treść,  
  • generowanie komentarzy o zaprogramowanej treści pod wpisami innych użytkowników – by narzucić kierunek dyskusji,

  • tworzenie wrażenia dużej popularności osoby/konta, przez generowanie dużej liczby reakcji pod wpisami.  

Boty, wykorzystujące manipulację do celów politycznych lub komercyjnych, są szkodliwe. Tworzą fałszywy obraz sieciowej rzeczywistości. Patrząc na wpis „podbity” przez boty, użytkownicy mają wrażenie, iż jest on ważny, prawdziwy, popularny – ponieważ jest pod nim wiele reakcji. Zwracają na niego uwagę, często podają go dalej, dając treści dodatkowy zasięg.  

Reakcje botów fałszywie wpływają też na algorytmy platform społecznościowych, które reagują na wysokie (pod względem ilościowym) zainteresowanie wpisem i zaczynają wyświetlać go większej liczbie użytkowników. Mamy wtedy do czynienia ze zjawiskiem kuli śnieżnej – wpis staje się wiralem, ale wyłącznie dzięki manipulacji reakcjami.  

Istnieją również konta hybrydowe, które łączą w sobie cechy bota i aktywność prawdziwego, „ludzkiego” użytkownika. Automatyzacja działa na nich tylko przez określony czas i jest uzupełniana normalną aktywnością człowieka, albo automatycznie realizowane są tylko niektóre czynności, np. podawanie dalej wpisów. Takie hybrydowe konta nazywane są CYBORGAMI.  

Jak rozpoznać konto botowe?

Cechy charakterystyczne konta botowego:

  • Anonimowość – brak zdjęcia profilowego, na Twitterze nazwa użytkownika składająca się z przypadkowych liter i cyfr.  
  • Nienaturalnie wysoka aktywność konta – nie do osiągnięcia przez człowieka (np. kilkadziesiąt wpisów w ciągu minuty, kilkaset postów w ciągu doby).  
  • Brak oryginalnych wpisów – na koncie są same retweety/reposty wpisów innych autorów.  
  • Brak treści dotyczących życia prywatnego.  
  • Brak reakcji na pytania kierowane do tego konta przez innych użytkowników.  

Rysunek. 1. Jak rozpoznać konto botowe?
Źródło: Poradnik Fundacji Orange „Dezinformacja. Jak się przed nią chronić?

Deepfake

To nowe zagrożenie, które jeszcze nie jest powszechnie znane, ale niestety – prędzej czy później – zostanie rozpowszechnione i wtedy stanie się bardzo poważnym problemem.  

Określenie „deepfake” pochodzi od dwóch angielskich zwrotów: „deep learning” (głębokie uczenie) oraz „fake” (fałsz). Deepfake to taka obróbka dźwięku i obrazu, najczęściej w materiałach wideo, która ma na celu stworzenie fałszywej ścieżki dźwiękowej i dopasowanego do niej obrazu, za pomocą sztucznej inteligencji. Pozwala tworzyć zmanipulowane filmy, które są dziś prawie niemożliwe do odróżnienia od tych, które zostały zrealizowane w tradycyjny sposób i są autentyczne.  

Cechy deepfake’ów:

  • pojawiają się w materiałach, na których występują ludzie;
  • bazują na wcześniej nagranym, autentycznym materiale, który jest przerabiany.

W efekcie dostajemy film, na którym na przykład znany polityk mówi coś, czego w rzeczywistości nigdy nie powiedział – jednak patrząc na nagranie widzimy tego właśnie polityka, który mówi takie słowa!

Przed erą deepfake’ów materiały wideo były jednymi z najbardziej wiarygodnych – trudno było je zmanipulować tak, by podłożyć komuś fałszywą wypowiedź, dopasowaną do mimiki twarzy. W deepfake’ach to możliwe: sztuczna inteligencja dopasowuje ruchy twarzy osoby do nowej ścieżki dźwiękowej. Niestety, nie ma obecnie powszechnie dostępnych narzędzi, które umożliwiałyby wykrycie deepfake’a.  

Rysunek 2. Zrzut ekranu z filmu przedstawiającego technologię umożliwiającą tworzenie deepfake’ow, za pomocą której można podszywać się pod kogoś innego. W filmie posłużono się wizerunkiem Prezydenta RP, Andrzeja Dudy
Źródło: https://www.youtube.com/watch?v=zA0W8DadBW0&t=17s&ab_channel=emce%E2%96%A1 

Tworzenie fałszywych person

Tworzenie fałszywych person, czyli nieistniejących postaci, które w sieci mają rozpowszechniać określone treści, to zjawisko częstsze niż można przypuszczać. Chodzi tu nie o anonimowe konta, lecz o personę, która ma sprawiać wrażenie autentycznego człowieka, uznawanego za wiarygodne źródło informacji. W dezinformacji rosyjskiej ten sposób wykorzystywany jest często do tworzenia fałszywych dziennikarzy lub blogerów, czasami także ekspertów.  

Teorie spiskowe

Teoria spiskowa to specyficzny rodzaj narracji, który ma służyć wyjaśnieniu jakiegoś zdarzenia, sytuacji czy zjawiska, w opozycji do powszechnie uznawanej, oficjalnej wersji. Opiera się na przekonaniu (nie zawsze wprost artykułowanym), że najważniejsze informacje dotyczące tematów publicznych są ukryte, za sprawą niejawnych działań osób lub grup, współpracujących ze sobą w celu osiągnięcia własnej korzyści, kosztem interesu zbiorowości. Szerzone w ten sposób przekonania są niepotwierdzone wiarygodnymi dowodami, choć przekazywać je mogą osoby uważane za autorytety.  

W czasach kryzysowych (np. podczas pandemii czy w czasie wojny) rośnie popularność teorii spiskowych, ponieważ pozornie porządkują one świat według znanych odbiorcom zasad, a w efekcie niwelują poczucie niepewności, bardzo trudne do wytrzymania w dłuższym okresie. Choć bywają najbardziej nieprawdopodobne, przywracają (pozornie!) poczucie bezpieczeństwa – nawet wtedy, gdy dowodzą istnienia pedofilskiego spisku światowych przywódców przeciwko ludzkości czy przepowiadają wojnę z pozaziemską rasą reptilian. Bezpieczeństwo odbiorcom przynosi świadomość, że zasady, rządzące opisywanym w ten sposób światem, są znane – dzięki temu łatwo określić, kto jest dobry, a kto zły, wróg jest widoczny i nazwany, a przyczyny kryzysu łatwo „zrozumieć” (przypisując je do znanych reguł). Teoria spiskowa zazwyczaj wydaje się logiczna, w rzeczywistości jednak ma wiele słabych punktów, które pozwalają wykazać jej nieprawdziwość. Wyznawcy takiej teorii pomijają jednak jej słabości i nie chcą angażować się w weryfikację podanych informacji.  

Kupowanie sieciowych reakcji

Dziś każdy, kto chce manipulować odbiorcami za pomocą mediów społecznościowych i może na ten cel przeznaczyć pieniądze, bez problemu zdobędzie łatwe w obsłudze narzędzia do manipulacji ilościowej. Dzięki nim wygra sondę w sieci, wygeneruje korzystne dla siebie komentarze pod postami czy zaskoczy konkurencję liczbą wyświetleń swego filmu – bo po prostu kupi sobie reakcje.  

Manipulacja wynikami ilościowymi realizowana jest za pomocą kilku narzędzi:

  • reakcje pochodzą z fałszywych kont sterowanych automatycznie, czyli z kont – botów,  
  • reakcje pochodzą ze specjalnych platform online (powstają one głównie w krajach rozwijających się, często w Azji), których pracownicy ręcznie realizują zamówienia ilościowe. To usługa droższa, bo trudniejsza do wykrycia,  
  • istnieją również tzw. giełdy lajków – czasem nawet bezpośrednio na Facebooku, działają jako grupy, na których wstawia się posty po to, by uzyskać pod nimi reakcje w zamian za zostawienie swoich reakcji pod postem kogoś innego,  
  • reakcje generuje specjalne oprogramowanie, które wykorzystuje dostęp do konta bez wiedzy jego użytkownika.  

Koszt wykupienia kilkunastu tysięcy lajków na Facebooku to zaledwie kilkaset złotych, podobnie wyglądają ceny innych reakcji. Choć kupowanie reakcji, a więc generowanie fałszywego ruchu w sieci, to działanie nieetyczne, obecnie nie jest nielegalne.  

Cel dezinformacji

Celem akcji dezinformacyjnych zawsze jest wprowadzenie w błąd, spowodowanie powstania obrazu świata niezgodnego z rzeczywistością i wywołanie określonych efektów w postaci: podejmowania przez odbiorcę błędnych decyzji, wytworzenia konkretnego poglądu, podjęcia konkretnego działania lub przeciwnie – zaniechania działania.

Dlaczego dezinformacja działa?

Na to, czy dezinformacja odniesie skutek, wpływają czynniki wewnętrzne (psychologiczne) i zewnętrzne (związane z działaniem algorytmów platform społecznościowych).

I. Czynniki psychologiczne

  • Reakcje emocjonalne: Odbiorcy częściej zwracają uwagę na wiadomości negatywne lub budzące podziw niż na pozytywne lub neutralne. Artykuły czy wpisy dementujące fake newsy rozchodzą się słabiej i budzą niższe zainteresowanie niż sam fake news – zazwyczaj są neutralne i nie wzbudzają tak silnych emocji. Jeśli przeczytana treść wzbudza skrajne emocje, np. wściekłość lub niepohamowaną radość, stanowi to wyraźną wskazówkę, że należy sprawdzić inne źródła w celu potwierdzenia wiarygodności danej treści. W wielu przypadkach dezinformacja nie służy informowaniu, lecz raczej wzbudzeniu silnego gniewu lub strachu.  
  • Wpływ społeczny: Działają również zasady wpływu społecznego, a zwłaszcza:

    • Zasada społecznego dowodu słuszności: człowiek, który nie wie, jaka decyzja lub jaki pogląd jest słuszny/właściwy, opowiada się za decyzją/poglądem takim, jak większość grupy.  
    •  
    • Zasada autorytetu: polega ona na większej skłonności do posłuszeństwa wobec osób, które uważane są za autorytety. To tłumaczy, dlaczego na zachowania ludzi dziś ogromny wpływ mają celebryci, youtuberzy/youtuberki i inni sieciowi influencerzy/influencerki.  
    •  
  • Silne emocje i trudne sytuacje: Kiedy wierzymy w fałszywe informacje? Kiedy działają silne emocje – wówczas traci znaczenie prawda jako obiektywna wartość. Nowe, trudne, nieprzewidywalne sytuacje oraz silne emocje uruchamiają inne niż zazwyczaj potrzeby i inne mechanizmy reagowania ludzi. Destabilizacja i chaos wywołują potrzebę szybkiego uporządkowania rzeczywistości. Strach, frustracja, niepewność wywołują potrzebę poczucia bezpieczeństwa i stabilności. Powodują zamknięcie intelektualne, podejrzliwość, ale też rosnącą potrzebę przynależności do grupy. W trudnych emocjonalnie sytuacjach okazuje się, że dezinformacja (w różnych formach) może mieć zdolność zaspokajania emocjonalnych potrzeb. Fake newsy i teorie spiskowe potrafią szybko niwelować niepewność, porządkując świat według rozpoznawalnego schematu – za ich pomocą da się bowiem „poukładać” emocje i nowe wiadomości zgodnie ze znanym wcześniej porządkiem. I odzyskać wewnętrzny spokój, który staje się wtedy wartością nadrzędną.  
  • Niski poziom zaufania społecznego: Osoby z niskim poziomem zaufania społecznego częściej szukają informacji poza systemem, wierzą własnym autorytetom i własnym wynikom wyszukiwania w internetowych wyszukiwarkach, a nie zewnętrznym, uznanym przez system autorytetom czy instytucjom. Duże znaczenie ma też dla nich tzw. „marketing szeptany”, czyli informacje uzyskiwane od rodziny, przyjaciół, znajomych. Często ich opinie stają się ważniejsze niż dane prezentowane w oficjalnej debacie publicznej.  
  • Silna polaryzacja społeczna: Polaryzacja to rozłam systemu wartości w ważnych dla danego społeczeństwa obszarach życia. Podstawowe wartości nie są podzielane przez większość społeczeństwa, konflikty są utrwalane. Silna polaryzacja niszczy instytucje demokratyczne, niszczy wspólnotę, tworząc zamiast niej dwie przeciwstawne grupy: „my” i „oni”. Polaryzacja w Polsce oscyluje na bardzo wysokim poziomie, co wskazuje na poważne różnice poglądowe, dotyczące wszystkich kluczowych kwestii politycznych. Przy silnej polaryzacji społecznej często działają dwa znane błędy myślowe: efekt potwierdzenia i efekt grupy.  
    • Efekt potwierdzenia to poszukiwanie informacji, które potwierdzają to, co już myślimy na dany temat. Każda informacja, która potwierdza nasze poglądy, jest uznawana za prawdziwą. Odrzucane są natomiast te, które zmuszają do rewidowania poglądów. W takiej sytuacji newsy oceniane są nie pod kątem ich wiarygodności, lecz dopasowania do własnych opinii.  
    •  
    • Efekt grupy polega na faworyzowaniu własnej grupy i defaworyzowaniu grupy przeciwnej – grupy „innych”, „onych”. Wszystko, co robią „nasi”, jest dobre, kiedy nawet to samo zrobią „inni” – jest złe. „Inni” są też oskarżani o wszystkie negatywne działania, cechy etc.. W takim układzie społecznym ludzie łatwo wierzą w dezinformację, która pozwala im zachować pozytywny obraz swojej grupy oraz defaworyzować grupę przeciwną.  
    •  

II. Algorytmy mediów społecznościowych

Algorytm to swego rodzaju przepis postępowania, który prowadzi do rozwiązania ustalonego problemu, przez wykonanie określonego ciągu czynności. Współcześnie algorytmy wykorzystywane są w różnych dziedzinach życia. W Internecie najczęściej odpowiadają za porządkowanie czy ustalanie hierarchii informacji, pojawiających się w nieprzerwanym strumieniu wiadomości. Algorytmy używane przez platformy społecznościowe (a obecnie coraz częściej także przez portale informacyjne), sprawiają, że każdy użytkownik mediów społecznościowych widzi na swoim timeline’e inne wpisy – są one tak dobrane, by odpowiadały jego dotychczasowym reakcjom i zainteresowaniom, a więc – spersonalizowane. Algorytmy odpowiadają także za personalizację wyników w wyszukiwarkach internetowych.  

Personalizacja wyników wyszukiwania i widocznych w social mediach treści odbywa się za pomocą mierzenia wyników wcześniejszych wyszukań, polubionych treści, reakcji oraz wszelkich innych zgromadzonych danych, np. w trakcie użytkowania aplikacji, zainstalowanych na telefonie komórkowym użytkownika.  

Algorytmy platform społecznościowych wyświetlają nam to, co lubimy, ale także to, co lubią inni. Czyli pokazują nam na timeline`ach wpisy popularne, budzące największe zainteresowanie. Nie wiadomo dokładnie, jak definiowana jest popularność (np. jaka liczba reakcji o niej świadczy), ponieważ żadna platforma społecznościowa nie ujawniła dotychczas swego algorytmu. Jednak im więcej reakcji wywoła dany wpis w krótkim czasie od publikacji, tym częściej jest wyświetlany innym użytkownikom.  

A ponieważ najwięcej reakcji budzą treści skandalizujące, wywołujące silne, negatywne emocje lub podziw, powstaje prosty ciąg zależności: emocjonujący wpis wywołuje dużo reakcji, dlatego jest zauważany przez algorytmy, które wyświetlają go większej liczbie osób. To generuje kolejny wzrost reakcji i dalsze podbijanie treści przez algorytmy. Schemat ten powtarza się wielokrotnie. Rodzi się wiral – treść rozchodzi się „wirusowo”, udostępniana przez kolejnych, niezwiązanych ze sobą użytkowników. Właśnie ten mechanizm sprawia, że algorytmy mediów społecznościowych sprzyjają popularności fałszywych informacji w Internecie.

Jak walczyć z dezinformacją?

Walka z dezinformacją to proces ciągły i dynamiczny, który wymaga zaangażowania na wielu poziomach. Istnieje szereg działań, które mogą pomóc ograniczyć rozpowszechnianie dezinformacji i zminimalizować jej negatywne skutki.

Rysunek 3. Jak radzić sobie z dezinformacją? 12 zasad Stowarzyszenia Demagog
Źródło: Jak radzić sobie z dezinformacją? 12 zasad Stowarzyszenia Demagog

1. Fact-checking

Fact-checking, czyli weryfikacja faktów, jest podstawowym narzędziem w walce z dezinformacją. Polega na sprawdzaniu prawdziwości informacji i dementowaniu fałszywych doniesień.

  • Działania indywidualne: Każdy użytkownik internetu powinien stosować fact-checking na własną rękę, zanim udostępni jakąkolwiek informację. Należy zweryfikować źródło, sprawdzić autora i porównać daną informację z innymi źródłami. Warto korzystać z dostępnych narzędzi, takich jak wyszukiwanie obrazem, które pozwala na zweryfikowanie autentyczności zdjęć.  
  • Działania systemowe: Istnieją portale fact-checkingowe, które profesjonalnie zajmują się weryfikacją informacji i dementowaniem fake newsów. Należy wspierać ich działalność i regularnie korzystać z ich zasobów. Platformy społecznościowe również powinny współpracować z fact-checkerami, oznaczać i usuwać fałszywe treści oraz ograniczać zasięg kont rozpowszechniających dezinformację.  
    • Przykłady portali fact-checkingowych: Stowarzyszenie Demagog (demagog.org.pl), Agencja AFP, Konkret24, Wojownicy Klawiatury, Fake Hunter Polskiej Agencji Prasowej, OKO.press, Instytut Badawczy NASK, euvsdisinfo.eu.  
    •  

2. Edukacja i świadomość

Edukacja i podnoszenie świadomości na temat dezinformacji to kluczowe elementy budowania odporności społecznej.

  • Działania indywidualne: Każdy użytkownik internetu powinien rozwijać swoje umiejętności medialne, uczyć się krytycznego myślenia i analizy informacji. Świadomość mechanizmów dezinformacji i tego, jak działają algorytmy mediów społecznościowych, pozwala na bardziej świadome korzystanie z internetu.  
  • Działania systemowe: Niezwykle ważne jest wprowadzanie edukacji medialnej do szkół, organizowanie kampanii społecznych i promowanie inicjatyw edukacyjnych.  
    • Przykłady inicjatyw edukacyjnych: Megamisja, #SuperKoderzy, kurs Precobias, Dzień Bezpiecznego Internetu, Lekcja: Enter.  
    •  

3. Odpowiedzialność użytkowników

Każdy użytkownik internetu ponosi odpowiedzialność za swoje działania w sieci.

  • Działania indywidualne: Użytkownicy powinni być świadomi tego, jak rozpowszechniają się fałszywe treści i jakie mogą być tego konsekwencje. Należy zachować szczególną rozwagę przy udostępnianiu informacji, reagowaniu na nie i komentowaniu.  
  •  

4. Działania platform społecznościowych

Platformy społecznościowe odgrywają istotną rolę w walce z dezinformacją.

  • Przykłady działań: Platformy powinny współpracować z fact-checkerami, usuwać fałszywe treści, ograniczać zasięg kont rozpowszechniających dezinformację, promować różnorodność informacji, modyfikować algorytmy, zwiększać transparentność mechanizmów targetowania reklam, wprowadzać zabezpieczenia dla spersonalizowanych reklam.  
    • Community Notes: Niektóre platformy wprowadzają narzędzia takie jak „Community Notes”, które pozwalają użytkownikom na dodawanie kontekstu do wpisów i oznaczanie potencjalnych dezinformacji.

5. Inne działania

  • Wsparcie dla niezależnych fact-checkerów: Organizacje fact-checkingowe odgrywają kluczową rolę w weryfikacji informacji, dlatego ważne jest wspieranie ich pracy.
  • Promowanie odpowiedzialności mediów tradycyjnych: Media tradycyjne również powinny dbać o rzetelność informacji i dokładnie je weryfikować przed publikacją.  
  • Współpraca międzynarodowa: Dezinformacja często ma charakter międzynarodowy, dlatego współpraca między krajami i organizacjami jest kluczowa.  
  • Działania legislacyjne: Rządy powinny wprowadzać regulacje ograniczające dezinformację, ale z poszanowaniem wolności słowa.  
  • Odpowiedzialność reklamodawców: Firmy i reklamodawcy powinni dbać o to, aby ich reklamy nie pojawiały się przy treściach dezinformacyjnych.  
  • Rola społeczeństwa obywatelskiego: Organizacje pozarządowe i aktywiści mogą odgrywać ważną rolę w ujawnianiu dezinformacji i monitorowaniu działań platform.

Rysunek 4. Zgłaszanie strony na Facebooku
Źródło: Poradnik Fundacji Orange „Dezinformacja. Jak się przed nią chronić?”

Podsumowanie

Dezinformacja to zjawisko, które towarzyszy ludzkości od dawna, ale w dobie internetu i mediów społecznościowych stało się szczególnie niebezpieczne. Rozpowszechnianie fałszywych informacji może prowadzić do wielu negatywnych skutków, takich jak podważanie zaufania do mediów i instytucji, podziały społeczne, negatywny wpływ na zdrowie publiczne, manipulowanie wyborami i polityką, a nawet straty ekonomiczne.  

Walka z dezinformacją jest trudnym, ale nie niemożliwym zadaniem. Wymaga ona zaangażowania na wielu poziomach:

  • Indywidualnego: Rozwijanie umiejętności krytycznego myślenia, weryfikowanie informacji, ostrożność w mediach społecznościowych.  
  • Systemowego: Współpraca platform społecznościowych, wsparcie dla fact-checkerów, promowanie edukacji medialnej, odpowiedzialność mediów tradycyjnych, działania legislacyjne.  
  • Społecznego: Aktywność organizacji pozarządowych, inicjatywy edukacyjne, reagowanie na dezinformację.  

Ważne jest, aby pamiętać, że dezinformacja stale ewoluuje, a walka z nią to proces ciągłego uczenia się i adaptacji. Kluczem do sukcesu jest edukacja, świadomość, krytyczne myślenie i odpowiedzialne korzystanie z technologii.

 

Bibliografia

 

Autor: informatyk z blisko 30-letnim doświadczeniem w projektach badawczych, gdzie technologia spotyka się z realnymi potrzebami człowieka. Umiarkowany entuzjasta i osoba o interdyscyplinarnych zainteresowaniach, potrafiąca przedstawiać złożone zagadnienia technologiczne w sposób wyważony i przystępny.

Komunikacja medyczna, a sztuczna inteligencja.

Artykuł powstał w ramach projektu  pt.: „Wydawnictwa dla Amazonek”,  który realizowany jest dzięki dofinansowaniu ze środków Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych

„Komunikacja medyczna, a sztuczna inteligencja”

Autor: Bartosz Lewandowski

Jak technologia może wzmocnić relację lekarz-pacjent?

Wprowadzenie

„Proszę spojrzeć w monitor… Kliknąć tutaj… Przepraszam, system się zawiesił…” – te frazy stały się niemal stałym elementem wizyt lekarskich. Według najnowszych badań Mayo Clinic, współczesny lekarz spędza średnio 5,2 godziny dziennie, wypełniając dokumentację elektroniczną, podczas gdy na bezpośredni kontakt z pacjentem pozostaje mu zaledwie 4,4 godziny. To więcej czasu spędzonego z komputerem, niż z chorymi.

Rys. 1. Typowy 10-godzinny dzień pracy lekarza

Wykres przedstawia podział czasu pracy lekarza: 44% (4,4h) na bezpośredni kontakt z pacjentem, 52% (5,2h) na dokumentację elektroniczną i 4% (0,4h) na inne zadania administracyjne.

Źródło: Mayo Clinic Proceedings, 2023

 

Wyobraźmy sobie typową sytuację: pacjentka Anna, przychodzi na wizytę kontrolną. Lekarz, zamiast patrzeć jej w oczy i aktywnie słuchać, musi jednocześnie wprowadzać dane do systemu, sprawdzać historię choroby i wypełniać dokumentację. „Czasami czuję, że rozmawiam bardziej z komputerem niż z lekarzem” – przyznaje Anna, wyrażając frustrację, którą podziela wielu pacjentów.

Problem ten dostrzegają również sami lekarze. Rozmawiając z jednym z nich usłyszałem „Chciałbym poświęcać więcej czasu na rozmowę z pacjentami, na budowanie relacji i zrozumienie ich obaw. Zamiast tego często czuję się jak operator komputera.”

Pojawienie się AI jako rozwiązania

To właśnie w tym miejscu pojawia się sztuczna inteligencja (AI) – nie jako kolejne narzędzie technologiczne komplikujące pracę, ale jako asystent, który może pomóc przywrócić to, co w medycynie najważniejsze: bezpośrednią relację między lekarzem a pacjentem.

Nowoczesne rozwiązania AI potrafią już dziś:

  • Automatycznie transkrybować rozmowy
  • Tworzyć dokumentację medyczną w czasie rzeczywistym
  • Analizować dane pacjenta

Według najnowszych badań, wykorzystanie takich narzędzi może zmniejszyć czas poświęcany na dokumentację nawet o 40-60%, a jednocześnie zwiększyć dokładność i kompletność zapisów medycznych.

Polski kontekst

W Polsce jesteśmy świadkami pierwszych wdrożeń takich rozwiązań. Choć znajdujemy się dopiero na początku tej drogi, już dziś możemy obserwować, jak technologia wspiera, a nie zastępuje, ludzki wymiar medycyny. Placówki medyczne, które zdecydowały się na wprowadzenie systemów wspieranych przez AI, raportują:

  • Zwiększenie efektywności pracy
  • Większą satysfakcję personelu medycznego
  • Wyższy poziom zadowolenia pacjentów

Perspektywy

Przed nami fascynująca podróż przez świat nowoczesnej komunikacji medycznej. W tym artykule przyjrzymy się bliżej:

  • Jak sztuczna inteligencja zmienia oblicze komunikacji medycznej
  • Jakie przynosi korzyści dla lekarzy i pacjentów
  • Przed jakimi wyzwaniami stoimy
  • Jak będzie wyglądała przyszłość medycyny wspomaganej przez AI

Bo choć technologia nie zastąpi empatii i ludzkiego doświadczenia, może stworzyć przestrzeń, w której będą one mogły rozkwitnąć z nową siłą.

Diagnoza problemu

Współczesna medycyna stoi przed paradoksem – mimo ogromnego postępu technologicznego, lekarze mają coraz mniej czasu na bezpośredni kontakt z pacjentem. Badania Mayo Clinic z 2023 roku pokazują alarmujący obraz: w typowym 10-godzinnym dniu pracy lekarza ponad połowa czasu (5,2 godziny) pochłaniana jest przez dokumentację elektroniczną. Na bezpośredni kontakt z pacjentem pozostaje zaledwie 4,4 godziny, a reszta to różne zadania administracyjne.

Tradycyjny model komunikacji

Obecnie stosowany model komunikacji medycznej przypomina skomplikowaną sieć połączeń, gdzie lekarz staje się centralnym punktem przepływu wszystkich informacji. To na jego barkach spoczywa odpowiedzialność za jednoczesne słuchanie pacjenta, prowadzenie wywiadu, dokumentowanie wizyty, zlecanie badań i konsultowanie się z innymi specjalistami. Ten wielozadaniowy charakter pracy nieuchronnie wpływa na jakość każdego z jej aspektów.

Rys. 2. Tradycyjny model przepływu informacji w komunikacji medycznej

Schemat ilustruje centralną rolę lekarza w procesie komunikacji medycznej oraz wielość zadań i interakcji, które musi koordynować w tradycyjnym modelu pracy.

Źródło: Opracowanie własne na podstawie dokumentacji systemów medycznych

 

Główne wyzwania

Przeciążenie informacyjne stało się codziennością w pracy lekarza. Rosnąca ilość danych medycznych, konieczność ciągłej aktualizacji wiedzy i śledzenia najnowszych badań, przy jednoczesnej potrzebie koordynacji opieki z innymi specjalistami, tworzy środowisko, w którym trudno o skupienie na tym, co najważniejsze – na pacjencie.

Czas stał się najbardziej deficytowym zasobem w medycynie. Średnia wizyta w podstawowej opiece zdrowotnej trwa około 10-15 minut. W tym krótkim czasie lekarz musi nie tylko przeprowadzić pełny wywiad i badanie, ale również wprowadzić wszystkie informacje do systemu. To jak próba zmieszczenia zawartości książki na jednej stronie – coś zawsze zostanie pominięte lub potraktowane zbyt powierzchownie.

Biurokracja medyczna rozrosła się do niespotykanych wcześniej rozmiarów. Szczegółowa dokumentacja, sprawozdawczość, elektroniczne recepty i skierowania – wszystko to wymaga czasu i uwagi, którą można by poświęcić pacjentom.

Konsekwencje

Skutki obecnej sytuacji odczuwają wszystkie strony. Lekarze doświadczają wypalenia zawodowego i frustracji, tracąc satysfakcję z wykonywanej pracy. Pacjenci czują się niedosłuchani i niezrozumiani, często wychodząc z gabinetu z poczuciem, że lekarz poświęcił więcej uwagi komputerowi niż ich problemom zdrowotnym. System ochrony zdrowia jako całość staje się mniej efektywny, bardziej podatny na błędy i coraz droższy w utrzymaniu.

Potrzeba zmiany

Obecna sytuacja jasno wskazuje na potrzebę rewolucji w sposobie organizacji pracy lekarzy. Potrzebujemy rozwiązań, które przywrócą właściwe proporcje w relacji lekarz-pacjent, pozwalając medykom skupić się na tym, co naprawdę ważne – na leczeniu i wspieraniu chorych.

W następnym rozdziale przyjrzymy się, jak sztuczna inteligencja może pomóc w rozwiązaniu tych problemów, stając się niewidzialnym asystentem, który przejmie ciężar zadań administracyjnych.

Jak AI może pomóc?

W świecie, gdzie lekarze spędzają więcej czasu patrząc w ekran komputera niż w oczy pacjenta, sztuczna inteligencja pojawia się nie jako kolejne narzędzie technologiczne, ale jako szansa na przywrócenie ludzkiego wymiaru medycyny. Przyjrzyjmy się, jak to możliwe.

Nowy model komunikacji

Tradycyjny model komunikacji medycznej przypomina skomplikowaną sieć, w której lekarz jest przeciążonym centrum wszystkich procesów. Wprowadzenie asystenta AI fundamentalnie zmienia tę dynamikę. Wyobraźmy sobie wizytę lekarską przyszłości: pacjent rozmawia z lekarzem, a w tle inteligentny system nie tylko dokumentuje przebieg spotkania, ale również analizuje wymieniane informacje, sugeruje pytania i przypomina o istotnych elementach wywiadu.

Według danych dostawców rozwiązań AI, takich jak Microsoft/Nuance DAX czy Ambience Healthcare, wykorzystanie inteligentnych asystentów może zmniejszyć czas poświęcany na dokumentację o 40-60%. To przekłada się na ponad dwie dodatkowe godziny dziennie, które lekarz może spędzić z pacjentami.

Rys. 3. Model przepływu informacji wspomagany przez AI

Schemat pokazuje, jak asystent AI optymalizuje przepływ informacji, przejmując zadania dokumentacyjne i wspierając komunikację między wszystkimi uczestnikami procesu leczenia.

Źródło: Opracowanie własne na podstawie analizy systemów AI

 

AI jako niewidzialny asystent

Nowoczesne systemy AI pełnią rolę dyskretnego pomocnika, działającego w trzech kluczowych obszarach:

Dokumentacja medyczna

System w czasie rzeczywistym transkrybuje rozmowę, automatycznie kategoryzuje informacje i tworzy uporządkowane notatki medyczne. Lekarz może skupić się na rozmowie, mając pewność, że żadna istotna informacja nie zostanie pominięta.

Wsparcie decyzji klinicznych

W trakcie wizyty AI analizuje historię pacjenta, wyniki badań i aktualną rozmowę, delikatnie sugerując dodatkowe pytania czy przypominając o istotnych elementach wywiadu. To jak posiadanie doświadczonego kolegi, który dyskretnie podpowiada w trudnych momentach.

Rys. 4. Elementy komunikacji wspierane przez AI

Mind mapa przedstawia cztery główne obszary wsparcia AI w komunikacji medycznej: dokumentację, wsparcie lekarza, koordynację opieki oraz edukację pacjenta.

Źródło: Opracowanie własne na podstawie raportów Microsoft/Nuance DAX i Ambience Healthcare

Edukacja pacjenta

Po wizycie system automatycznie generuje spersonalizowane materiały edukacyjne, instrukcje i przypomnienia dla pacjenta, uwzględniając jego indywidualną sytuację i potrzeby.

Realne przykłady zmian

DocPlanner, jedna z wiodących firm w obszarze technologii medycznych, przeprowadziła badanie pokazujące transformacyjny wpływ AI na codzienną praktykę lekarską:

Przed wprowadzeniem AI:

  • 10 pacjentów dziennie
  • 52% czasu poświęcanego na dokumentację
  • Wysoki poziom zmęczenia

Po wprowadzeniu AI:

  • 15 pacjentów dziennie
  • 20% czasu na dokumentację
  • „Radość ze sztuki medycznej”

Jeden z lekarzy korzystających z tego rozwiązania podsumował zmianę słowami: „Mogę skupić się na pacjencie, bo to jest rozmowa w cztery oczy. Można patrzeć pacjentowi w oczy i z nim rozmawiać, a nie pytać i notować.”

Kierunki rozwoju

Przyszłość komunikacji medycznej wspomaganej przez AI rysuje się w trzech głównych obszarach:

  1. Głębsze zrozumienie potrzeb pacjenta poprzez analizę sygnałów niewerbalnych i kontekstu emocjonalnego.
  2. Pełniejszy obraz stanu zdrowia dzięki integracji danych z różnych źródeł i zaawansowanej analityce predykcyjnej.
  3. Ciągłość opieki poza gabinetem poprzez inteligentne systemy monitoringu i wsparcia pacjenta.

Technologia, która wspiera, nie zastępuje

Kluczowe jest zrozumienie, że AI nie ma zastąpić lekarza czy zdehumanizować medycyny. Przeciwnie – ma stworzyć przestrzeń, w której ludzki wymiar opieki medycznej może rozkwitnąć z nową siłą. To jak różnica między prowadzeniem samochodu z nawigacją a bez niej – GPS nie prowadzi samochodu, ale pozwala kierowcy skupić się na bezpiecznej jeździe, zamiast na ciągłym sprawdzaniu mapy.

Jak pokazują pierwsze wdrożenia w Polsce, droga do pełnej integracji AI w komunikacji medycznej dopiero się rozpoczyna. Jednak już teraz widać, że technologia ta może być kluczem do przywrócenia tego, co w medycynie najcenniejsze – czasu na prawdziwą, pełną uwagi i zrozumienia rozmowę między lekarzem a pacjentem.

Wyzwania i realia

Między innowacją, a bezpieczeństwem

Wprowadzenie sztucznej inteligencji do komunikacji medycznej, mimo wszystkich obiecujących perspektyw, niesie ze sobą szereg wyzwań. Podobnie jak w przypadku każdej rewolucyjnej zmiany w medycynie, kluczowe jest znalezienie równowagi między innowacją a bezpieczeństwem pacjenta.

Rys. 5. Wyzwania i zagrożenia w implementacji AI w medycynie

Infografika prezentuje cztery kluczowe obszary wyzwań: bezpieczeństwo danych, aspekty prawne, wyzwania techniczne oraz kwestie etyczne.

Źródło: Opracowanie własne na podstawie raportu „Etyczne aspekty AI w medycynie”, Centrum Bioetyki 2024

Bezpieczeństwo danych

W erze cyfrowej ochrona danych medycznych staje się priorytetem. Rozmowa lekarza z pacjentem to nie tylko wymiana informacji – to święte prawo do poufności. Systemy AI muszą spełniać najwyższe standardy bezpieczeństwa, zgodne z RODO i normami branżowymi. Każde nagranie, transkrypcja czy analiza musi być chroniona jak największy skarb.

Jak mawiają eksperci ds. cyberbezpieczeństwa w medycynie „To jak budowanie sejfu. Możemy mieć najnowocześniejsze zabezpieczenia, ale musimy mieć pewność, że zarówno zamek, jak i ściany są nie do przebicia.”

Aspekty prawne

Polskie prawo medyczne, choć coraz bardziej otwarte na nowe technologie, wciąż wymaga dostosowania do rzeczywistości AI. Kto odpowiada za błąd w transkrypcji? Jak długo należy przechowywać nagrania? Czy pacjent musi wyrazić zgodę na obecność AI podczas wizyty? To tylko niektóre z pytań wymagających jasnych regulacji.

Wyzwania techniczne

Rzeczywistość gabinetów lekarskich potrafi zaskoczyć nawet najlepsze systemy AI. Problemy z łącznością internetową, różne akcenty i dialekty, szum tła czy nakładające się głosy – to codzienne wyzwania, którym musi sprostać technologia. Jakość transkrypcji i niezawodność systemów stają się kluczowe, gdy w grę wchodzi zdrowie pacjenta.

Aspekty etyczne

Najbardziej złożone pozostają kwestie etyczne. Relacja lekarz-pacjent to delikatna materia zaufania i zrozumienia. Wprowadzenie „trzeciego uczestnika” w postaci AI rodzi pytania o granice technologii w medycynie.

Musimy pamiętać, że AI to narzędzie, nie partner w rozmowie, a technologia ma wspierać empatię i zrozumienie, nie je zastępować.

Realne korzyści

Rys. 6. Korzyści wdrożenia AI w praktyce medycznej

Zestawienie prezentuje wymierne korzyści dla trzech grup interesariuszy: lekarzy, pacjentów oraz całego procesu opieki medycznej.

Źródło: Dane na podstawie badań DocPlanner i Ambience Healthcare, 2023-2024

 

Mimo tych wyzwań, pierwsze wdrożenia pokazują wymierne korzyści:

Dla lekarzy:

  • Mniej czasu spędzonego na dokumentacji
  • Więcej uwagi dla pacjenta
  • Redukcja stresu i wypalenia zawodowego

Dla pacjentów:

  • Dłuższy rzeczywisty czas kontaktu z lekarzem
  • Lepsza jakość komunikacji
  • Dokładniejsza dokumentacja medyczna

Dla systemu ochrony zdrowia:

  • Wyższa efektywność wizyt
  • Lepsza jakość opieki
  • Optymalizacja kosztów

Droga do sukcesu

Kluczem do skutecznego wdrożenia AI w komunikacji medycznej jest stopniowe, przemyślane podejście. Zamiast rewolucji, potrzebujemy ewolucji – małych, ale konsekwentnych kroków w kierunku lepszej medycyny.

Cytując słowa lekarza biorącego udział we wdrożeniu jednego z systemów „To jak uczenie się nowego języka. Początkowo wydaje się trudne i nienaturalne, ale z czasem staje się drugą naturą, pozwalającą lepiej zrozumieć i pomagać pacjentom.”

W drodze do cyfrowej transformacji medycyny nie chodzi o zastąpienie człowieka maszyną, ale o stworzenie środowiska, w którym technologia wzmacnia to, co w medycynie najcenniejsze – ludzkie zrozumienie, empatię i troskę o drugiego człowieka.

Oswajanie AI w medycynie

Edukacja i adaptacja

Wprowadzenie sztucznej inteligencji do gabinetów lekarskich to nie tylko kwestia instalacji odpowiedniego oprogramowania. To przede wszystkim proces zmiany myślenia i przyzwyczajeń, zarówno wśród personelu medycznego, jak i pacjentów.

Literatura i źródła wiedzy

W ostatnich latach pojawiło się wiele wartościowych publikacji pomagających zrozumieć rolę AI w medycynie. Książka Mustafy Suleymana „Nadchodząca fala” przedstawia szeroki kontekst zmian technologicznych w opiece zdrowotnej. Z kolei „Przenikanie umysłów” Aleksandry Przegalińskiej i Tamilli Triantoro skupia się na praktycznych aspektach współpracy człowieka z AI.

W polskim środowisku medycznym coraz więcej uwagi poświęca się tej tematyce. Popularne stają się podcasty i kanały edukacyjne, jak „99 twarzy AI” Karola Stryi, gdzie praktycy dzielą się swoimi doświadczeniami z wdrażania AI w codziennej praktyce lekarskiej.

Praktyczne podejście do zmiany

Skuteczne wdrożenie AI w komunikacji medycznej wymaga systematycznego podejścia:

Etap 1: Przygotowanie

„Zanim włączymy AI do pracy, musimy dokładnie wiedzieć, czego od niej oczekujemy” – mówi dr Maria Kowalska, koordynatorka wdrożeń AI w jednej z warszawskich przychodni. „To jak zatrudnienie nowego pracownika – najpierw określamy jego rolę i zakres obowiązków.”

Etap 2: Stopniowe wdrażanie

Rozpoczynanie od prostszych zastosowań, takich jak transkrypcja rozmów czy podstawowa dokumentacja, pozwala zespołowi oswoić się z nową technologią. Z czasem można rozszerzać zakres wykorzystania AI o bardziej zaawansowane funkcje.

Etap 3: Ciągła edukacja

Regularne szkolenia i wymiana doświadczeń między użytkownikami pomagają w optymalizacji wykorzystania nowych narzędzi. „Uczenie się od siebie nawzajem jest bezcenne” – podkreśla dr Kowalska. „Każdy lekarz znajduje własne sposoby na efektywne wykorzystanie AI.”

Nowa perspektywa

Zmiana podejścia do technologii w medycynie wymaga też przewartościowania niektórych przekonań. AI nie jest zagrożeniem dla tradycyjnej medycyny, lecz narzędziem jej wzmocnienia. Jak pokazują badania przeprowadzone przez Ambience Healthcare, lekarze korzystający z asystentów AI zgłaszają wyższy poziom satysfakcji zawodowej i lepszą jakość kontaktu z pacjentami.

„Początkowo byłam sceptyczna” – przyznaje pediatra z 20-letnim stażem, która brała udział we wdrożeniu. „Ale gdy zobaczyłam, ile czasu zyskuję na rozmowę z małymi pacjentami i ich rodzicami, zrozumiałam wartość tej technologii. To jak posiadanie super-sprawnego asystenta, który zajmuje się papierkową robotą, podczas gdy ja mogę skupić się na tym, co najważniejsze – na dzieciach.”

Przyszłość już tu jest

Transformacja cyfrowa w medycynie jest nieunikniona, ale jej sukces zależy od tego, jak dobrze przygotujemy się na jej przyjęcie. Kluczem jest zrozumienie, że AI nie ma zastąpić ludzkiego pierwiastka w medycynie, lecz go wzmocnić.

„Technologia wspiera, nie zastępuje – tworząc przestrzeń na to, co najważniejsze” – to motto, które powinno przyświecać wszystkim wdrożeniom AI w medycynie. Bo ostatecznie chodzi o to, by technologia służyła człowiekowi, nie odwrotnie.

Podsumowanie: Medycyna jutra zaczyna się dziś

Nowy rozdział w historii medycyny

Stoimy u progu znaczących zmian w sposobie praktykowania medycyny. Sztuczna inteligencja przestaje być odległą przyszłością, czy tematem z książek science fiction – staje się realnym wsparciem w codziennej praktyce lekarskiej. Jednak najważniejsze jest to, że technologia ta nie zmienia fundamentalnej natury medycyny – wręcz przeciwnie, pomaga przywrócić jej najbardziej ludzki wymiar.

Kluczowe wnioski

Przeanalizowaliśmy, jak AI zmienia komunikację medyczną w trzech kluczowych aspektach:

Czas

Z badań Mayo Clinic jasno wynika, że lekarze mogą odzyskać nawet połowę czasu dotychczas poświęcanego na dokumentację. Te dodatkowe godziny to bezcenny zasób, który można przeznaczyć na to, co najważniejsze – bezpośredni kontakt z pacjentem.

Jakość

Automatyczna dokumentacja wspierana przez AI nie tylko oszczędza czas, ale też zwiększa dokładność i kompletność zapisów medycznych. Mniej błędów, lepsza kontynuacja leczenia, dokładniejsza analiza historii choroby – to wszystko przekłada się na wyższą jakość opieki medycznej.

Relacje

Najważniejsza zmiana dotyczy jednak samej relacji lekarz-pacjent. Gdy lekarz może skupić się na rozmowie, nie martwiąc się o dokumentację, powstaje przestrzeń na prawdziwą, empatyczną komunikację.

Praktyczne korzyści

Rys. 7. Oś czasu wsparcia AI w procesie leczenia

Diagram przedstawia chronologiczny przebieg wsparcia AI na trzech etapach: przed wizytą, w trakcie wizyty i po wizycie lekarskiej.

Źródło: Opracowanie własne na podstawie analizy wdrożeń systemów AI w placówkach medycznych

 

Wdrożenie AI w komunikacji medycznej przynosi wymierne korzyści dla wszystkich stron:

„Wreszcie mogę patrzeć pacjentowi w oczy, zamiast w ekran komputera” – te słowa jednego z lekarzy korzystających z asystenta AI najlepiej oddają istotę zmiany. To nie tylko kwestia wygody czy efektywności – to fundamentalna zmiana w jakości opieki medycznej.

Następne kroki

Przyszłość medycyny wspomaganej przez AI rysuje się obiecująco, ale wymaga przemyślanych działań:

  1. Systematyczne wdrażanie rozwiązań AI z zachowaniem najwyższych standardów bezpieczeństwa
  2. Ciągła edukacja personelu medycznego i pacjentów
  3. Rozwój regulacji prawnych dostosowanych do nowych technologii
  4. Zachowanie równowagi między innowacją a tradycyjnymi wartościami medycyny

Ostatnie słowo

Technologia nigdy nie zastąpi ludzkiego doświadczenia, intuicji i empatii w medycynie. Może jednak stworzyć warunki, w których te bezcenne cechy będą mogły w pełni się rozwinąć. Jak powiedział jeden z ekspertów: „AI nie jest celem samym w sobie – to narzędzie, które pomaga lekarzom być lepszymi lekarzami, a pacjentom otrzymywać lepszą opiekę.”

Pozostaje mieć nadzieję, że mądre wykorzystanie sztucznej inteligencji pomoże przywrócić medycynie to, co w niej najcenniejsze – czas na prawdziwą, pełną zrozumienia rozmowę między lekarzem a pacjentem.

Rys. 8. Przyszłe kierunki rozwoju AI w medycynie

Infografika prezentuje trzy główne obszary rozwoju: głębsze zrozumienie potrzeb pacjenta, pełny obraz stanu zdrowia oraz ciągłość opieki poza gabinetem.

Źródło: Opracowanie własne na podstawie raportów branżowych i prognoz rozwoju technologii medycznych

Bibliografia i materiały referencyjne

Publikacje naukowe i raporty

  1. Mayo Clinic Proceedings (2023). „Time allocation in primary care physician practices: A comprehensive analysis of electronic health record utilization”
  2. Naczelna Izba Lekarska (2023). „Wypalenie zawodowe wśród lekarzy w Polsce – raport 2023”
  3. PWC Healthcare Institute (2023). „Wdrożenia AI w polskich placówkach medycznych – analiza stanu obecnego”
  4. Centrum Bioetyki (2024). „Etyczne aspekty AI w medycynie: perspektywa polska”
  5. Narodowy Fundusz Zdrowia (2023). „Raport o czasie pracy lekarzy POZ w Polsce”

Książki

  1. Suleyman, M., Bhaskar, M. (2024). „Nadchodząca fala: sztuczna inteligencja, władza i najważniejszy dylemat ludzkości w XXI wieku”, Wydawnictwo MT Biznes
  2. Przegalińska, A., Triantoro, T. (2023). „Przenikanie umysłów: potencjał twórczy współpracy z AI”, AIBooks
  3. Topol, E. (2023). „Deep Medicine: How Artificial Intelligence Can Make Healthcare Human Again”, Basic Books

Materiały branżowe

  1. Microsoft/Nuance DAX (2023). „Impact of AI on Medical Documentation – Case Studies 2023”
  2. Ambience Healthcare (2024). „The Future of Medical Communication – Annual Report”
  3. DocPlanner (2024). „AI w praktyce lekarskiej – raport z wdrożeń 2023-2024”

Multimedia

  1. Podcast „99 twarzy AI”, odcinek 44/99: „Jak AI może pomagać lekarzom? Czy zastąpi ich w diagnozie?” – Karol Traczykowski, DocPlanner
  2. Konferencja „Rola Psychoonkologii w systemie ochrony zdrowia – współczesność i przyszłość” (21 listopada 2024)

Materiały online

  1. Portal Rynek Zdrowia: www.rynekzdrowia.pl/AI-w-medycynie (Seria artykułów o wdrożeniach AI w polskiej służbie zdrowia)
  2. Healthcare IT News: www.healthcareitnews.com/AI-medical-communication (Międzynarodowe perspektywy rozwoju AI w komunikacji medycznej)

Regulacje i standardy

  1. RODO w kontekście AI w medycynie (2024)
    • Wytyczne Urzędu Ochrony Danych Osobowych
    • Standardy bezpieczeństwa danych medycznych
  2. Rekomendacje Ministerstwa Zdrowia dotyczące wykorzystania AI w placówkach medycznych (2024)

Badania i statystyki

  1. „Stan cyfryzacji służby zdrowia w Polsce 2024” – raport CSIOZ
  2. „Satysfakcja pacjentów z wizyt wspomaganych AI” – badanie MultiMed (2024)
  3. „Wpływ AI na efektywność pracy lekarzy POZ” – badanie Uniwersytetu Medycznego w Warszawie (2023)

Dokumentacja techniczna

  1. Specyfikacje systemów transkrypcji medycznej:
    • Microsoft/Nuance DAX
    • Ambience Healthcare
    • Notable Health
  2. Standardy integracji systemów AI z dokumentacją medyczną

Uwaga: Wszystkie źródła zostały zweryfikowane na dzień 1 lutego 2025. Ze względu na dynamiczny rozwój dziedziny, zaleca się sprawdzenie najnowszych aktualizacji.

Ważniejsze skróty

[RODO]: Rozporządzenie o Ochronie Danych Osobowych 

[POZ]: Podstawowa Opieka Zdrowotna 

[CSIOZ]: Centrum Systemów Informacyjnych Ochrony Zdrowia 

[AI]: Artificial Intelligence (Sztuczna Inteligencja)

 

Autor: informatyk z blisko 30-letnim doświadczeniem w projektach badawczych, gdzie technologia spotyka się z realnymi potrzebami człowieka. Umiarkowany entuzjasta i osoba o interdyscyplinarnych zainteresowaniach, potrafiąca przedstawiać złożone zagadnienia technologiczne w sposób wyważony i przystępny.

  

AI w codziennym (u)życiu

Artykuł powstał w ramach projektu  pt.: „Wydawnictwa dla Amazonek”,  który realizowany jest dzięki dofinansowaniu ze środków Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych

„AI w codziennym (u)życiu”

Autor: Bartosz Lewandowski 

 

Wstęp

Dwadzieścia pięć lat temu telefon komórkowy służył głównie do wykonywania połączeń telefonicznych i wysyłania SMS-ów. Dziś w naszych kieszeniach nosimy małe komputery, które robią profesjonalne zdjęcia, wyświetlają filmy w wysokiej rozdzielczości, prowadzą nas do celu i odpowiadają na pytania głosem. O takiej technologii pisał słynny autor science fiction Arthur C. Clarke:

„Każda wystarczająco zaawansowana technologia jest nieodróżnialna od magii.”

Dziś stoimy w podobnym momencie, patrząc na rozwój sztucznej inteligencji (AI, ang. Artificial Intelligence). Dla wielu osób może się ona wydawać równie magiczna i niepojęta jak smartfon dla kogoś z lat 90. I choć media codziennie bombardują nas informacjami o kolejnych przełomach w AI, to prawda jest znacznie prostsza: sztuczna inteligencja to po prostu narzędzie, które może ułatwić życie – tak jak kiedyś zrobiły to komputery czy smartfony.

Pod koniec 2022 roku świat poznał ChatGPT – program, który potrafi rozmawiać z ludźmi w naturalny sposób. To był moment przełomowy, podobny do pojawienia się pierwszych stron internetowych. Nagle okazało się, że sztuczna inteligencja nie musi być czymś abstrakcyjnym – może być pomocnikiem w codziennych sprawach, od planowania wakacji po naukę języków.

Czy wiesz, że…? 

Historia telefonów komórkowych to fascynujący przykład błyskawicznego rozwoju technologii:

1973 – pierwszy telefon komórkowy (Motorola DynaTAC) ważył prawie 1,1 kg

1983 – pierwszy telefon dostępny komercyjnie kosztował prawie 4000 dolarów

1993 – pierwszy telefon z wbudowanym aparatem i możliwością wysyłania SMS-ów

2007 – Apple prezentuje pierwszego iPhone’a, rozpoczynając erę smartfonów

2023 – dzisiejszy smartfon ma większą moc obliczeniową niż komputery, które wysłały człowieka na Księżyc

W tym artykule pokazano, że AI nie musi być straszna ani skomplikowana. Czytelnik pozna przykłady jej zastosowań, które już dziś można wykorzystać w codziennym życiu. Znajdzie też informacje o tym, na co warto uważać i jak mądrze korzystać z tych nowych możliwości. Bo tak jak kiedyś ludzie nauczyli się korzystać z internetu czy smartfonów, tak dziś mogą nauczyć się współpracować ze sztuczną inteligencją.

Rozpocznijmy więc poznawanie świata, w którym technologia czasem rzeczywiście przypomina magię – ale jest to magia, którą każdy może oswoić i wykorzystać.

Rysunek 1: ChatGPT zrewolucjonizował dostęp do sztucznej inteligencji, stając się fenomenem na miarę popularyzacji Internetu przez WWW

 

Czym jest (a czym nie jest) sztuczna inteligencja

Sztuczna inteligencja (AI) to termin, który słyszymy niemal codziennie w mediach. Ale czym właściwie jest ta technologia? Zacznijmy od najprostszej definicji.

Sztuczna inteligencja to zdolność maszyn do wykonywania zadań, które zwykle wymagają ludzkiej inteligencji. Mówiąc prościej – to programy komputerowe, które potrafią się uczyć, rozumować, planować i tworzyć. Nie jest to jednak magiczna siła, ani elektroniczny mózg z filmu science fiction.

WAŻNE! 

Sztuczna inteligencja:

➧ Nie ma świadomości, ani emocji

➧ Działa w oparciu o dane, którymi została „nakarmiona”

➧ Nie potrafi „myśleć” w sposób, w jaki robią to ludzie

➧ Ma bardzo konkretne, choć często imponujące, możliwości

Komputer z AI odbiera dane (już przygotowane lub zebrane za pomocą czujników, np. kamery), przetwarza je i reaguje. Systemy AI potrafią też dostosowywać swoje zachowanie, analizując skutki wcześniejszych działań i działając coraz lepiej z czasem.

Kluczowe pojęcia, które warto znać

Wchodząc w świat AI, warto poznać kilka podstawowych terminów, które pomogą zrozumieć, jak działa ta technologia:

Uczenie maszynowe – zdolność komputera do przyswojenia informacji bez konieczności bezpośredniego programowania go. Po prostu pokazujemy mu przykłady, a on sam odkrywa reguły.

Duży model językowy (LLM) – algorytm, który uczy się rozpoznawać, podsumowywać i generować tekst po przeanalizowaniu ogromnych ilości danych tekstowych. To właśnie LLM-y odpowiadają za działanie ChatGPT.

Generative AI – sztuczna inteligencja, która potrafi tworzyć nowe treści, takie jak tekst, obrazy, muzykę czy wideo.

ChatGPT – popularna aplikacja do konwersacji, oparta na modelu GPT (Generative Pre-trained Transformer), która potrafi prowadzić rozmowy w sposób przypominający ludzki.

Czy wiesz, że…? 

Sztuczna inteligencja nie jest nowym pomysłem. Jej początki sięgają lat 50. XX wieku, kiedy to matematyk Alan Turing zaproponował słynny „test Turinga” – sposób na sprawdzenie, czy maszyna potrafi myśleć. Od tamtej pory technologia przeszła długą drogę, ale dopiero ostatnie lata przyniosły tak spektakularne efekty, widoczne dla zwykłych użytkowników.

Jak AI wygląda w praktyce?

Sztuczna inteligencja dla wielu osób kojarzy się z futurystycznymi robotami czy systemami z filmów science fiction. Rzeczywistość jest jednak znacznie bliższa i bardziej praktyczna. AI już teraz jest częścią naszej codzienności, choć często nie zdajemy sobie z tego sprawy.

Inteligentne technologie otaczają nas niemal na każdym kroku – od momentu porannego budzenia po wieczorne kładzenie się spać. Przyjrzyjmy się kilku przykładom, które pokazują, jak AI już dziś wpływa na nasze życie:

W smartfonie – to prawdopodobnie najbliższe nam urządzenie z AI:

  • Aparat fotograficzny automatycznie rozpoznaje twarze, poprawia jakość zdjęć w słabym oświetleniu i usuwa niechciane elementy
  • Klawiatura przewiduje, jakie słowo chcemy napisać następnie, ucząc się naszego stylu pisania
  • Nawigacja nie tylko pokazuje trasę, ale przewiduje korki i sugeruje objazdy
  • Asystenci głosowi (Siri, Asystent Google) rozumieją nasze pytania i wykonują polecenia

W domu coraz więcej urządzeń korzysta z AI:

  • Inteligentne termostaty uczą się naszych preferencji i automatycznie regulują temperaturę
  • Odkurzacze robotyczne mapują mieszkanie i optymalizują trasę sprzątania
  • Lodówki potrafią monitorować zawartość i sugerować przepisy
  • Systemy rozrywki domowej rekomendują filmy i muzykę dopasowane do naszych gustów

W internecie AI jest praktycznie wszechobecna:

  • Wyszukiwarki coraz lepiej rozumieją nasze intencje, nawet gdy pytanie jest niejasne
  • Filtry antyspamowe uczą się rozpoznawać niechciane wiadomości
  • Systemy rekomendacji na platformach zakupowych i streamingowych sugerują produkty i treści
  • Narzędzia do tłumaczenia pokonują bariery językowe w czasie rzeczywistym

W innych dziedzinach życia:

  • Bankowość wykorzystuje AI do wykrywania podejrzanych transakcji i oceny zdolności kredytowej
  • Medycyna wspomaga się AI przy analizie wyników badań i diagnostyce
  • Rolnictwo korzysta z inteligentnych systemów nawadniania i monitorowania upraw
  • Transport rozwija autonomiczne pojazdy i optymalizuje ruch miejski

Co ciekawe, wiele z tych technologii stało się tak naturalnymi elementami naszej codzienności, że przestaliśmy je zauważać. Kiedy telefon automatycznie grupuje zdjęcia według osób, miejsc czy wydarzeń, rzadko myślimy o tym jako o pracy sztucznej inteligencji. Gdy system bankowy blokuje podejrzaną transakcję za granicą, nie zastanawiamy się nad algorytmami, które to umożliwiły.

Ta „niewidzialność” AI jest dowodem na jej skuteczną integrację z naszym życiem. Zamiast stać się dramatyczną rewolucją, jak przedstawiają to czasem media, sztuczna inteligencja stopniowo i po cichu staje się praktycznym narzędziem, które wspiera nasze codzienne czynności.

WSKAZÓWKA

Aby zobaczyć, jak wiele AI jest już w Twoim życiu, zwróć uwagę na funkcje w telefonie czy domowych urządzeniach, które „uczą się” Twoich preferencji, przewidują potrzeby lub rozpoznają wzorce. Prawdopodobnie korzystasz z AI częściej, niż myślisz!

Warto zauważyć, że rozwój tych technologii nie zatrzymuje się – co roku pojawiają się nowe zastosowania, a istniejące stają się coraz bardziej zaawansowane. Nie chodzi jednak o śledzenie każdej nowinki, ale o zrozumienie ogólnego kierunku zmian i umiejętność mądrego korzystania z możliwości, jakie daje nam współczesna technologia.

Rysunek 2. Sztuczna inteligencja znajduje zastosowanie w wielu dziedzinach, od asystentów głosowych po autonomiczne pojazdy i zaawansowane systemy przemysłowe.

Sztuczna inteligencja, choć dla wielu wciąż owiana nutką tajemniczości, na dobre zagościła w naszym codziennym życiu. Często nie zdajemy sobie nawet sprawy, jak wiele dziedzin zawdzięcza jej dynamiczny rozwój.

Weźmy na przykład medycynę. AI staje się nieocenionym wsparciem dla lekarzy w diagnozowaniu chorób. Wyobraźmy sobie analizę obrazów medycznych, takich jak zdjęcia rentgenowskie czy tomografie komputerowe, gdzie AI z niezwykłą precyzją potrafi wykryć nawet najmniejsze nieprawidłowości, często niezauważalne dla ludzkiego oka. To otwiera drogę do szybszego i skuteczniejszego leczenia. Co więcej, AI rewolucjonizuje podejście do pacjenta, umożliwiając personalizację terapii. Dzięki analizie ogromnych zbiorów danych, obejmujących informacje genetyczne, dane kliniczne i styl życia, AI pomaga przewidzieć reakcję organizmu na leczenie i dostosować je do indywidualnych potrzeb każdego pacjenta. Nie można też zapomnieć o przełomowym wpływie AI na proces odkrywania nowych leków, gdzie analizując ogromne bazy danych związków chemicznych, przyspiesza identyfikację tych o największym potencjale terapeutycznym.

Również w finansach AI odgrywa kluczową rolę. Banki i instytucje finansowe wykorzystują ją do wykrywania oszustw, analizując transakcje w czasie rzeczywistym i identyfikując podejrzane wzorce, co pozwala na ochronę naszych środków. AI pomaga również w ocenie ryzyka kredytowego, analizując dane dotyczące klientów i wspomagając decyzje o udzieleniu pożyczek. Co ciekawe, coraz częściej spotykamy się z doradztwem finansowym opartym na AI, gdzie algorytmy analizują dane rynkowe i indywidualne preferencje, aby generować spersonalizowane rekomendacje inwestycyjne.

Transport to kolejna dziedzina, która przechodzi transformację za sprawą AI. Autonomiczne pojazdy, choć wciąż w fazie intensywnego rozwoju, mają potencjał zrewolucjonizować sposób, w jaki się przemieszczamy, zwiększając bezpieczeństwo i komfort podróżowania. AI optymalizuje również ruch drogowy, analizując dane o natężeniu ruchu i sterując sygnalizacją świetlną, co przekłada się na płynniejszy ruch i mniejsze korki. Co więcej, AI znajduje zastosowanie w logistyce, umożliwiając dostawy dronami, szczególnie tam, gdzie tradycyjne metody transportu są utrudnione.

W edukacji AI otwiera drzwi do personalizacji procesu uczenia się. Dzięki analizie danych o uczniach, takich jak ich styl uczenia się czy mocne i słabe strony, AI pozwala na dostosowanie materiałów edukacyjnych i tempa nauki do indywidualnych potrzeb każdego ucznia. AI wspomaga również nauczycieli w automatycznym ocenianiu prac pisemnych i testów, dając im więcej czasu na interakcję z uczniami. Co ciekawe, pojawiają się już wirtualni asystenci edukacyjni, którzy odpowiadają na pytania uczniów i wspierają ich w procesie zdobywania wiedzy.

Nie można też pominąć wpływu AI na naszą rozrywkę. Systemy rekomendacji, które spotykamy na platformach streamingowych, analizują nasze preferencje i sugerują nam filmy, muzykę czy książki, które mogą nam się spodobać. AI generuje również nowe treści, takie jak muzyka, obrazy, a nawet scenariusze filmowe, otwierając nowe możliwości dla twórców. W grach wideo AI steruje postaciami niezależnymi, czyniąc rozgrywkę bardziej realistyczną i wciągającą.

Te przykłady ilustrują różnorodność zastosowań AI w różnych dziedzinach i pokazują, jak ta technologia wpływa na nasze życie.

Halucynacje AI – słabość, która bywa zaletą

Jedną z najciekawszych cech AI, o której warto wspomnieć, jest zjawisko tzw. „halucynacji AI” – sytuacji, w których systemy generują nieprawidłowe informacje tak, jakby były prawdziwe. Halucynacje to efekt uboczny sposobu, w jaki AI łączy informacje, czasem tworząc przekonujące, ale nieprawdziwe treści.

WSKAZÓWKA 

Kiedy korzystasz z AI:

➧ Traktuj ją jako punkt wyjścia, a nie ostateczne źródło wiedzy

➧ Zawsze weryfikuj kluczowe informacje

➧ Pamiętaj, że AI jest najlepsza w kreatywnych zadaniach i przetwarzaniu dużych ilości informacji

➧ Zachowaj zdrowy sceptycyzm wobec szczegółowych danych, które podaje

Tak naprawdę, AI nie halucynuje czasami, ale każda odpowiedź AI jest halucynacją, tylko czasem trafioną. GenAI jest optymalizowane pod odpowiedź (nie pod prawidłową odpowiedź), a wszystko opiera się o prawdopodobieństwo. Próbuje zwrócić rezultat odpowiadający najbliżej żadnemu kontekstowi.

Ciekawostką jest, że ta sama cecha, która powoduje halucynacje, sprawia też, że AI potrafi być kreatywna i inspirująca. W niektórych zastosowaniach, takich jak burza mózgów czy pisanie fikcji, ta „twórcza wolność” może być zaletą.

Halucynacje AI mogą przybierać różne formy i występować w różnych sytuacjach. Czasem są to niewinne pomyłki, jak nieprawidłowe odpowiedzi na proste pytania matematyczne (na przykład gdy AI twierdzi, że 9,11 jest większe niż 9,9). Innym razem mogą to być bardziej poważne błędy, jak wymyślanie nieistniejących postaci historycznych lub przypisywanie fikcyjnych cech realnym osobom.

Zabawnym przykładem może być sytuacja, gdy AI generuje nieprawdziwe informacje o krajach, na przykład twierdząc, że kraje takie jak Gwinea-Bissau czy Wybrzeże Kości Słoniowej zaczynają się na literę P.

Te przykłady pokazują, dlaczego zawsze warto weryfikować informacje otrzymane od systemów AI, szczególnie te dotyczące faktów, dat czy danych liczbowych.

Bezpieczeństwo, etyka

Rozwój sztucznej inteligencji, choć niesie ze sobą ogromny potencjał, rodzi również istotne pytania dotyczące bezpieczeństwa i etyki. Musimy pamiętać, że AI nie jest wolna od wad i zagrożeń, a odpowiedzialne jej wdrażanie wymaga uwzględnienia tych aspektów.

Jednym z kluczowych problemów jest dyskryminacja algorytmiczna. AI, ucząc się na danych, które odzwierciedlają istniejące nierówności społeczne, może nieświadomie utrwalać te nierówności. Wyobraźmy sobie algorytm rekrutacyjny, który dyskryminuje kandydatów ze względu na płeć lub rasę, ponieważ w danych treningowych przeważają osoby z określonych grup. Podobnie, systemy rozpoznawania twarzy mogą działać mniej dokładnie w przypadku osób o ciemniejszej karnacji. Dlatego tak ważne jest, aby projektować systemy AI w sposób sprawiedliwy i bezstronny, a także stale monitorować je pod kątem potencjalnych skutków dyskryminacyjnych.

Kolejnym poważnym zagrożeniem jest manipulacja i dezinformacja. AI umożliwia tworzenie niezwykle realistycznych fałszywych obrazów, filmów i tekstów, tzw. deepfakes, które są trudne do odróżnienia od prawdziwych. Technologie te mogą być wykorzystywane do rozpowszechniania fałszywych informacji, manipulowania opinią publiczną, a nawet szantażu. W dobie zalewu informacji musimy być szczególnie czujni i rozwijać technologie wykrywania fałszerstw, a także edukować społeczeństwo na temat zagrożeń związanych z dezinformacją.

Nie można też pominąć wpływu AI na rynek pracy. Automatyzacja, napędzana przez AI, może prowadzić do utraty miejsc pracy w różnych sektorach gospodarki. Niektóre zawody mogą stać się przestarzałe, a pracownicy będą musieli przekwalifikować się lub zdobyć nowe umiejętności. Dlatego tak ważne jest, aby przygotować społeczeństwo na te zmiany, inwestować w edukację i szkolenia, a także rozważyć wprowadzenie rozwiązań, które pomogą złagodzić negatywne skutki automatyzacji.

W kontekście autonomicznych pojazdów pojawiają się trudne pytania etyczne. Wyobraźmy sobie sytuację awaryjną, w której autonomiczny samochód musi podjąć decyzję, kogo chronić w przypadku nieuniknionego wypadku. Kto ponosi odpowiedzialność za taki wypadek – producent, właściciel czy sam pojazd? Konieczne jest opracowanie jasnych ram prawnych i etycznych, które będą regulować projektowanie, testowanie i wdrażanie autonomicznych pojazdów.

Prywatność to kolejny aspekt, który budzi wiele obaw. Systemy AI często zbierają i przetwarzają ogromne ilości danych osobowych, co rodzi pytania o to, jak te dane są chronione i wykorzystywane. Dane te mogą być wykorzystywane do profilowania użytkowników, monitorowania ich zachowań, a nawet naruszania ich wolności. Dlatego tak ważne jest, aby wprowadzić regulacje chroniące prywatność danych i dać użytkownikom kontrolę nad tym, jakie dane są o nich zbierane i jak są wykorzystywane.

Wreszcie, nie można zapomnieć o bezpieczeństwie samej AI. Systemy AI mogą być podatne na ataki hakerskie, które mogą prowadzić do kradzieży danych, zakłócenia działania systemów, a nawet spowodowania szkód fizycznych. Wyobraźmy sobie autonomiczny samochód, który zostaje zhakowany i wykorzystany do spowodowania wypadku. Konieczne jest rozwijanie metod zapewniania bezpieczeństwa systemów AI, w tym odporności na ataki i zdolności do samonaprawy.

Podsumowując, rozwój AI to nie tylko fascynujące możliwości, ale również poważne wyzwania. Odpowiedzialne podejście do tej technologii wymaga uwzględnienia aspektów bezpieczeństwa i etyki, abyśmy mogli w pełni korzystać z jej potencjału, minimalizując ryzyko negatywnych skutków.

Rysunek 3. Przykład halucynacji AI: system mylnie twierdzi, że istnieją afrykańskie kraje zaczynające się na literę P

 

AI w twoim domu i telefonie

Skoro już wiemy, czym jest sztuczna inteligencja i poznaliśmy jej podstawowe pojęcia, przyjrzyjmy się bliżej, jak możemy z niej korzystać na co dzień. W tej części skupimy się na praktycznych zastosowaniach AI, które są dostępne dla każdego z nas.

Asystenci głosowi – AI, która Cię słucha i rozumie

Asystenci głosowi, tacy jak Siri (Apple), Asystent Google czy Alexa (Amazon), to prawdopodobnie najbardziej bezpośredni sposób, w jaki większość z nas wchodzi w interakcję ze sztuczną inteligencją. Wystarczy powiedzieć „Hej Siri” lub „OK Google”, aby uruchomić system, który rozpoznaje mowę, interpretuje nasze pytania i odpowiada ludzkim głosem.

Co potrafią zrobić asystenci głosowi?

  • Ustawić alarm lub przypomnienie („Przypomnij mi o wizycie u lekarza w czwartek o 15:00”)
  • Odpowiedzieć na pytania informacyjne („Jaka będzie pogoda w weekend?”)
  • Wysłać wiadomość bez użycia rąk („Wyślij SMS do Marii, że spóźnię się 15 minut”)
  • Sterować inteligentnymi urządzeniami domowymi („Zgaś światło w salonie”)
  • Odtwarzać muzykę lub włączać radio („Zagraj muzykę relaksacyjną”)

 

WSKAZÓWKA

Jeśli nie korzystałeś wcześniej z asystenta głosowego, zacznij od prostych komend jak ustawienie alarmu czy sprawdzenie pogody. Z czasem odkryjesz, jak wiele zadań można wykonać bez dotykania telefonu!

Fotograficzne cuda – kiedy AI poprawia rzeczywistość

Aparaty w nowoczesnych telefonach to nie tylko dobrej jakości obiektywy i matryce – to także zaawansowane systemy AI, które sprawiają, że nawet amatorskie zdjęcia mogą wyglądać profesjonalnie:

  • Tryb portretowy automatycznie rozmazuje tło, tworząc efekt głębi znany z profesjonalnej fotografii
  • Tryb nocny pozwala robić wyraźne zdjęcia przy słabym oświetleniu
  • Rozpoznawanie scen dostosowuje ustawienia aparatu do tego, co fotografujemy (jedzenie, krajobraz, zachód słońca)
  • Retusz twarzy może delikatnie wygładzać niedoskonałości skóry
  • Automatyczna edycja sugeruje poprawki kolorów i kadrowanie

Co ciekawe, telefony z AI potrafią także robić zdjęcia, które przekraczają fizyczne możliwości małego aparatu – na przykład łącząc kilka ekspozycji w jeden obraz HDR lub symulując efekty, które normalnie wymagałyby profesjonalnego sprzętu.

Czy wiesz, że…? 

W najnowszych smartfonach funkcje AI idą jeszcze dalej – potrafią usuwać niechciane elementy ze zdjęć (jak przechodnie czy śmieci), rozpoznawać tekst ze zdjęć czy nawet identyfikować rośliny i zwierzęta widoczne na fotografii.

Inteligentny dom – AI, która dba o Twój komfort

Systemy inteligentnego domu to kolejny obszar, gdzie AI wkracza do naszego codziennego życia:

  • Inteligentne termostaty uczą się, kiedy podnosić lub obniżać temperaturę w oparciu o nasze przyzwyczajenia, oszczędzając energię
  • Systemy oświetlenia dostosowują jasność i barwę światła do pory dnia i aktywności
  • Odkurzacze robotyczne mapują mieszkanie i automatycznie omijają przeszkody
  • Inteligentne lodówki potrafią monitorować zawartość i sugerować przepisy
  • Systemy monitoringu z AI odróżniają zwykły ruch (jak kot przechodzący przez ogród) od potencjalnych zagrożeń

WAŻNE! 

Planując wdrożenie elementów inteligentnego domu, warto zacząć od jednego ekosystemu (np. Google Home, Apple HomeKit czy Amazon Alexa) i stopniowo dodawać zgodne z nim urządzenia. Unikniesz w ten sposób problemów z kompatybilnością.

Personalizacja i rekomendacje – AI, która Cię zna

Jedną z najbardziej powszechnych, choć często niedocenianych, form AI w naszym życiu są systemy rekomendacji:

  • Serwisy streamingowe (Netflix, Spotify) sugerują filmy i utwory dopasowane do naszych gustów
  • Sklepy internetowe pokazują produkty podobne do tych, którymi się interesowaliśmy
  • Aplikacje nawigacyjne proponują trasy uwzględniające nasze preferencje (np. unikanie dróg płatnych)
  • Wyszukiwarki dostosowują wyniki do naszych wcześniejszych poszukiwań
  • Aplikacje do nauki języków dostosowują trudność ćwiczeń do naszych postępów

Te systemy opierają się na analizie naszych zachowań i preferencji, tworząc spersonalizowane doświadczenia. Im więcej korzystamy z danej usługi, tym lepiej rozumie ona nasze potrzeby.

Czy wiesz, że…? 

Badania pokazują, że dobrze działające systemy rekomendacji mogą znacząco zwiększyć czas, jaki spędzamy korzystając z danej usługi. Na przykład, ponad 80% czasu oglądania na Netflixie to filmy i seriale sugerowane przez algorytmy platformy.

 

Twój codzienny asystent

Przejdźmy teraz do praktycznych zastosowań, które mogą najbardziej przydać się w codziennym życiu. W tej części porozmawiamy o tym, jak sztuczna inteligencja może pomóc nam w typowych zadaniach i rozwiązywaniu codziennych problemów.

Planowanie podróży z pomocą AI

Organizacja wyjazdu, szczególnie do nieznanego miejsca, może być czasochłonna. AI potrafi znacząco uprościć ten proces:

  • Wyszukiwanie najlepszych połączeń lotniczych i hotelowych w oparciu o nasze preferencje
  • Generowanie spersonalizowanych planów zwiedzania uwzględniających nasze zainteresowania
  • Tłumaczenie w czasie rzeczywistym obcojęzycznych napisów czy menu
  • Sugerowanie lokalnych atrakcji i restauracji dopasowanych do naszych gustów
  • Monitorowanie cen i powiadamianie o promocjach

Przykład krok po kroku: Planowanie weekendu w Barcelonie

  1. Podaj AI swoje preferencje: „Interesuje mnie sztuka, dobra kuchnia i spacery. Nie lubię tłumów turystów. Mam ograniczony budżet.”
  2. AI wygeneruje plan uwzględniający mniej znane muzea, restauracje cenione przez lokalnych mieszkańców i trasy spacerowe poza głównymi szlakami.
  3. Możesz doprecyzować: „Chciałbym zobaczyć coś związanego z Gaudim, ale niekoniecznie Sagrada Familia, gdzie zawsze są kolejki.”
  4. AI zaproponuje alternatywy, jak Park Güell wcześnie rano lub mniej znane budynki zaprojektowane przez Gaudiego.
  5. Poprosisz o konkretne wskazówki: „Jak najlepiej przemieszczać się po mieście?”
  6. AI doradzi zakup karty Barcelona Card i podpowie, jak korzystać z lokalnego transportu.

Pomoc w pisaniu i komunikacji

Niezależnie od tego, czy piszesz maila do szefa, przemówienie na rodzinną uroczystość czy post na media społecznościowe, AI może być nieocenionym pomocnikiem:

  • Sprawdzanie gramatyki i stylu, znacznie wykraczające poza tradycyjne korektory tekstu
  • Pomoc w znajdowaniu właściwych słów i formułowaniu myśli
  • Sugerowanie różnych wersji tekstu (formalnej, nieformalnej, kreatywnej)
  • Streszczanie długich tekstów do kluczowych punktów
  • Generowanie pomysłów, gdy zmagamy się z blokadą twórczą

WSKAZÓWKA

Kiedy prosisz AI o pomoc w pisaniu, podaj kontekst (do kogo piszesz, jaki jest cel tekstu) i określ ton (formalny, przyjazny, profesjonalny). Znacząco poprawia to jakość sugestii.

Nauka języków i nowych umiejętności

AI może być też świetnym nauczycielem:

  • Konwersacja w obcym języku z korygowaniem błędów w czasie rzeczywistym
  • Tworzenie spersonalizowanych planów nauki dopasowanych do twojego poziomu
  • Wyjaśnianie trudnych koncepcji w prosty, przystępny sposób
  • Generowanie ćwiczeń i pytań sprawdzających wiedzę
  • Znajdowanie materiałów edukacyjnych dopasowanych do twoich potrzeb

Szczególnie w nauce języków AI może zapewnić to, czego często brakuje – możliwość regularnej konwersacji bez stresu związanego z oceną przez innych ludzi.

Porządkowanie informacji i zarządzanie czasem

W dobie nadmiaru informacji, AI pomaga nam zachować porządek:

  • Automatyczne kategoryzowanie e-maili i powiadomień według ważności
  • Podsumowywanie długich artykułów i raportów
  • Transkrypcja nagrań audio do tekstu
  • Zarządzanie kalendarzem i sugerowanie optymalnych terminów spotkań
  • Przypominanie o ważnych zadaniach i priorytetach

Czy wiesz, że…? 

Badania pokazują, że przeciętny pracownik biurowy spędza ponad 2,5 godziny dziennie na szukaniu informacji potrzebnych do wykonania pracy. AI może znacząco skrócić ten czas, pomagając szybciej znajdować i organizować potrzebne dane.

 

Uważaj na pułapki

Sztuczna inteligencja, mimo swoich imponujących możliwości, nie jest doskonała. W tej części przyjrzymy się potencjalnym pułapkom związanym z używaniem AI oraz podpowiemy, jak mądrze korzystać z tych technologii.

 

Czym są halucynacje AI?

Jednym z najciekawszych, ale i potencjalnie problematycznych aspektów sztucznej inteligencji jest wspomniane już wcześniej zjawisko tzw. „halucynacji AI”. To sytuacje, w których systemy AI generują nieprawdziwe informacje, prezentując je z taką samą pewnością, jak fakty.

Dlaczego występują halucynacje AI?

Systemy AI, takie jak ChatGPT, nie mają dostępu do „prawdy” w sposób, w jaki my ją rozumiemy. Zamiast tego:

  • Uczą się na ogromnych zbiorach tekstów, które same mogą zawierać błędy
  • Tworzą odpowiedzi przewidując, jakie słowa prawdopodobnie powinny wystąpić po sobie
  • Nie mają zdolności do weryfikowania faktów, tylko „zgadują” na podstawie wzorców
  • Często „wypełniają luki” w swojej wiedzy tym, co wydaje się najbardziej prawdopodobne

 

Jak bezpiecznie korzystać z AI?

Aby czerpać korzyści z AI, jednocześnie unikając potencjalnych pułapek, warto stosować kilka prostych zasad:

Używaj AI jako punktu wyjścia

Traktuj AI jako pomocnika i źródło inspiracji, a nie jako ostateczne źródło prawdy. Szczególnie w przypadku ważnych decyzji czy faktów historycznych, naukowych lub prawnych, zawsze weryfikuj informacje w zaufanych źródłach.

WSKAZÓWKA

Dobre pytanie do zadania AI to: „Gdzie mogę znaleźć więcej informacji na ten temat?” – pomoże ci to dotrzeć do wiarygodnych źródeł.

Bądź konkretny w swoich pytaniach

Im bardziej precyzyjne pytanie, tym większa szansa na otrzymanie użytecznej odpowiedzi:

  • Zamiast: „Powiedz mi o zdrowym odżywianiu”
  • Lepiej: „Jakie są zalecenia dietetyczne dla osoby po 50 roku życia z lekką nadwagą i siedzącym trybem życia?”

Weryfikuj informacje z wielu źródeł

Szczególnie w przypadku ważnych tematów, takich jak zdrowie, finanse czy prawo, zawsze sprawdzaj informacje w kilku niezależnych, zaufanych źródłach. Dobrymi miejscami do weryfikacji są:

  • Oficjalne strony instytucji rządowych
  • Uznane organizacje medyczne
  • Publikacje naukowe
  • Serwisy informacyjne o ugruntowanej reputacji

Chroń swoje dane osobowe

Korzystając z narzędzi AI, pamiętaj o ochronie prywatności:

  • Nie podawaj wrażliwych danych osobowych (PESEL, numery kart)
  • Uważaj, jakie dokumenty przesyłasz do analizy
  • Zapoznaj się z polityką prywatności używanych narzędzi
  • Rozważ korzystanie z płatnych wersji usług, które oferują lepszą ochronę danych

WAŻNE! 

Pamiętaj, że to, co wprowadzasz do publicznych systemów AI, może być wykorzystane do dalszego treningu tych systemów. Nie wprowadzaj informacji, których nie chciałbyś zobaczyć w przyszłości w odpowiedziach AI dla innych użytkowników.

Wykorzystuj AI taktycznie

AI sprawdza się najlepiej w określonych rodzajach zadań:

Dobrze radzi sobie z:

  • Generowaniem pomysłów i inspiracji
  • Streszczaniem długich tekstów
  • Wyjaśnianiem złożonych koncepcji
  • Pomocą w pisaniu i redakcji
  • Tłumaczeniem języków

Jest mniej niezawodna w:

  • Dostarczaniu aktualnych informacji (jej wiedza ma datę odcięcia)
  • Zadaniach wymagających specjalistycznej wiedzy (medycznej, prawnej)
  • Skomplikowanych obliczeniach matematycznych
  • Zadaniach wymagających rozumienia kontekstu kulturowego
  • Interpretacji obrazów i dźwięków (z wyjątkiem specjalistycznych systemów)

 

Kiedy nie polegać na AI?

Istnieją sytuacje, w których lepiej nie polegać wyłącznie na sztucznej inteligencji:

  • Zdrowie i medycyna – AI może pomóc w zrozumieniu pojęć medycznych, ale diagnozy i porady zdrowotne zawsze powinny pochodzić od lekarzy
  • Porady prawne – systemy AI nie zastąpią prawnika, który zna aktualny stan prawny i specyfikę twojej sytuacji
  • Decyzje finansowe – AI może pomóc w zrozumieniu opcji, ale ważne decyzje finansowe wymagają fachowej porady
  • Kwestie bezpieczeństwa – nie powierzaj AI decyzji dotyczących bezpieczeństwa swojego lub bliskich

Czy wiesz, że…? 

Jednym z interesujących zjawisk jest to, że AI czasami „brzmi pewnie” nawet gdy się myli. W psychologii nazywa się to „efektem autorytetu” – tendencją do zaufania osobom (lub systemom), które wypowiadają się z dużą dozą pewności. Pamiętaj, że pewność AI w wyrażaniu opinii nie jest miarą jej dokładności!

 

Praktyczny przewodnik początkującego

Teraz, gdy znamy już możliwości i ograniczenia sztucznej inteligencji, czas na konkretne wskazówki, jak rozpocząć przygodę z tymi technologiami. W tej części przedstawimy proste kroki dla osób, które chcą zacząć korzystać z AI w codziennym życiu.

 

Od czego zacząć?

Jeśli jesteś nowym użytkownikiem technologii AI, rozpocznij od łatwych, praktycznych zastosowań:

1. Wypróbuj asystenta głosowego w swoim telefonie

Najprostszym sposobem na rozpoczęcie przygody z AI jest skorzystanie z asystenta głosowego, który prawdopodobnie jest już w twoim telefonie:

  • W iPhone: Siri (aktywuj mówiąc „Hey Siri”)
  • W telefonach Android: Asystent Google (aktywuj mówiąc „OK Google”)

Zacznij od prostych poleceń:

  • „Jaka będzie jutro pogoda?”
  • „Ustaw alarm na 7:30 rano”
  • „Zadzwoń do [imię kontaktu]”
  • „Przypomnij mi o zakupach, gdy będę w pobliżu centrum handlowego”

2. Skorzystaj z ChatGPT lub podobnych narzędzi

ChatGPT to jedno z najpopularniejszych narzędzi AI dostępnych dla każdego. Możesz korzystać z niego za darmo po utworzeniu konta:

  1. Wejdź na stronę chat.openai.com
  2. Utwórz konto (możesz użyć swojego adresu e-mail lub konta Google)
  3. Zacznij rozmowę, wpisując swoje pytanie lub prośbę

Przykładowe zadania na początek:

  • „Wytłumacz mi, jak działa kredyt hipoteczny w prostych słowach”
  • „Zaproponuj plan 3-dniowej wycieczki po Krakowie”
  • „Pomóż mi napisać życzenia urodzinowe dla przyjaciela, który uwielbia góry”
  • „Przygotuj prostą listę ćwiczeń, które mogę wykonywać w domu bez sprzętu”

3. Wypróbuj narzędzia AI wbudowane w programy, których używasz

Wiele popularnych aplikacji i programów już integruje funkcje AI:

  • Microsoft Word i Outlook mają funkcje sugerowania tekstu i sprawdzania stylu
  • Aplikacje do edycji zdjęć jak Google Zdjęcia oferują automatyczne ulepszanie i organizowanie fotografii
  • Gmail oferuje „inteligentne odpowiedzi” i dokańczanie zdań
  • Aplikacje nawigacyjne jak Google Maps czy Yanosik przewidują korki i sugerują najlepsze trasy

 

5 prostych zadań na start

Oto konkretne zadania, które możesz wypróbować, aby przekonać się o możliwościach AI:

Zadanie 1: Planowanie posiłków Poproś ChatGPT o plan posiłków na tydzień, uwzględniający twoje preferencje żywieniowe i ograniczenia. Na przykład: „Zaplanuj tygodniowe menu dla osoby, która nie je mięsa, lubi warzywa strączkowe i ma ograniczony czas na gotowanie w ciągu tygodnia.”

Zadanie 2: Nauka nowych umiejętności Poproś AI o rozpisanie planu nauki nowej umiejętności, którą chcesz opanować. Na przykład: „Chcę nauczyć się podstaw fotografii. Mam prosty aparat cyfrowy. Przygotuj plan nauki na pierwszy miesiąc, uwzględniając ćwiczenia praktyczne.”

Zadanie 3: Wsparcie w pisaniu Użyj AI do pomocy przy pisaniu e-maila, listu lub innego tekstu, z którym się zmagasz: „Pomóż mi napisać e-mail do kierownika projektu, w którym wyjaśniam, że potrzebuję dodatkowego czasu na wykonanie zadania z powodu nieoczekiwanych komplikacji technicznych.”

Zadanie 4: Uproszczenie skomplikowanego tekstu Poproś AI o wytłumaczenie skomplikowanego tekstu (np. instrukcji obsługi, umowy czy artykułu naukowego) prostym językiem: „Wytłumacz mi w prosty sposób, co oznaczają te warunki umowy ubezpieczeniowej: [wklej fragment tekstu].”

Zadanie 5: Przetłumaczenie tekstu Wykorzystaj AI do tłumaczenia tekstu z języka obcego lub na język obcy, szczególnie w kontekście podróży czy pracy: „Jak powiedzieć po włosku: 'Przepraszam, zgubiłem się. Czy może mi Pan/Pani pokazać drogę do najbliższego przystanku autobusowego?'”

 

Bezpieczne narzędzia na start

Oto kilka sprawdzonych narzędzi AI, które są przyjazne dla początkujących:

ChatGPT (chat.openai.com)

  • Łatwy w użyciu, wszechstronny asystent tekstowy
  • Dostępny w wersji darmowej (z pewnymi ograniczeniami)
  • Dobry do: odpowiadania na pytania, pomocy w pisaniu, planowania, nauki

Microsoft Copilot (copilot.microsoft.com)

  • Podobny do ChatGPT, zintegrowany z produktami Microsoft
  • Dostępny w wersji darmowej
  • Dobry do: zadań związanych z dokumentami Office, wyszukiwaniem informacji, kreatywnym pisaniem

Google Gemini (gemini.google.com)

  • Asystent AI od Google
  • Dobry do: wyszukiwania informacji, integracji z usługami Google, planowania

Aplikacje mobilne:

  • Replika – wirtualny przyjaciel do rozmów (dostępna na iOS i Android)
  • PhotoAI – ulepszanie i edycja zdjęć z pomocą AI
  • Otter.ai – transkrypcja nagrań audio do tekstu

WSKAZÓWKA

Zacznij od wersji darmowych, aby przetestować różne narzędzia i znaleźć te, które najlepiej pasują do twoich potrzeb. Jeśli odkryjesz, że często korzystasz z danego narzędzia, możesz rozważyć przejście na wersję płatną, która zwykle oferuje więcej funkcji i lepszą prywatność.

 

Zakończenie i zachęta

Świat sztucznej inteligencji, który jeszcze kilka lat temu wydawał się domeną science fiction lub zaawansowanych laboratoriów technologicznych, dziś jest dostępny dla każdego z nas. Ta technologia, podobnie jak kiedyś internet czy smartfony, stopniowo staje się częścią naszej codzienności, oferując nowe możliwości i ułatwienia.

Jak pokazaliśmy w tym artykule, AI już teraz może być praktycznym pomocnikiem w wielu aspektach życia – od planowania podróży, przez naukę nowych umiejętności, po porządkowanie informacji. Co ważne, korzystanie z tych technologii nie wymaga specjalistycznej wiedzy technicznej ani zaawansowanego sprzętu.

Oczywiście, jak każde narzędzie, sztuczna inteligencja ma swoje ograniczenia i pułapki, o których warto pamiętać. Halucynacje AI, ograniczenia w dostępie do aktualnych informacji czy kwestie prywatności to aspekty, których należy być świadomym. Jednak przy zachowaniu zdrowego rozsądku i kilku prostych zasad bezpieczeństwa, korzyści z używania AI zdecydowanie przewyższają potencjalne ryzyka.

Najważniejsze, aby podejść do AI z otwartym umysłem i odrobiną ciekawości. Nie trzeba być ekspertem technologicznym ani śledzić najnowszych trendów – wystarczy zacząć od prostych zastosowań, takich jak te, które opisaliśmy w artykule, i stopniowo odkrywać, które z nich najbardziej pasują do naszych potrzeb i stylu życia.

Zachęcam do eksperymentowania – zadaj asystentowi głosowemu pytanie, o które zawsze się zastanawiałeś; poproś ChatGPT o pomoc w zaplanowaniu wakacji; wypróbuj automatyczne funkcje w aparacie swojego telefonu. Każde takie doświadczenie przybliży cię do zrozumienia, jak te technologie mogą wzbogacić twoje codzienne życie.

Pamiętaj też, że rozwój AI wciąż przyspiesza. To, co dziś wydaje się imponujące, za rok czy dwa stanie się standardem. Dlatego warto oswoić się z tymi technologiami już teraz, aby świadomie korzystać z możliwości, jakie przyniesie przyszłość.

Życzę powodzenia w odkrywaniu możliwości, jakie daje sztuczna inteligencja!

 

Bibliografia i materiały referencyjne

  • chat.openai.com – aby rozpocząć korzystanie z ChatGPT
  • gemini.google.com – aby wypróbować Gemini od Google
  • copilot.microsoft.com – aby korzystać z Microsoft Copilot
  • ai.gov.pl – rządowy portal o sztucznej inteligencji w Polsce

 

  • Publikacje Komisji Europejskiej o AI
  • Raporty PWC i Deloitte o wpływie AI na społeczeństwo
  • Raporty UNESCO o AI w edukacji
  • Blog Niebezpiecznik.pl (aspekty bezpieczeństwa)
  • Raport Digital Poland „Przystępnie o sztucznej inteligencji”
  • Materiały Fundacji Digital University
  • FDA Approves First AI-Powered Diagnostic That Doesn’t Need a Doctor to Interpret Results: https://www.fda.gov/news-events/press-announcements/fda-permits-marketing-artificial-intelligence-based-device-detect-diabetic-retinopathy (To jest konkretny przykład systemu IDx-DR)
  • Artykuły naukowe w PubMed: https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/ (Wyszukaj hasła takie jak „artificial intelligence medical diagnosis”, „AI medical imaging”)
  • Nature Medicine: (Wyszukaj w tym czasopiśmie artykuły na temat personalizowanej medycyny i AI) https://www.nature.com/natmed/
  • IEEE Xplore: (Baza danych publikacji z zakresu inżynierii i technologii, w tym AI w medycynie) https://ieeexplore.ieee.org/Xplore/home.jsp
  • Drug Discovery Today: (Czasopismo poświęcone odkrywaniu leków, często publikuje artykuły o AI) https://www.drugdiscoverytoday.com/
  • MIT News: (Często publikuje artykuły o przełomowych badaniach w dziedzinie AI i medycyny) https://news.mit.edu/
  • Raporty firm konsultingowych (np. Deloitte, PwC, EY) na temat AI w bankowości i finansach: (Wyszukaj na stronach tych firm raporty o „AI fraud detection”)
  • The Financial Brand: (Publikacje na temat technologii w finansach) https://thefinancialbrand.com/
  • Journal of Banking & Finance: (Czasopismo naukowe publikujące artykuły o bankowości i finansach)
  • Informacje od instytucji finansowych: (Wiele banków i firm pożyczkowych publikuje informacje o wykorzystywanych technologiach, w tym AI)
  • Investopedia: (Strona internetowa z informacjami na temat finansów i inwestowania) https://www.investopedia.com/ (Wyszukaj hasła takie jak „robo-advisors”, „AI financial planning”)
  • Strony internetowe producentów samochodów (np. Tesla, Waymo): (Firmy te często publikują informacje o swoich technologiach autonomicznej jazdy)
  • IEEE Spectrum: (Publikacje na temat technologii, w tym autonomicznych pojazdów) https://spectrum.ieee.org/
  • Artykuły naukowe w Transportation Research Part C: Emerging Technologies: (Czasopismo naukowe poświęcone technologiom w transporcie)
  • Strony internetowe firm zajmujących się systemami zarządzania ruchem (np. Siemens, SWARCO)
  • Informacje od firm kurierskich (np. Amazon, DHL): (Firmy te testują i wdrażają technologie dostaw dronami)
  • Federal Aviation Administration (FAA): (Regulacje dotyczące używania dronów w USA) https://www.faa.gov/
  • Journal of Educational Psychology: (Czasopismo naukowe publikujące artykuły o psychologii edukacyjnej)
  • Publications from the U.S. Department of Education: https://www.ed.gov/ (Wyszukaj raporty na temat technologii edukacyjnych)
  • Educational Testing Service (ETS): (Organizacja zajmująca się testowaniem i ocenianiem, prowadzi badania nad automatycznym ocenianiem) https://www.ets.org/
  • Association for the Advancement of Artificial Intelligence (AAAI): (Publikacje na temat AI w edukacji) https://aaai.org/
  • Research and Markets: (Raporty rynkowe na temat technologii edukacyjnych) https://www.researchandmarkets.com/ (Wyszukaj raporty o „AI in education market”)
  • Informacje od platform streamingowych (np. Netflix, Spotify): (Platformy te często publikują informacje o swoich algorytmach rekomendacji)
  • ACM Transactions on Recommender Systems: (Czasopismo naukowe poświęcone systemom rekomendacji)
  • Artykuły w czasopismach o technologii (np. Wired, TechCrunch): (Często publikują artykuły o AI generującej treści)
  • OpenAI Blog: (Informacje o modelach językowych, takich jak GPT, które generują tekst) https://openai.com/blog/
  • Game Developers Conference (GDC): (Prezentacje i wykłady na temat technologii w grach wideo, w tym AI)
  • AIAS (Academy of Interactive Arts & Sciences): (Organizacja zrzeszająca twórców gier, publikuje informacje o trendach w branży) https://www.interactive.org/

Autor: informatyk z blisko 30-letnim doświadczeniem w projektach badawczych, gdzie technologia spotyka się z realnymi potrzebami człowieka. Umiarkowany entuzjasta i osoba o interdyscyplinarnych zainteresowaniach, potrafiąca przedstawiać złożone zagadnienia technologiczne w sposób wyważony i przystępny.

„Indeks Zrównoważonego Rozwoju Systemów Ochrony Zdrowia

Artykuł powstał w ramach projektu  pt.: „Wydawnictwa dla Amazonek”,  który realizowany jest dzięki dofinansowaniu z Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych

„Indeks Zrównoważonego Rozwoju Systemów Ochrony Zdrowia 

(The sustainability index) – interaktywne i kompleksowe źródło  

danych o systemach ochrony zdrowia w krajach Unii Europejskiej.”

Indeks Zrównoważonego Rozwoju Systemów Ochrony Zdrowia zawiera publicznie dostępne dane, które zostały zweryfikowane przez zespół niezależnych ekspertów
i udostępnione na interaktywnej platformie internetowej – FutureProofing Healthcare. Indeks pozwala na analizowanie funkcjonowania systemów ochrony zdrowia w krajach Unii Europejskiej i ich porównywanie względem siebie.

Indeks oferuje dostęp do największego zbioru danych na temat europejskich systemów ochrony zdrowia. Prezentuje najlepsze praktyki i zwraca uwagę na obszary, które wymagają poprawy oraz gwarantuje oparcie dyskusji nad tworzeniem zrównoważonych systemów ochrony zdrowia na faktach. Informacje te są ogólnodostępne, interaktywne i pochodzą z wiarygodnych źródeł. Indeks stanowi nie tylko zbiór danych, lecz również narzędzie do ich udostępniania.

U podstaw stworzenia Indeksu Zrównoważonego Rozwoju Systemów Ochrony Zdrowia leży przekonanie, że wszyscy obywatele Unii Europejskiej powinni mieć równy dostęp do opieki zdrowotnej.

Indeksy obejmują aktualne dane udostępnione przez akredytowane instytucje, dzięki czemu stanowi rzetelne źródło informacji, umożliwiając czerpanie z doświadczeń i najlepszych praktyk oraz inspirują do dyskusji nad kształtem zrównoważonych systemów ochrony zdrowia.

Każdego roku będzie przeprowadzana pogłębiona analiza wybranego obszaru terapeutycznego i prezentowana w formie indeksu.

W listopadzie 2018 zaprezentowano dwa indeksy powstałe w oparciu o dane platformy FutureProofing Healthcare: Indeks Zrównoważonego Rozwoju Systemów Ochrony Zdrowia oraz Indeks Raka Piersi. Indeksy te służą do porównywania systemów ochrony zdrowia wszystkich państw Unii Europejskiej i mają na celu rozpoczęcie dyskusji o potrzebach pacjentów oraz wyzwaniach stojących przed służbą zdrowia w poszczególnych krajach.

Indeks Zrównoważonego Rozwoju Systemów Ochrony Zdrowia i Indeks Raka Piersi to źródła unikalnych informacji na temat bieżącej kondycji systemów ochrony zdrowia we wszystkich 28 państwach członkowskich UE, które umożliwiają identyfikację obszarów wymagających doskonalenia w przyszłości.

Indeksy: Zrównoważonego Rozwoju Systemów Ochrony Zdrowia (The Sustainability Index) i Indeks Raka Piersi (Breast Cancer Index) zostały stworzone na podstawie danych zgromadzonych na platformie FutureProofing Healthcare – pierwszej interaktywnej platformie umożliwiającej tworzenie analiz porównawczych na temat bieżącej kondycji systemów ochrony zdrowia we wszystkich państwach członkowskich Unii Europejskiej. Zawarte w Indeksach wskaźniki oraz określone parametry oceny zastosowane do mierzenia efektywności systemów ochrony zdrowia zostały wypracowane przez międzynarodowy zespół niezależnych ekspertów.

W skład międzynarodowego panelu ekspertów weszli: 

Mary Harney – była Wicepremier i Minister Zdrowia w Irlandii, Martine Piccart – profesor onkologii na Uniwersytecie Lube de Bruxelles, była Prezes Europejskiego Towarzystwa Onkologii Klinicznej oraz Lydia Makaroff – Dyrektor Europejskiej Koalicji Pacjentów Onkologicznych, Birgit Beger – Dyrektorka Zarządzająca, Europejska Organizacja Onkologiczna, Bogi Eliasen – Partner Stowarzyszony, Kopenhaski Instytut Badań nad Przyszłością, Elisabeth Kasilingam – Dyrektorka Zarządzająca Europejskiej Platformy Stwardniania Rozsianego, Denis Horgan – Dyrektor Wykonawczy, Europejski Sojusz na Rzecz Medycyny Spersonalizowanej

Indeks Zrównoważonego Rozwoju Systemów Ochrony Zdrowia to unikatowe źródło informacji, umożliwiające identyfikację obszarów wymagających doskonalenia. Indeks daje unikalny obraz obecnego stanu 28 europejskich systemów opieki zdrowotnej, w oparciu o szeroki zestaw danych. Zestawienie obejmuje również osobną, dogłębną analizę stanu opieki nad chorymi z rakiem piersi, w wyniku czego powstał Indeks Raka Piersi. 

Polska w Indeksach FutureProofing Healthcare 

W Indeksie Zrównoważonego Rozwoju Systemów Ochrony Zdrowia Polska znalazła się na 25 miejscu (spośród 28 krajów) z wynikiem 41 punktów na 100 możliwych, a w Indeksie Raka Piersi na 22 pozycji z 48 punktami. Miejsce Polski na tle państw wspólnoty europejskiej oraz przydatność Indeksów w budowie zrównoważonego systemu ochrony zdrowia opartego na wartości ocenił panel polskich ekspertów, który pracował nad interpretacją wyników dla Polski.

W skład niezależnego panelu ekspertów weszli: 

Beata Ambroziewicz – wiceprezes Polskiej Koalicji Pacjentów Onkologicznych, dr Małgorzata Gałązka-Sobotka – dyrektor Instytutu Zarządzania w Ochronie Zdrowia, Uczelnia Łazarskiego, Krystyna Wechmann – prezes Federacji Stowarzyszeń Amazonki, Bogusław Chrabota – redaktor naczelny dziennika Rzeczpospolita, prof. Ryszard Gellert –dyrektor Centrum Medycznego Kształcenia Podyplomowego, dr Jakub Gierczyński – ekspert Instytutu Zarządzania w Ochronie Zdrowia, Uczelnia Łazarskiego, Wiktor Janicki – dyrektor generalny firmy Roche, dr Adam Kozierkiewicz –ekspert ochrony zdrowia,prof. Tadeusz Pieńkowski – prezes Polskiego Towarzystwa do Badań nad Rakiem Piersi, dr Piotr Warczyński –byłypodsekretarz stanu w Ministerstwie Zdrowia, Warszawski Uniwersytet Medyczny. 

Indeks Zrównoważonego Rozwoju Systemów Ochrony Zdrowia oraz Indeks Raka Piersi obejmują ponad 2400 danych dotyczących 83 indywidualnych wskaźników w obszarze ochrony zdrowia zaczerpniętych ze źródeł publicznych m.in. WHO (World Health Organisation) – Światowa Organizacja Zdrowia, OECD ( Organisation for Economic Co-operation and Development) – Organizacja Współpracy Gospodarczej i Rozwoju, Eurostat (European Statistical Office) – Europejski Urząd Statystyczny w 28 państwach członkowskich Unii Europejskiej. 

Indeks Zrównoważonego Rozwoju Systemów Ochrony Zdrowia tworzy pięć Parametrów Oceny:

  • jakość,
  • żywotność,
  • kondycja zdrowotna,
  • innowacyjność,
  • dostęp do opieki zdrowotnej.

Co oznaczają parametry oceny Indeksu Zrównoważonego Rozwoju Systemów Ochrony Zdrowia.

Jakość – mierzy jakość świadczeń opieki w oparciu o wyniki leczenia pacjentów.

Żywotność – rozważa zdolność systemu opieki zdrowotnej do zaspokajania potrzeb ludności w przyszłości i zasobów, które zapewniają wszechstronną zdolność adaptacji do innowacji.

Kondycja zdrowotna – ocenia aktualny stan zdrowia populacji.

Innowacyjność – ocenia inwestycje w opracowanie nowych metod leczenia lub technologii zarówno przez odpowiedzialne władze, jak i sektor prywatny.

Dostęp do opieki zdrowotnej – sprawdza w jakim stopniu dostęp do leczenia, diagnostyki lub innych technologii mają osoby, które ich potrzebują.

Co brano pod uwagę w poszczególnych parametrach oceny Indeksu Zrównoważonego Rozwoju Systemów Ochrony Zdrowia.

Jakość 

  • śmiertelność noworodków, śmiertelność matek, krótszy czas życia z powodu zanieczyszczenia  środowiska, nierówność w dostępie do ochrony zdrowia zależne od dochodu, samoocena własnego zdrowia, poziom szczęścia, zadowolenie z życia, ograniczenia wynikające z niepełnosprawności, wiedza o zdrowiu.

Żywotność 

  • wydatki na ochronę zdrowia, konsumpcja alkoholu, otyłość, palenie, wskaźnik obciążenia   demograficznego, czas pracy, liczba lekarzy specjalistów, różnica długości życia w zależności do płci, liczba lekarzy < 35, liczba nastoletnich matek, liczba pielęgniarek.

Kondycja zdrowotna 

  • zgony z powodu chorób niezakaźnych, oczekiwana długość życia, zgony z powodu nowotworów, zgony z powodu raka płuca, liczba diabetyków, zgony z powodu przewlekłej obturacyjnej choroby płuc, liczba wypadków śmiertelnych, liczba samookaleczeń, szczepienia przeciwko odrze u niemowląt, liczba zakażonych HIV, zgony z powodu chorób przewlekłych, wskaźnik zachorowań na kiłę, zgony z powodu chorób sercowo-naczyniowych, aktywność fizyczna, szczepienia na grypę 65+.

Innowacyjność

  • patenty w zakresie technologii medycznych, patenty farmaceutyczne, ochrona praw własności,   znaczące publikacje naukowe, współpraca biotechnologiczna, rządowe wydatki na badania i rozwój o ochronie zdrowia.

Dostęp do opieki zdrowotnej

  • liczba pielęgniarek i położnych, potrzeby zdrowotne, dostęp do badań genetycznych  noworodków, dostęp do radioterapii, wydatki prywatne, liczba psychiatrów, liczba szpitalnych sal operacyjnych, dostępność technologii medycznych – kamery gamma, liczba praktykujących lekarzy.

Jak wypada Polska w wynikach Indeksu Zrównoważonego Rozwoju Systemów Ochrony Zdrowia.

W Indeksie Zrównoważonego Rozwoju Systemów Ochrony Zdrowia Polska znalazła się na 25 miejscu (spośród 28 krajów) z wynikiem 41 punktów na 100 możliwych.

W poszczególnych parametrach wygląda to następująco:

Jakość – 22 miejsce z 57 punktami.

Żywotność – 26 miejsce z 36 punktami.

Kondycja zdrowotna – 23 miejsce z 55 punktami.

Innowacyjność – 20 miejsce z 20 punktami.

Dostęp do opieki zdrowotnej – 25 miejsce z 36 punktami.

Indeks Raka Piersi

Co roku FutureProofing Healthcare na bazie gromadzonych danych będzie dokonywał pogłębionej analizy stanu opieki zdrowotnej z zakresie jednego wybranego obszaru terapeutycznego. Stan ten będzie oceniany przez pryzmat doświadczeń pacjentów.

W 2018 roku panel ekspertów pochylił się nad pacjentami z rakiem piersi, czego wynikiem jest Indeks Raka Piersi.

W Indeksie Raka Piersi brano pod uwagę następujące parametry oceny:

  • dostęp do leczenia,
  • wyniki leczenia i przeżywalność,
  • opieka paliatywna,
  • profilaktyka i diagnostyka,
  • doświadczenie pacjenta.

Co oznaczają parametry oceny Indeksu Raka Piersi.

Dostęp do leczenia – ocenia dostępność rozwiązań medycznych niezbędnych w leczeniu raka piersi.

Wyniki leczenia i przeżywalność – ocenia przeżywalność i wyniki leczenia diagnozowanych pacjentów z rakiem piersi.

Opieka paliatywna – koncentruje się na ocenie opieki nad pacjentem w końcowym stadium choroby. Ocenia rozwiązania systemu opieki zdrowotnej i dostępne usługi w celu poprawy jakości życia osób chorych terminalnie.

Profilaktyka i diagnostyka – ocenia działania podejmowane przez system opieki zdrowotnej w celu zapobiegania i lepszego diagnozowania raka piersi.

Doświadczenia pacjenta – śledzi zdolność systemu opieki zdrowotnej do zaspokajania potrzeb pacjentów podczas procesu leczenia.

W poszczególnych parametrach oceny Indeksu Raka Piersi brano pod uwagę poniższe dane.

Dostęp do leczenia

  • czas oczekiwania na leczenie, dostępność urządzeń do radioterapii, średnia długość hospitalizacji z powodu nowotworu, liczba całkowitych mastektomii.

Wyniki leczenia i przeżywalność

  • jakość rejestrów nowotworów, liczba zgonów z uwzględnieniem wieku na 100 tys., przeżycia pięcioletnie wśród kobiet z rakiem piersi.

Opieka paliatywna

  • poziom rozwoju opieki paliatywnej, liczba oddziałów opieki paliatywnej i hospicjów, liczba  szpitalnych zespołów opieki paliatywnej na milion mieszkańców, liczba domowych zespołów opieki paliatywnej na milion mieszkańców.

Profilaktyka i diagnostyka

  • nowe rozpoznania raka piersi, palenie tytoniu, otyłość, konsumpcja alkoholu, badania  przesiewowe wraz z mammografią, badania przesiewowe wśród kobiet w wieku od 50 do 69 lat, rezonans magnetyczny.

Doświadczenie pacjenta

  • liczba onkologów na osobę, bezpośredni dostęp do specjalistów, liczba radiologów na osobę,  wydatki na leczenie raka piersi na osobę, liczba Breast Cancer Units spełniających określone wymagania, czas oczekiwania na tomografię komputerową, pokrycie radioterapią.

W Indeksie Raka Piersi Polska znalazła się na 22 miejscu (spośród 28 krajów) z wynikiem 48 punktów na 100 możliwych.

W poszczególnych parametrach wygląda to następująco:

Dostęp do opieki leczenia – 15 miejsce z 50 punktami.

Wyniki leczenia i przeżywalność – 24 miejsce z 57 punktami.

Opieka paliatywna – 9 miejsce z 55 punktami.

Profilaktyka i diagnostyka – 25 miejsce z 53 punktami.

Doświadczenia pacjenta – 22 miejsce z 37 punktami.

Kluczowe wnioski dla Indeksu Raka Piersi.

Polska pozostaje daleko w tyle pod względem innowacyjności systemu opieki zdrowotnej ze względu na niski wynik w zakresie wydatków na badania i rozwój w medycynie oraz współpracy transgranicznej w dziedzinie nauk biomedycznych.

Polska uplasowała się powyżej średniej w obszarze opieki paliatywnej, co wskazuje, że radzi sobie lepiej od pozostałych krajów w zaspokajaniu potrzeb pacjentów znajdujących się w bardziej zaawansowanym, terminalnym stadium choroby.

Średni wynik Polski w obszarze leczenia wskazuje, że wymaga on poprawy poprzez dalszą koncentrację na pacjencie, skracaniu czasu oczekiwania na leczenie raka piersi i zwiększaniu dostępu do ośrodków diagnostycznych lub terapeutycznych.

Słabe strony:

  • mała liczba Breast Cancer Units.
  • niedobór kadry medycznej,
  • niezadowalająca profilaktyka i zgłaszalność na badania przesiewowe,
  • niska przeżywalność 5-letnia chorych.

Mocne strony:

  • dobrze zorganizowana opieka hospicyjna,
  • niższa zachorowalność na raka piersi wśród kobiet w porównaniu z innymi krajami Unii.

Co sądzą o Indeksie Zrównoważonego Rozwoju Systemów Ochrony Zdrowia oraz Indeksie Raka Piersi polscy eksperci.

Indeks Zrównoważonego Rozwoju Systemów Ochrony Zdrowia stanowi nieocenione źródło wiedzy na temat europejskich systemów ochrony zdrowia. Do tej pory nie było obiektywnych i spójnych indeksów, które dałyby możliwość porównania systemów ochrony zdrowia we wszystkich państwach członkowskich – stwierdził dr Piotr Warczyński. Dzięki opracowaniu Indeksów możliwa jest analiza systemów ochrony zdrowia poszczególnych krajów członkowskich na niespotykaną dotąd skalę. Jak podkreślił dr Jakub Gierczyński, porównania międzynarodowe oparte o wiarygodne i rzeczywiste dane są podstawą do ewolucji systemu ochrony zdrowia w Polsce, gwarantującej realizację głównego celu – wydłużenia życia Polaków w zdrowiu, poprawy jakości życia związanej ze zdrowiem oraz ograniczania społecznych nierówności w zdrowiu.

Dr Adam Kozierkiewicz zauważył, że Indeks sprawności (performance index), tak samo jak ten dzisiaj prezentowany, pokazuje w atrakcyjny sposób znane zestawy danych. Zwykle trudno jest przyciągnąć uwagę szerokiej publiczności, a za tym także polityków, do „suchych” wskaźników. Udaje się to w przypadku indeksów agregujących wiele wskaźników i zestawiających podmioty oceniane w rankingu od najlepszych do najgorszych. W ten lekko rozrywkowy sposób, zabarwiony konkurencją, można uruchomić poważną dyskusję o celu istnienia systemu zdrowia. Znaczenie Indeksu zaakcentowała również Beata Ambroziewicz. Indeksy mogą pomóc obalić barierę mentalną w postaci obawy przed oceną i porównywaniem oraz uświadomić, że mierzenie jest naturalnym elementem procesu uczenia się. Indeksy służą temu, żebyśmy określili sytuację wyjściową i zobaczyli co możemy poprawić, a nie krytykowali za złe wyniki – dodała. 

Podczas prezentacji Indeksów, prof. Ryszard Gellert wyjaśnił, że dzięki Indeksom lekarze mogą lepiej zrozumieć kontekst swoich działań. Składowe indeksu wskazują, że wielkość kraju i rodzaj systemu ochrony zdrowia istotnie wpływają na końcową pozycję w Indeksach. Jednak osiągane wyniki opieki zdrowotnej nie zależą jedynie od składowych indeksu. Należy przy tym podkreślić, że Polska systematycznie wdraża działania naprawcze służby zdrowia np. zwiększyła limit przyjęć na studia medyczne, dzięki czemu będziemy mogli uzupełnić braki kadrowe – wytłumaczył ekspert.

Indeksy pokazują, że kwestia zrównoważonego rozwoju ochrony zdrowia to skomplikowane zagadnienie, na które wpływa szereg różnorodnych czynników. Innowacyjne rozwiązania są tylko jednym z elementów, które pozwalają skutecznie odpowiedzieć na współczesne wyzwania systemów ochrony zdrowia. Kluczowe jest odejście od rozmów skupiających się wyłącznie na wydatkach i oparcie publicznej debaty na wartościach, jakie system dostarcza społeczeństwu. Indeks Zrównoważonego Rozwoju Systemów Ochrony Zdrowia może być użyteczny w tworzeniu mierników value based healthcare. O wiele łatwiej dyskutować o koncepcji systemu nakierowanego na wyniki, odnosząc się do konkretnych parametrów, które opisują jakość opieki czy doświadczenia pacjentów. Optymizmem napawa fakt, że mimo wielu obszarów wymagających naprawy, widoczne są również te, które uwidaczniają pozytywne skutki wdrażanych zmian. Indeks może być bardzo przydatnym narzędziem monitorowania efektywności interwencji podejmowanych w systemie. Porównywanie naszych wyników na tle Europy ukazuje dystans, który musimy pokonać, aby zbliżyć naszą opiekę zdrowotną w wielu wymiarach do średniego, europejskiego poziomu podkreśliła dr Małgorzata Gałązka-Sobotka. 

Analizując wyniki Indeksu Raka Piersi prof. Tadeusz Pieńkowski zauważył, że doskonałym przykładem dobrych rozwiązań systemowych w opiece nad chorymi z rakiem piersi są wyniki Polski w kontekście opieki paliatywnej. Trzeba przyznać, że hospicja domowe działają bardzo dobrze w całej Polsce. To świetny przykład na to, że jeżeli rozwiązania systemowe są dobre, to zawsze przynoszą pozytywny efekt – doprecyzował.

Obszarem wymagającym wsparcia nadal pozostaje profilaktyka. Palącym problemem leczenia raka piersi jest mała liczba pacjentek zgłaszających się na badania przesiewowe oraz ograniczona dostępność do ośrodków onkologicznych. Pacjentki podkreślają, że szczególnie ważna dla nich jest odległość dzieląca je od placówki onkologicznej. Analizy pokazują, że często ma ona decydujący wpływ na podjęcie lub kontynuację leczenia. Ogromnie ważna jest również edukacja społeczeństwa, która wciąż jest na bardzo niskim poziomie. Musimy więc wspólnie wypracować rozwiązania, które zwiększą świadomość zagrożeń zdrowotnych i chorób – powiedziała Krystyna Wechmann

Natomiast Bogusław Chrabota podkreślił, że Indeks to nie tylko ocena statusu quo. To przede wszystkim drogowskaz w przyszłość. Pomaga zrozumieć na czym polegają słabości systemu ochrony zdrowia Polaków i jak z nimi walczyć. Całe zawodowe życie koncentruję się na refleksji o poprawieniu polskiego państwa. To też jedna z ważnych dewiz dziennika „Rzeczpospolita”. Dlatego tu jestem – wyjaśnił.

Na tle starzejącej się Europy i wzrostu zapadalności na choroby przewlekłe, eksperci uznali konieczność zapewnienia stabilności systemów zdrowotnych, poprzez zwiększenie ich skuteczności, adekwatne finansowanie i dostępność zdrowotną zgodną z międzynarodowymi standardami.

Zachęcamy do bliższego zapoznania się z Indeksami oraz poszczególnymi miernikami parametrów oceny na stronie www.FutureProofingHealthcare.com.

Autorka: Joanna Straburzyńska – Dyrektor biura Federacji Stowarzyszeń „Amazonki”, od lat współpracuje z różnymi organizacjami pacjenckimi w zakresie szeroko pojętej edukacji zdrowotnej i profesjonalizacji ich działań na rzecz społeczeństwa.

Social media – co to jest?

Artykuł powstał w ramach projektu 

pt.: „Wydawnictwa dla Amazonek”, 

który realizowany jest dzięki dofinansowaniu

 z Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych

Social media czyli serwis społecznościowy – który umożliwia szybką wymianę informacji i gromadzi użytkowników o podobnych zainteresowaniach czy poglądach. 

Według corocznego badania Wearesocial.com i Hootsuite w styczniu 2019 roku z mediów społecznościowych korzystało już 3,25 mld osób. Jest to zawrotne 42 proc. całej populacji naszej planety. Użytkownikami social media to zarówno młodzi, starzy, bogaci, mniej zamożni, kobiety, mężczyźni… 

Social media to m.in.:

Facebook, 

Instagram,

YouTube, 

Twitter,

Linkedln,

Tik Tok,

Co się kryje pod nazwami?

Facebook – najpopularniejszy serwis społecznościowy na świecie pozwala tworzyć społeczności. Wg danych z czerwca 2020 użytkowników FB na całym świecie było 2,7 miliarda z czego 310 milionów w Indiach. ( https://acodez.in/facebook-users-worldwide/). W Polsce w październiku 2019 użytkowało FB 18,3 miliona osób z czego 53% stanowiły kobiety. Najliczniejszą grupą użytkowników FB w Polsce są osoby między 25 a 34 rokiem życia ( 5,1 miliona). Osoby 65+ stanowią najmniejszą grupę użytkowników tego profilu (800 tysięcy)(https://napoleoncat.com/stats/facebook-users-in-poland/2019/10). Serwis umożliwia nam bardzo łatwe dzielenie się informacjami, filmami i zdjęciami z naszymi bliskimi i wszystkimi tymi osobami, z którymi chcemy utrzymywać kontakt. Co więcej, możemy tych ludzi dodać do odpowiednich kategorii, by prezentować im tylko te informacje o sobie, które chcemy.

Został uruchomiony 4 lutego 2004 na Uniwersytecie Harvarda i był początkowo przeznaczony przede wszystkim dla osób studiujących na tej uczelni. Jego głównym autorem jest Mark Zuckerberg. 

Instagram – najpopularniejsza aplikacja do publikacji zdjęć oraz filmów z szerokim wachlarzem filtrów i dodatków, które urozmaicą zwyczajne fotografie. Służy do dzielenia się zdjęciami. Instagram został założony w 2010 r. przez Kevina Systroma i Marka Kriegera. Nazwa aplikacji pochodzi od połączenia słów instant camera i telegram. Instagram mają zarówno osoby prywatne, celebryci jak i firmy, które w ten sposób promują swoją działalność. Autorzy najchętniej oglądanych profili dostają nieraz propozycje zarobku np. przez lokowanie produktu. Instagram, podobnie jak Facebook, posiada tablicę, gdzie pojawiają się najnowsze zdjęcia naszych znajomych. Aplikacja pozwala na interakcje za pomocą wiadomości prywatnych i komentarzy pod postami. Możemy też docenić fotografię czy film, klikając w serduszko. Istotną cechą Instagrama jest obecność hashtagów – #, czyli oznaczeń zdjęć, które określają np. miejsce, czas, atmosferę czy emocje, z jakimi pozwiązujemy publikowaną grafikę (#wyjazd #warszaw #wiosna2021). Tagi w języku angielskim będą wyszukiwane przez większą liczbę osуb. Obecnie Instagram występuje w 33 wersjach językowych i należy do korporacji Facebook.

YouTube ( YT) – tłumacząc – ty nadajesz, ty emitujesz, serwis należący do Google, dzięki któremu użytkownicy mogą w nim bez opłat umieszczać i odtwarzać strumieniowo filmy i muzykę. YouTube umożliwia także ich ocenianie i komentowanie. Użytkownicy serwisu mogą też tworzyć własne kanały i playlisty. Dzięki wbudowanej wyszukiwarce serwis YouTube umożliwia również pozycjonowanie filmów. Kilka danych aby zobaczyć z kim mamy do czynienia 🙂 Ponad 2 miliardy zalogowanych użytkowników odwiedza co miesiąc YouTube, a widzowie oglądają codziennie ponad miliard godzin filmów i generują miliardy wyświetleń.W Polsce korzysta z YT 13,4 miliona osób. Jest on pierwszym serwisem video w Polsce z 12,9 milionami osób oglądających podstrony wideo

Twitter – to serwis społecznościowy, który opiera się na wymianie krótkich wiadomości tekstowych zwanych tweetami. Do wiadomości tych możemy dołączać zdjęcia (nawet kilka do jednego tweeta) i linki do stron internetowych. Pojedynczy tweet nie może być dłuższy niż 140 znaków, a załączone do niego zdjęcia, nazwy użytkowników lub linki wliczają się w ten limit. Zazwyczaj jest to zwięzły komentarz – nierzadko opatrzony dużą ilością “hashtagów” (#) i “mentionów” (@) , do których dodaje się link odwołujący się do źródła tweeta, Jest to serwis społecznościowy który rządzi się innymi prawami niż Facebook. Zakładając konto na FB szukasz znajomych, kolegów z pracy, przyjaciela ze szkolnej ławki i osób, np.: które kiedyś spotkałeś. Na Twitterze jest inaczej. Na Twitterze nie obserwujesz znajomych, sąsiadów, koleżanek ze szkoły podstawowej i swojego byłego szefa. Na Twitterze nie “wiążesz się” z osobami, z którymi wypada być w kontakcie. Na Twitterze obserwujesz tylko tych, których chcesz obserwować, którzy cię zaintrygowali, zaciekawili z różnych powodów.Twitter to najszybsze źródło wymiany informacji na świecie.

To tu rozmawia się o aktualnych wydarzeniach, to tu cały świat patrzy na rewolucje i obalanie rządów, to tu kibice cieszą się z goli i wyników wielkich sportowców, to tu są emocje. 

Tutaj sam dobierasz sobie grono “znajomych”, sam decydujesz czy ktoś jest wartościową osobą, czy ma coś ciekawego do powiedzenia. Czy odpowiada ci jego podejście do Twittera.

Linkedln – to międzynarodowy serwis społecznościowy wykorzystywany głównie do kontaktów zawodowo-biznesowych. Firmy i headhunterzy nie tylko prowadzą bezpośrednio rekrutacje na tych portalach, ale też sprawdzają na nich profile kandydatów, od których otrzymali aplikacje „tradycyjną” drogą. 

Tik Tok – mobilna aplikacja internetowa, której główna funkcjonalność polega na możliwości wysyłania bardzo krótkich materiałów wideo, w założeniu treścią zbliżonych do teledysków muzycznych. Stworzona przez chińskie przedsiębiorstwo ByteDance we wrześniu 2016W kwietniu 2020 korzystało z niej dwa miliardy użytkowników, była to najczęściej pobierana aplikacja na świecie. Aplikacja pozwala na nagranie krótkich (maksymalnie 15 sekundowych) form wideo pod dowolny utwór muzyczny. Taki klip można dowolnie modyfikować za pomocą narzędzi dostępnych w aplikacji. Dlatego też wiele osób wspomnianą platformę określa jako „połączenie Snapchata i Spotify”. W odróżnieniu jednak od tzw. Snapa, nagrania wideo nie znikają po 24 godzinach od opublikowania. 

Korzystając z najbardziej popularnych serwisów społecznościowych, takich jak Facebook, YouTube czy Instagram, można tworzyć własne profile, listy znajomych oraz grupy. Social media umożliwiają również publikowanie muzyki, klipów wideo oraz zdjęć.

Popularność portali społecznościowych, takich jak Facebook, Instagram, Twitter, LinkedIn czy YouTube sprawiła, że to medium stało się jednym z największych i najskuteczniejszych narzędzi do promocji marki w Internecie. 

Tak, marką też jest nazwa organizacji jak i ona sama. Dlatego tak ważna jest wiedza na temat jak poprawnie prowadzić kanały prowadzone przez organizacje pacjentów zaliczane do mediów społecznościowych. W obliczu nadmiaru informacji które nas zalewają należy sobie również zadać pytanie: w jaki sposób prowadzić działania w social media, aby nie tylko osiągnąć zamierzone cele, ale także zrobić to w sposób atrakcyjny dla odbiorców? 

Skuteczne prowadzenie mediów społecznościowych nigdy nie jest dziełem przypadku ani szczęścia. Nie wystarczy także sama intuicja, choć na początku naszej obecności w tych mediach może się tak wydawać. Jeśli zależy nam na skutecznych w social mediach, to powinniśmy wiedzieć, na czym polega ich prowadzenie.

Na samym początku – zanim podejmiemy jakiekolwiek działania – powinniśmy rozpisać sobie plan. Dobrze ujmuje to przygotowanie do  podróży: gdy gdzieś wyruszamy, to zazwyczaj wiemy, dokąd jedziemy, po co jedziemy i po czym poznać, że podróż się udała.

Identycznie powinno być z prowadzeniem przez nas social mediów. Przed opublikowaniem pierwszego posta zastanówmy się, do czego będą ci potrzebne social media.

Poniżej kilka ważnych zasad jak prowadzić konto w mediach społecznościowych.

1. Określ cele

Na samym początku musisz wiedzieć, po co chcesz prowadzić profil w mediach

społecznościowych, dzięki temu będziesz mógł określić strategię i plan działania.

np. jesteś organizacją pacjencką wspierającą chorych na raka piersi – publikuj informacje związane z tą tematyką, profilaktyką raka piersi, pokazuj co robisz i jak działasz, itp

2. Liczy się jakość

Pamiętaj, że dobra i wartościowa treść to podstawa nie tylko odpowiednio tworzonych  stron internetowych ale także postów na Facebooku czy Instagramie. Wszędzie tam, gdzie chcesz przekazać jakąś treść, musisz pamiętać przede wszystkim o wysokiej jakości. Duża ilość mało wartościowych komunikatów raczej odstrasza, a nie przyciąga odbiorców.

3. Ilość jest równie ważna

Jakość musi iść w parze z ilością, bez tego nie ma skutecznych działań i dotarcia do odbiorców. Należy jednak pamiętać, że ilość publikowanych treści musi być odpowiednio wyważona i dostosowana do naszej grupy docelowej. Nadmiar informacji, zbyt częste publikowanie mało merytorycznych tekstów mogą tylko zniechęcić użytkowników do odwiedzania naszego profilu.

4. Nie zapominaj o grafice

Nawet najbardziej wartościowe teksty bez oprawy graficznej nie będą wyglądały zachęcająco. Większość ludzi to wzrokowcy, którzy w pierwszej kolejności patrzą na zdjęcia lub grafikę. Dlatego pamiętaj, że aspekt wizualny jest równie ważny, co wysokiej jakości zamieszczana treść.

5. Regularność

Aby zaistnieć w mediach społecznościowych musisz publikować regularnie. Tylko dzięki systematycznej pracy i stale podtrzymywanemu kontaktowi z odbiorcami jesteś w stanie zbudować pozytywny i trwały wizerunek swojej organizacji w sieci. Niewiele osiągniesz, jeśli nie zmobilizujesz się do regularnego publikowania, dlatego pamiętaj o systematyczności. 

Zaplanuj sobie co chcesz publikować np. na miesiąc do przodu czyli przykładowo: 

  • wpis 1 x w tygodniu, planujesz 4 wpisy w miesiącu i dokładnie wiesz co chcesz w tych wpisach przekazać bo przemyślałeś to sobie wcześniej.

6. Cierpliwość popłaca

Często na pierwsze efekty trzeba chwilę poczekać. Nie zniechęcaj się na początku niskimi statystykami czy brakiem zaangażowania odbiorców. Budowanie wizerunku w sieci trwa wiele miesięcy, a czasem nawet lat, jednak metodą małych kroków jesteś w stanie osiągnąć sukces w mediach społecznościowych ( social media).

7. Dbaj o swoich odbiorców

Pamiętaj, że nie piszesz w próżnię. Twoje komunikaty trafiają do konkretnej grupy osób, dlatego tworząc treści, miej na uwadze to, do kogo piszesz. Komunikuj się na bieżąco, odpowiadaj na wiadomości, dbaj o to, aby Twój odbiorca poczuł się ważny.

Istnieje pewna pula postów, które zawsze zwiększają zaangażowanie. Są to życzenia, święta, infografiki, cytaty itp., a przede wszystkim posty z pytaniami. Kiedy użytkownicy mogą dzielić się doświadczeniami, chętniej się aktywizują. Oczywiście posty tego typu trzeba dopasować do charakteru fanpage’a, ale są to tematy, które naprawdę dają efekty. Użytkownicy przecież lubią życzyć sobie “Wesołych świąt”, dzielić się przemyśleniami o słynnym cytacie czy udostępniać ciekawe infografiki.

Jak prowadzić Instagram?

Instagram to drugie najpopularniejsze narzędzie w mediach społecznościowych. Przede wszystkim jest tu komunikacja obrazem, estetycznym i ciekawym zdjęciem, przyciąga uwagę odbiorców.

  • bądź elastyczny,
  • nie kopiuj zdjęć innych,
  • komunikuj obrazem i dodawaj hasztagi #
  • nie powielaj treści z innych kanałów.

Twitter jak go prowadzić?

Jak nie tweetować? Nie tweetuj za często. Dziel się ciekawymi uwagami, waż słowa, nie spamuj. Nie przesadzaj z linkami, nie rób śmietnika, którego nikt nie będzie miał ochoty przeglądać. Trafiłeś na świetną stronę internetową? Przeczytałeś artykuł lub felieton? Zastanów się, czy zaciekawi on twoich obserwatorów i nie podsyłaj im za dużo (marnej jakości) treści.

Hashtagi – Służą one kategoryzowaniu tweet i łatwiejszemu docieraniu do osób zainteresowanych wybranym przez nas tematem. Na przykład – jeśli użyjemy zwrotu #słoń, nasza wiadomość wyświetli się osobom, mającym w taki czy inny sposób do czynienia ze słoniami.

Mention – Chcąc oznaczyć jakąś osobę w tweecie wpisujemy „@” przed jej nickiem, w ten sposób zawiadamiamy ją, że w jakiś sposób jest związana z wiadomością albo po prostu chcemy poznać jej opinię na dany temat. Wskazówka – jeśli naszego tweeta zaczniemy od “@”, wtedy wiadomość zostanie przesłana tylko i wyłącznie do wspomnianego adresata, warto o tym pamiętać.

Autorka: Joanna Straburzyńska – Dyrektor biura Federacji Stowarzyszeń „Amazonki”, od lat współpracuje z różnymi organizacjami pacjenckimi w zakresie szeroko pojętej edukacji zdrowotnej i profesjonalizacji ich działań na rzecz społeczeństwa.

Poszerzamy HERyzonty – Indeks Zrównoważonego Rozwoju Systemów Ochrony Zdrowia

Indeks Zrównoważonego Rozwoju Systemów Ochrony Zdrowia
(The sustainability index) – interaktywne i kompleksowe źródło
danych o systemach ochrony zdrowia w krajach Unii Europejskiej.

Indeks Zrównoważonego Rozwoju Systemów Ochrony Zdrowia zawiera publicznie dostępne dane, które zostały zweryfikowane przez zespół niezależnych ekspertów i udostępnione na interaktywnej platformie internetowej – FutureProofing Healthcare. Indeks pozwala na analizowanie funkcjonowania systemów ochrony zdrowia w krajach Unii Europejskiej i ich porównywanie względem siebie.

Indeks oferuje dostęp do największego zbioru danych na temat europejskich systemów ochrony zdrowia. Prezentuje najlepsze praktyki i zwraca uwagę na obszary, które wymagają poprawy oraz gwarantuje oparcie dyskusji nad tworzeniem zrównoważonych systemów ochrony zdrowia na faktach. Informacje te są ogólnodostępne, interaktywne i pochodzą z wiarygodnych źródeł. Indeks stanowi nie tylko zbiór danych, lecz również narzędzie do ich udostępniania.

U podstaw stworzenia Indeksu Zrównoważonego Rozwoju Systemów Ochrony Zdrowia leży przekonanie, że wszyscy obywatele Unii Europejskiej powinni mieć równy dostęp do opieki zdrowotnej.

Indeksy obejmują aktualne dane udostępnione przez akredytowane instytucje, dzięki czemu stanowi rzetelne źródło informacji, umożliwiając czerpanie z doświadczeń i najlepszych praktyk oraz inspirują do dyskusji nad kształtem zrównoważonych systemów ochrony zdrowia.

Każdego roku będzie przeprowadzana pogłębiona analiza wybranego obszaru terapeutycznego i prezentowana w formie indeksu.

W listopadzie 2018 zaprezentowano dwa indeksy powstałe w oparciu o dane platformy FutureProofing Healthcare: Indeks Zrównoważonego Rozwoju Systemów Ochrony Zdrowia oraz Indeks Raka Piersi. Indeksy te służą do porównywania systemów ochrony zdrowia wszystkich państw Unii Europejskiej i mają na celu rozpoczęcie dyskusji o potrzebach pacjentów oraz wyzwaniach stojących przed służbą zdrowia w poszczególnych krajach.

Indeks Zrównoważonego Rozwoju Systemów Ochrony Zdrowia i Indeks Raka Piersi to źródła unikalnych informacji na temat bieżącej kondycji systemów ochrony zdrowia we wszystkich 28 państwach członkowskich UE, które umożliwiają identyfikację obszarów wymagających doskonalenia w przyszłości.

Indeksy: Zrównoważonego Rozwoju Systemów Ochrony Zdrowia (The Sustainability Index) i Indeks Raka Piersi (Breast Cancer Index) zostały stworzone na podstawie danych zgromadzonych na platformie FutureProofing Healthcare – pierwszej interaktywnej platformie umożliwiającej tworzenie analiz porównawczych na temat bieżącej kondycji systemów ochrony zdrowia we wszystkich państwach członkowskich Unii Europejskiej. Zawarte w Indeksach wskaźniki oraz określone parametry oceny zastosowane do mierzenia efektywności systemów ochrony zdrowia zostały wypracowane przez międzynarodowy zespół niezależnych ekspertów.

W skład międzynarodowego panelu ekspertów weszli:

Mary Harney – była Wicepremier i Minister Zdrowia w Irlandii, Martine Piccart – profesor onkologii na Uniwersytecie Lube de Bruxelles, była Prezes Europejskiego Towarzystwa Onkologii Klinicznej oraz Lydia Makaroff – Dyrektor Europejskiej Koalicji Pacjentów Onkologicznych, Birgit Beger – Dyrektorka Zarządzająca, Europejska Organizacja Onkologiczna, Bogi Eliasen – Partner Stowarzyszony, Kopenhaski Instytut Badań nad Przyszłością, Elisabeth Kasilingam – Dyrektorka Zarządzająca Europejskiej Platformy Stwardnienia Rozsianego, Denis Horgan – Dyrektor Wykonawczy, Europejski Sojusz na Rzecz Medycyny Spersonalizowanej

Indeks Zrównoważonego Rozwoju Systemów Ochrony Zdrowia to unikatowe źródło informacji, umożliwiające identyfikację obszarów wymagających doskonalenia. Indeks daje unikalny obraz obecnego stanu 28 europejskich systemów opieki zdrowotnej, w oparciu o szeroki zestaw danych. Zestawienie obejmuje również osobną, dogłębną analizę stanu opieki nad chorymi z rakiem piersi, w wyniku czego powstał Indeks Raka Piersi.

Polska w Indeksach FutureProofing Healthcare

W Indeksie Zrównoważonego Rozwoju Systemów Ochrony Zdrowia Polska znalazła się na 25 miejscu (spośród 28 krajów) z wynikiem 41 punktów na 100 możliwych, a w Indeksie Raka Piersi na 22 pozycji z 48 punktami. Miejsce Polski na tle państw wspólnoty europejskiej oraz przydatność Indeksów w budowie zrównoważonego systemu ochrony zdrowia opartego na wartości ocenił panel polskich ekspertów, który pracował nad interpretacją wyników dla Polski.

W skład niezależnego panelu ekspertów weszli:

Beata Ambroziewicz – wiceprezes Polskiej Koalicji Pacjentów Onkologicznych, dr Małgorzata Gałązka-Sobotka – dyrektor Instytutu Zarządzania w Ochronie Zdrowia, Uczelnia Łazarskiego, Krystyna Wechmann – prezes Federacji Stowarzyszeń Amazonki, Bogusław Chrabota – redaktor naczelny dziennika Rzeczpospolita, prof. Ryszard Gellert – dyrektor Centrum Medycznego Kształcenia Podyplomowego, dr Jakub Gierczyński – ekspert Instytutu Zarządzania w Ochronie Zdrowia, Uczelnia Łazarskiego, Wiktor Janicki – dyrektor generalny firmy Roche, dr Adam Kozierkiewicz – ekspert ochrony zdrowia, prof. Tadeusz Pieńkowski – prezes Polskiego Towarzystwa do Badań nad Rakiem Piersi, dr Piotr Warczyński – były podsekretarz stanu w Ministerstwie Zdrowia, Warszawski Uniwersytet Medyczny.

Indeks Zrównoważonego Rozwoju Systemów Ochrony Zdrowia oraz Indeks Raka Piersi obejmują ponad 2400 danych dotyczących 83 indywidualnych wskaźników w obszarze ochrony zdrowia zaczerpniętych ze źródeł publicznych m.in. WHO (World Health Organisation) – Światowa Organizacja Zdrowia, OECD ( Organisation for Economic Co-operation and Development) – Organizacja Współpracy Gospodarczej i Rozwoju, Eurostat (European Statistical Office) – Europejski Urząd Statystyczny w 28 państwach członkowskich Unii Europejskiej.

Indeks Zrównoważonego Rozwoju Systemów Ochrony Zdrowia tworzy pięć Parametrów Oceny:

• jakość,
• żywotność,
• kondycja zdrowotna,
• innowacyjność,
• dostęp do opieki zdrowotnej.

Co oznaczają parametry oceny Indeksu Zrównoważonego Rozwoju Systemów Ochrony Zdrowia.

Jakość – mierzy jakość świadczeń opieki w oparciu o wyniki leczenia pacjentów.

Żywotność – rozważa zdolność systemu opieki zdrowotnej do zaspokajania potrzeb ludności w przyszłości i zasobów, które zapewniają wszechstronną zdolność adaptacji do innowacji.

Kondycja zdrowotna – ocenia aktualny stan zdrowia populacji.

Innowacyjność – ocenia inwestycje w opracowanie nowych metod leczenia lub technologii zarówno przez odpowiedzialne władze, jak i sektor prywatny.

Dostęp do opieki zdrowotnej – sprawdza w jakim stopniu dostęp do leczenia, diagnostyki lub innych technologii mają osoby, które ich potrzebują.

Co brano pod uwagę w poszczególnych parametrach oceny Indeksu Zrównoważonego Rozwoju Systemów Ochrony Zdrowia.

Jakość
• śmiertelność noworodków, śmiertelność matek, krótszy czas życia z powodu zanieczyszczenia środowiska, nierówność w dostępie do ochrony zdrowia zależne od dochodu, samoocena własnego zdrowia, poziom szczęścia, zadowolenie z życia, ograniczenia wynikające z niepełnosprawności, wiedza o zdrowiu.

Żywotność
• wydatki na ochronę zdrowia, konsumpcja alkoholu, otyłość, palenie, wskaźnik obciążenia demograficznego, czas pracy, liczba lekarzy specjalistów, różnica długości życia w zależności do płci, liczba lekarzy < 35, liczba nastoletnich matek, liczba pielęgniarek.

Kondycja zdrowotna
• zgony z powodu chorób niezakaźnych, oczekiwana długość życia, zgony z powodu nowotworów, zgony z powodu raka płuca, liczba diabetyków, zgony z powodu przewlekłej obturacyjnej choroby płuc, liczba wypadków śmiertelnych, liczba samookaleczeń, szczepienia przeciwko odrze u niemowląt, liczba zakażonych HIV, zgony z powodu chorób przewlekłych, wskaźnik zachorowań na kiłę, zgony z powodu chorób sercowo-naczyniowych, aktywność fizyczna, szczepienia na grypę 65+.

Innowacyjność
• patenty w zakresie technologii medycznych, patenty farmaceutyczne, ochrona praw własności, znaczące publikacje naukowe, współpraca biotechnologiczna, rządowe wydatki na badania i rozwój o ochronie zdrowia.

Dostęp do opieki zdrowotnej
• liczba pielęgniarek i położnych, potrzeby zdrowotne, dostęp do badań genetycznych noworodków, dostęp do radioterapii, wydatki prywatne, liczba psychiatrów, liczba szpitalnych sal operacyjnych, dostępność technologii medycznych – kamery gamma, liczba praktykujących lekarzy.

Jak wypada Polska w wynikach Indeksu Zrównoważonego Rozwoju Systemów Ochrony Zdrowia.

W Indeksie Zrównoważonego Rozwoju Systemów Ochrony Zdrowia Polska znalazła się na 25 miejscu (spośród 28 krajów) z wynikiem 41 punktów na 100 możliwych.

W poszczególnych parametrach wygląda to następująco:
Jakość – 22 miejsce z 57 punktami.
Żywotność – 26 miejsce z 36 punktami.
Kondycja zdrowotna – 23 miejsce z 55 punktami.
Innowacyjność – 20 miejsce z 20 punktami.
Dostęp do opieki zdrowotnej – 25 miejsce z 36 punktami.

Indeks Raka Piersi

Co roku FutureProofing Healthcare na bazie gromadzonych danych będzie dokonywał pogłębionej analizy stanu opieki zdrowotnej z zakresie jednego wybranego obszaru terapeutycznego. Stan ten będzie oceniany przez pryzmat doświadczeń pacjentów.

W 2018 roku panel ekspertów pochylił się nad pacjentami z rakiem piersi, czego wynikiem jest Indeks Raka Piersi.

W Indeksie Raka Piersi brano pod uwagę następujące parametry oceny:

• dostęp do leczenia,
• wyniki leczenia i przeżywalność,
• opieka paliatywna,
• profilaktyka i diagnostyka,
• doświadczenie pacjenta.

Co oznaczają parametry oceny Indeksu Raka Piersi.

Dostęp do leczenia – ocenia dostępność rozwiązań medycznych niezbędnych w leczeniu raka piersi.

Wyniki leczenia i przeżywalność – ocenia przeżywalność i wyniki leczenia diagnozowanych pacjentów z rakiem piersi.

Opieka paliatywna – koncentruje się na ocenie opieki nad pacjentem w końcowym stadium choroby. Ocenia rozwiązania systemu opieki zdrowotnej i dostępne usługi w celu poprawy jakości życia osób chorych terminalnie.

Profilaktyka i diagnostyka – ocenia działania podejmowane przez system opieki zdrowotnej w celu zapobiegania i lepszego diagnozowania raka piersi.

Doświadczenia pacjenta – śledzi zdolność systemu opieki zdrowotnej do zaspokajania potrzeb pacjentów podczas procesu leczenia.

W poszczególnych parametrach oceny Indeksu Raka Piersi brano pod uwagę poniższe dane.

Dostęp do leczenia
• czas oczekiwania na leczenie, dostępność urządzeń do radioterapii, średnia długość hospitalizacji z powodu nowotworu, liczba całkowitych mastektomii.

Wyniki leczenia i przeżywalność
• jakość rejestrów nowotworów, liczba zgonów z uwzględnieniem wieku na 100 tys., przeżycia pięcioletnie wśród kobiet z rakiem piersi.

Opieka paliatywna
• poziom rozwoju opieki paliatywnej, liczba oddziałów opieki paliatywnej i hospicjów, liczba szpitalnych zespołów opieki paliatywnej na milion mieszkańców, liczba domowych zespołów opieki paliatywnej na milion mieszkańców.

Profilaktyka i diagnostyka
• nowe rozpoznania raka piersi, palenie tytoniu, otyłość, konsumpcja alkoholu, badania przesiewowe wraz z mammografią, badania przesiewowe wśród kobiet w wieku od 50 do 69 lat, rezonans magnetyczny.

Doświadczenie pacjenta
• liczba onkologów na osobę, bezpośredni dostęp do specjalistów, liczba radiologów na osobę, wydatki na leczenie raka piersi na osobę, liczba Breast Cancer Units spełniających określone wymagania, czas oczekiwania na tomografię komputerową, pokrycie radioterapią.

W Indeksie Raka Piersi Polska znalazła się na 22 miejscu (spośród 28 krajów) z wynikiem 48 punktów na 100 możliwych.

W poszczególnych parametrach wygląda to następująco:
Dostęp do opieki leczenia – 15 miejsce z 50 punktami.
Wyniki leczenia i przeżywalność – 24 miejsce z 57 punktami.
Opieka paliatywna – 9 miejsce z 55 punktami.
Profilaktyka i diagnostyka – 25 miejsce z 53 punktami.
Doświadczenia pacjenta – 22 miejsce z 37 punktami.


Kluczowe wnioski dla Indeksu Raka Piersi.

Polska pozostaje daleko w tyle pod względem innowacyjności systemu opieki zdrowotnej ze względu na niski wynik w zakresie wydatków na badania i rozwój w medycynie oraz współpracy transgranicznej w dziedzinie nauk biomedycznych.

Polska uplasowała się powyżej średniej w obszarze opieki paliatywnej, co wskazuje, że radzi sobie lepiej od pozostałych krajów w zaspokajaniu potrzeb pacjentów znajdujących się w bardziej zaawansowanym, terminalnym stadium choroby.

Średni wynik Polski w obszarze leczenia wskazuje, że wymaga on poprawy poprzez dalszą koncentrację na pacjencie, skracaniu czasu oczekiwania na leczenie raka piersi i zwiększaniu dostępu do ośrodków diagnostycznych lub terapeutycznych.

Słabe strony:
• mała liczba Breast Cancer Units.
• niedobór kadry medycznej,
• niezadowalająca profilaktyka i zgłaszalność na badania przesiewowe,
• niska przeżywalność 5-letnia chorych.

Mocne strony:
• dobrze zorganizowana opieka hospicyjna,
• niższa zachorowalność na raka piersi wśród kobiet w porównaniu z innymi krajami Unii.

Co sądzą o Indeksie Zrównoważonego Rozwoju Systemów Ochrony Zdrowia oraz Indeksie Raka Piersi polscy eksperci.

Indeks Zrównoważonego Rozwoju Systemów Ochrony Zdrowia stanowi nieocenione źródło wiedzy na temat europejskich systemów ochrony zdrowia. Do tej pory nie było obiektywnych i spójnych indeksów, które dałyby możliwość porównania systemów ochrony zdrowia we wszystkich państwach członkowskich – stwierdził dr Piotr Warczyński. Dzięki opracowaniu Indeksów możliwa jest analiza systemów ochrony zdrowia poszczególnych krajów członkowskich na niespotykaną dotąd skalę. Jak podkreślił dr Jakub Gierczyński, porównania międzynarodowe oparte o wiarygodne i rzeczywiste dane są podstawą do ewolucji systemu ochrony zdrowia w Polsce, gwarantującej realizację głównego celu – wydłużenia życia Polaków w zdrowiu, poprawy jakości życia związanej ze zdrowiem oraz ograniczania społecznych nierówności w zdrowiu.

Dr Adam Kozierkiewicz zauważył, że Indeks sprawności (performance index), tak samo jak ten dzisiaj prezentowany, pokazuje w atrakcyjny sposób znane zestawy danych. Zwykle trudno jest przyciągnąć uwagę szerokiej publiczności, a za tym także polityków, do „suchych” wskaźników. Udaje się to w przypadku indeksów agregujących wiele wskaźników i zestawiających podmioty oceniane w rankingu od najlepszych do najgorszych. W ten lekko rozrywkowy sposób, zabarwiony konkurencją, można uruchomić poważną dyskusję o celu istnienia systemu zdrowia. Znaczenie Indeksu zaakcentowała również Beata AmbroziewiczIndeksy mogą pomóc obalić barierę mentalną w postaci obawy przed oceną i porównywaniem oraz uświadomi, że mierzenie jest naturalnym elementem procesu uczenia się. Indeksy służą temu, żebyśmy określili sytuację wyjściową i zobaczyli co możemy poprawi, a nie krytykowali za złe wyniki – dodała.

Podczas prezentacji Indeksów, prof. Ryszard Gellert wyjaśnił, że dzięki Indeksom lekarze mogą lepiej zrozumieć kontekst swoich działań. Składowe indeksu wskazują, że wielkość kraju i rodzaj systemu ochrony zdrowia istotnie wpływają na końcową pozycję w Indeksach. Jednak osiągane wyniki opieki zdrowotnej nie zależą jedynie od składowych indeksu. Należy przy tym podkreśli, że Polska systematycznie wdraża działania naprawcze służby zdrowia np. zwiększyła limit przyjęć na studia medyczne, dzięki czemu będziemy mogli uzupełnić braki kadrowe – wytłumaczył ekspert.

Indeksy pokazują, że kwestia zrównoważonego rozwoju ochrony zdrowia to skomplikowane zagadnienie, na które wpływa szereg różnorodnych czynników. Innowacyjne rozwiązania są tylko jednym z elementów, które pozwalają skutecznie odpowiedzieć na współczesne wyzwania systemów ochrony zdrowia. Kluczowe jest odejście od rozmów skupiających się wyłącznie na wydatkach i oparcie publicznej debaty na wartościach, jakie system dostarcza społeczeństwu. Indeks Zrównoważonego Rozwoju Systemów Ochrony Zdrowia może być użyteczny w tworzeniu mierników value based healthcare. O wiele łatwiej dyskutować o koncepcji systemu nakierowanego na wyniki, odnosząc się do konkretnych parametrów, które opisują jakość opieki czy doświadczenia pacjentów. Optymizmem napawa fakt, że mimo wielu obszarów wymagających naprawy, widoczne są również te, które uwidaczniają pozytywne skutki wdrażanych zmian. Indeks może być bardzo przydatnym narzędziem monitorowania efektywności interwencji podejmowanych w systemie. Porównywanie naszych wyników na tle Europy ukazuje dystans, który musimy pokona, aby zbliżyć naszą opiekę zdrowotną w wielu wymiarach do średniego, europejskiego poziomu – podkreśliła dr Małgorzata Gałązka-Sobotka.

Analizując wyniki Indeksu Raka Piersi prof. Tadeusz Pieńkowski zauważył, że doskonałym przykładem dobrych rozwiązań systemowych w opiece nad chorymi z rakiem piersi są wyniki Polski w kontekście opieki paliatywnej. Trzeba przyzna, że hospicja domowe działają bardzo dobrze w całej Polsce. To świetny przykład na to, że jeżeli rozwiązania systemowe są dobre, to zawsze przynoszą pozytywny efekt – doprecyzował.

Obszarem wymagającym wsparcia nadal pozostaje profilaktyka. Palącym problemem leczenia raka piersi jest mała liczba pacjentek zgłaszających się na badania przesiewowe oraz ograniczona dostępność do ośrodków onkologicznych. Pacjentki podkreślają, że szczególnie ważna dla nich jest odległość dzieląca je od placówki onkologicznej. Analizy pokazują, że często ma ona decydujący wpływ na podjęcie lub kontynuację leczenia. Ogromnie ważna jest również edukacja społeczeństwa, która wciąż jest na bardzo niskim poziomie. Musimy więc wspólnie wypracować rozwiązania, które zwiększą świadomość zagrożeń zdrowotnych i chorób – powiedziała Krystyna Wechmann.

Natomiast Bogusław Chrabota podkreślił, że Indeks to nie tylko ocena statusu quo. To przede wszystkim drogowskaz w przyszłość. Pomaga zrozumieć na czym polegają słabości systemu ochrony zdrowia Polaków i jak z nimi walczy. Całe zawodowe życie koncentruję się na refleksji o poprawieniu polskiego państwa. To też jedna z ważnych dewiz dziennika „Rzeczpospolita”. Dlatego tu jestem – wyjaśnił.

Na tle starzejącej się Europy i wzrostu zapadalności na choroby przewlekłe, eksperci uznali konieczność zapewnienia stabilności systemów zdrowotnych, poprzez zwiększenie ich skuteczności, adekwatne finansowanie i dostępność zdrowotną zgodną z międzynarodowymi standardami.

Zachęcamy do bliższego zapoznania się z Indeksami oraz poszczególnymi miernikami parametrów oceny na stronie www.FutureProofingHealthcare.com.

Fundusze Europejskie dla organizacji pacjenckich

Fundusze Europejskie dla organizacji pacjenckich

Fundusze Europejskie dla organizacji pacjenckich. Nie czekaj, bądź pierwszy.

Rusza nowe rozdanie funduszy europejskich w ramach tzw. perspektywy Europa 2020, w której dla polskich instytucji, podmiotów gospodarczych i non-profit – w tym stowarzyszeń i fundacji – rozpościera się perspektywa pozyskania znaczących środków na projekty. Aplikacja o fundusze unijne to niepowtarzalna szansa na zdobycie funduszy na realizację przedsięwzięć o zasięgu zarówno międzynarodowym, krajowym jak i regionalnym. Warto zatem już teraz być przygotowanym merytorycznie i praktycznie, aby wykorzystać w pełni moment ogłoszenia konkursów. W niniejszym artykule postaram się przybliżyć krok po kroku proces planowania i składania wniosku o fundusze unijne. Zacznijmy zatem od początku.

Polska, jako członek Unii Europejskiej, przyznano łączną kwotę wsparcia 82,5 mld euro na lata 2014-2020. Jest to najwyższa kwota dofinansowania wśród wszystkich krajów członkowskich. Finansowanie dla Polski zostało podzielone na 6 krajowych programów operacyjnych, których zarządzaniem zajmuje się Ministerstwo Infrastruktury i Rozwoju Regionalnego oraz 16 programów regionalnych (RPO), których koordynacją zajmują się Urzędy Marszałkowskie poszczególnych województw.

Podział środków w ramach programów krajowych przedstawia się następująco:

  1. Program Infrastruktura i Środowisko – 27,4 mld euro
  2. Program Inteligentny Rozwój – 8,6 mld euro
  3. Program Wiedza Edukacja Rozwój (PO WER) – 4,7 mld euro
  4. Program Polska Cyfrowa – 2,2 mld euro
  5. Program Polska Wschodnia – 2 mld euro
  6. Program Pomoc Techniczna – 0,7 mld euro
  7. Programy Europejskiej Współpracy Terytorialnej – 0,7 mld euro

I tak, dla organizacji pozarządowych, które chcą realizować projekty na poziomie kraju, głównym obszarem zainteresowania powinien być program POWER, którego celami są: wspieranie: zatrudnienia i mobilności pracowników, włączenia społecznego i walki z ubóstwem, inwestowania w edukację, zdobywania umiejętności i uczenia się przez cale życie, a także wzmacnianie sprawności i efektywności państwa. Koordynacją Programu POWER w zależności od zakresu działań zajmują się różne instytucje. W ramach priorytetu Innowacje społeczne i współpraca ponadnarodowa organizacje podlegają pod Centrum Projektów Europejskich. Natomiast w przypadku Wsparcia dla obszaru zdrowia instytucją nadzorującą jest Ministerstwo Zdrowia. Nabór wniosków do programu POWOR powinien się zacząć już w maju, jednak do tej pory wymienione wyżej instytucje nie ogłosiły konkursów. Spodziewane jest, że stanie się to w najbliższym czasie (do września 2015 r.).

Regionalne Programy Operacyjne (RPO)

Programy regionalne (inne w każdym województwie) mogą mieć inne priorytety np. dla Mazowsza celem głównym jest inteligentny, zrównoważony rozwój zwiększający spójność społeczną i terytorialną przy wykorzystaniu potencjału mazowieckiego rynku pracy. Cele szczegółowe dla Mazowsza:

  • Wykorzystanie działalności badawczo-rozwojowej w Polsce,
  • Wzrost e-potencjału Mazowsza,
  • Rozwój potencjału innowacyjnego i przedsiębiorczości,
  • Przejście na gospodarkę niskoemisyjną,
  • Gospodarka przyjazna środowisku,
  • Jakość życia,
  • Rozwój regionalnego systemu transportowego,
  • Rozwój rynku pracy,
  • Wspieranie włączenia społecznego i walka z ubóstwem,
  • Edukacja dla rozwoju regionu,
  • Pomoc techniczna.

Regionalny Program Operacyjny dla Województwa Wielkopolskiego ma za zadanie realizację celów:

  1. Wzmacnianie badań naukowych, rozwoju technologicznego i innowacji
  2. Zwiększenie dostępności, stopnia wykorzystania i jakości technologii informacyjno-komunikacyjnych
  3. Podnoszenie konkurencyjności małych i średnich przedsiębiorstw, sektora rolnego oraz sektora rybołówstwa i akwakultury
  4. Wspieranie przejścia na gospodarkę niskoemisyjną we wszystkich sektorach
  5. Promowanie dostosowani a do zmiany klimatu, zapobiegania ryzyku i zarządzania ryzykiem
  6. Zachowanie i ochrona środowiska naturalnego oraz wspieranie efektywnego gospodarowania zasobami
  7. Promowanie zrównoważonego transportu i usuwanie niedoborów przepustowości w działaniu najważniejszych infrastruktury sieciowej
  8. Promowanie trwałego i wysokiej jakości zatrudnienia oraz wsparcie mobilności pracowników
  9. Promowanie włączenia społecznego, walka z ubóstwem i wszelką dyskryminacją
  10. Inwestowanie w edukację, umiejętności i uczenie się przez całe życie

Więcej informacji na http://www.wrpo.wielkopolskie.pl/

Środki unijne są przeznaczone na konkretne cele, inwestycje i przedsięwzięcia, które muszą spełniać określone warunki i wymagania. W większości przypadków finansowanie jest przyznawane na zasadzie refundacji, czyli rozliczenia i wypłaty środków po zakończeniu projektu, choć zdarzają się konkursy, przy których można otrzymać zaliczkę na sfinansowanie części projektu. Dotacje mogą otrzymać tylko te projekty, których realizacja zaplanowana jest dopiero po złożeniu wniosku.

Dotacje zazwyczaj nie pokrywają projektu w 100%, przeważnie w granicach ok. 80-85%, pozostałe środki trzeba doliczyć jako wkład własny. Nabory wniosków o dofinansowanie odbywają się cykliczne, najczęściej raz, dwa razy do roku.

Składanie aplikacji

Jedną z najistotniejszych kwestii, prócz wybrania odpowiedniego priorytetu, jest odpowiednio złożony wniosek. Bardzo ważne jest by dokładnie zapoznać się z dokumentacją, szczególnie z wytycznymi odnośnie oceny formalnej i merytorycznej. Ocena projektu trwa kilka miesięcy (ok. 3-6 m-cy) 
i przebiega dwuetapowo. Najpierw wniosek podlega ocenie formalnej, czyli zgodności projektu z dokumentacją, prawidłowość wypełnienia wniosku, a przede wszystkim jego kwalifikowalność (czyli czy podmiot ubiegający się o dotację i składany projekt mogą być dotowane ze środków unijnych i czy projekt jest zgodny z celami Programu, Priorytetu, Działania). Tylko te projekty, które prawidłowo przejdą ocenę formalną mogą być oceniane dalej.

Kolejnym etapem jest ocena merytoryczna, podczas której projekt jest oceniany według ściśle określonych kryteriów. Na każde kryterium przypada określona liczba punktów. Ocenie merytorycznej podlegają:

CELE: cel realizacji projektu musi wynikać bezpośrednio ze zdiagnozowanych problemów, być spójny z właściwym celem szczegółowym, opisywać stan docelowy (nie zadania), bezpośrednio przekładać się na zadania.

GRUPA DOCELOWA: wymagane jest uzasadnienie wyboru grupy docelowej, jej charakterystyka (ze względu na płeć, wykształcenie, status na rynku pracy, niepełnosprawność i in.), dokładnie opisanie procesu rekrutacji (z kryteriami, harmonogramem, kanałami rekrutacyjnymi, czasem), określenie barier, potrzeby, oczekiwania grupy docelowej oraz opis planowanych działań promocyjno-informacyjnych.

BUDŻET: najlepiej zadaniowy, pozwalający na elastyczne zarządzanie projektem, koszty zarządzania rozliczane są ryczałtem w ramach kosztów pośrednich. Wymagany jest wkład własny (finansowy lub pozafinansowy), pamiętać należy o 10% limicie na cross financing[1] oraz rozpisanie w budżecie środków trwałych, stawki rozpisywane są jako jednostkowe i zadania zlecone.

HARMONOGRAM: należy zaplanować realnie czas realizacji projektu i poszczególnych zadań w połączeniu z budżetem.

Zakwalifikowanie do dofinansowania

Po dokonaniu oceny wniosków tworzona jest lista rankingowa projektów zakwalifikowanych do dofinansowania. Jej kolejność ustalana jest według liczby otrzymanych punktów, a jej długość jest uzależniona od limitu środków przyznanych na dany nabór i wnioskowanych kwot dofinansowania. Po opublikowaniu listy rankingowej następuje podpisanie umowy o dofinansowanie z instytucją pośredniczącą. O terminie wnioskodawca zostanie wcześniej poinformowany. Do tego momentu trzeba skompletować niezbędne dokumenty.

Realizacja projektu

Po załatwieniu wszelkich niezbędnych formalności można przystąpić do realizacji projektu. Każdy projekt unijny jest realizowany zgodnie z harmonogramem rzeczowo-finansowym, do którego należy się ściśle dostosować. Znaczące zmiany w realizacji projektu, stanowiące odstępstwo od przyjętego harmonogramu, wymagają aneksu do umowy.

Projekty rozliczane są zazwyczaj w 2-3 etapach. By przystąpić do rozliczenia należy skompletować wszystkie dokumenty potwierdzające dokonanie wydatków oraz ich opłacenie zgodnie z harmonogramem, opisać powyższych dokumentów zgodnie z wytycznymi oraz przygotować raport z przeprowadzonych na tym etapie działań, następnie złożyć wniosek o płatność. Dopiero po zatwierdzeniu tego wniosku następuje refundacja poniesionych kosztów, czyli przekazanie dotacji.

Gdzie szukać informacji o realizowanych programach dotacji z Funduszy Europejskich?

  1. funduszeeuropejskie.gov.pl

Na tej stronie znajduje się wyszukiwarka funduszy unijnych. Wystarczy zaznaczyć odpowiednie opcje:

  • organizacja pozarządowa,
  • interesujący nas obszar działań np. nauka i edukacja,
  • jeśli chcemy prowadzić programy lokalne, należy wybrać odpowiednie województwo.

Konkursy są ogłaszane z wyprzedzeniem, dlatego warto przy interesującej nas dotacji wypisać swój adres e-mail, dzięki czemu uzyskamy szczegółową informację o dacie rozpoczęcia naboru wniosków.

Informacji o regionalnych programach operacyjnych należy szukać na stronach wojewódzkich programów:

Woj. Wielkopolskie: http://www.wrpo.wielkopolskie.pl/

Woj. Mazowieckie: http://rpo.mazowia.eu/

Woj. Pomorskie: http://www.rpo.pomorskie.eu/

Woj. Zachodniopomorskie: http://www.rpo.wzp.pl/

Woj. Kujawsko-Pomorskie: http://www.mojregion.eu/regionalny-program-operacyjny-wojewodztwa-kujawsko-pomorskiego/aktualnosci.html

Woj. Łódzkie: http://rpo.lodzkie.pl/

Woj. Małopolskie: http://www.rpo.malopolska.pl/

Woj. Opolskie: http://rpo.opolskie.pl/rpo/

Woj. Dolnośląskie: http://www.rpo.dolnyslask.pl/

Woj. Śląskie: https://rpo.slaskie.pl/

Woj. Lubuskie: http://rpo.lubuskie.pl/

Woj. Lubelskie: http://www.rpo.lubelskie.pl/

Woj. Podkarpackie: http://www.rpo.podkarpackie.pl/

Woj. Świętokrzyskie: http://www.rpo-swietokrzyskie.pl/

Woj. Podlaskie: https://rpo.wrotapodlasia.pl/

Woj. Warmińsko-Mazurskie: http://rpo.warmia.mazury.pl/

Na koniec, przy pisaniu projektów unijnych warto pamiętać o trzymaniu się tzw. reguły CREAM:

C (clear) – precyzyjne –jasno zdefiniowane i bezsporne

R (relevant) – odpowiadające przedmiotowi pomiaru i jego oceny

E (economic) – mierzone w ramach racjonalnych kosztów

A (adequate) – adekwatne, dostarczające wystarczającej informacji

M (monitorable) – mierzalne, łatwe do zmierzenia i podlegające niezależnej walidacji

Autor: mgr Beata Ambroziewicz, absolwentka Wydziału Zarządzanie i Markting UW, dyrektor Polskiej Koalicji Pacjentów Onkologicznych oraz Fundacji Wygrajmy Zdrowie, kontakt: beata.ambroziewicz@pkopo.pl

Cross financing zakłada on dopuszczenie finansowania poszczególnych projektów, ich części lub grup projektów, objętych wsparciem danego funduszu, przy pomocy środków innego funduszu. Mechanizm cross-financing umożliwia w ten sposób bardziej płynny i naturalny podział środków służących finansowaniu europejskich programów operacyjnych. Warunkiem stosowania podobnego odstępstwa pozostaje jednak priorytetowość finansowanego zagadnienia oraz jego bezwzględny związek z projektem i powodzeniem jego realizacji.

Social media – poradnik dla NGO

Social media - poradnik dla NGO

Obecność w social media w obecnych czasach wydaje się być czymś naturalnym. Prawie każdy z nas posiada konto na popularnym portalu społecznościowym, za pośrednictwem którego kontaktujemy się ze znajomymi, komentujemy wydarzenia, relacje zdjęciowe i filmowe, obserwujemy interesujące nas społeczności. To od nas zależy jak wiele informacji chcemy upublicznić, czy angażujemy się w akcje i kampanie, czy będziemy raczej biernym obserwatorem tego co się dzieje w sieci. Nabyte w ten sposób umiejętności możemy z powodzeniem wykorzystać w prowadzeniu profilu społecznościowego naszej organizacji. Warto jednak poznać zasady i wskazówki, które pozwolą nam na stworzenie bardziej profesjonalnej i przystępnej oferty social media, która będzie wspierać rozwój naszej organizacji. Co powinniśmy wiedzieć decydując się na aktywne prowadzenie profilu społecznościowego i dlaczego warto?

Zacznijmy od początku.
Po pierwsze social media to idealny sposób na nawiązanie bardziej bezpośredniego i stałego kontaktu z osobami zainteresowanymi działalnością stowarzyszenia, chorymi ich rodzinami, bliskimi oraz innymi organizacjami. Jest to także skuteczne narzędzie promocji organizacji oraz jej aktywności, które nie wymaga nakładów finansowych. Najbardziej popularnymi w naszym kraju portalami social media są niewątpliwie: Facebook, Twitter, Instagram, Pinterest oraz Google+. Wybór serwisu, na której będziemy najbardziej aktywni, zależy jest od rodzaju działalności, osobistych preferencji i rodzaju treści jakich oczekują odbiorcy działań organizacji. To, ile czasu poświęcisz poszczególnym kanałom, zależy od strategii prowadzenia profilu, czasu jakim dysponujesz oraz osobowości. Nie musisz być aktywny na wszystkich platformach społecznościowych, wybierz jedną lub dwie, którym się poświęcisz i będziesz rozwijać.

Co daje obecność NGO w social media?
Social Media pozwalają zaistnieć organizacjom bez względu na posiadany budżet. Bariera wejścia jest praktycznie zerowa, a ciekawy pomysł może spokojnie konkurować z wysokimi wydatkami na media znanych marek – ma on szansę przebić się do świadomości milionów. W świecie otaczającej nas komercji, natłoku reklam i przekazów czysto konsumpcyjnych, wszelkie działania NGO na starcie są lepiej przyjmowane przez społeczeństwo, w dużo bardziej otarty sposób. Zaletą aktywności w social media jest także to, że działania mogą być z powodzeniem realizowane przez jedną, lub kilka osób, we własnym zakresie. Kolejną przewagą NGO w świecie społecznościowym jest szybkość działania. Dzięki minimalizacji formalności i skróceniu procesów akceptacji, możemy zaoferować natychmiastową publikację pewnych komunikatów i szybko reagować na to co się dzieje, nawet na w trybie relacji „live” – w trakcie ważnych wydarzeń. Co więcej, ciekawy, nietypowy pomysł może przebić się do milionów osób, a mądrze pomyślana i przykuwająca uwagę, nietypowa kampania może w ciągu godzin roznieść się po całym Facebooku i innych serwisach. Niebanalne akcje społecznościowe oprócz zasięgu dotarcia, mogą nam pomóc w znalezieniu sponsorów, darczyńców, którzy chętnie wspierają kampanie szeroko komentowane społecznie.

Skoro już wiemy, ile możliwości niesie za sobą aktywność w social media, przejdźmy do konkretów, czy jak to zrobić. Stosowanie się do prostych zasad może nam znacznie ułatwić pozyskiwanie nowych fanów oraz spowodować rozwój potencjału kanału.

Oto kilka z nich, o które warto stosować w praktyce. 
Ze względu na specyfikę portali społecznościowych, porady podzielone zostały na grupy dedykowane poszczególnym serwisom.

Facebook
1. Zadbaj o to, aby link do Facebooka, Twittera czy innego serwisu był łatwo widoczny na twojej stronie www.
2. Regularnie pisz o misji organizacji, jej osiągnięciach, celach.
3. Pamiętaj, że uwagę czytelników szczególnie przykuwają posty, które zawierają zdjęcia, filmy, linki do ciekawych wydarzeń czy artykułów.
4. Pamiętaj, aby zawsze zamieszczać komentarz lub opis do zamieszczonego zdjęcia czy linku – odbiorcy mogą nie mieć pojęcia, czego dotyczy post, szanuj ich.
5. Po wstawieniu linka – usuwaj z treści posta jego adres html.
6. Twórz wydarzenia na Facebook, zapraszaj fanów i znajomych.
7. Aktualizuj regularnie informacje o ofercie i najważniejszych wydarzeniach twojej organizacji: zajęciach, konferencjach, spotkaniach, szkoleniach, wyjazdach etc.
8. Śledź ważne informacje z kraju i świata będące przedmiotem zainteresowania organizacji oraz pacjentów – publikuj je jako pierwszy!
9. Wskazuj jakie informacje można znaleźć na twojej stronie www, gdzie warto zaglądać, polecaj też inne ciekawe strony.
10. Organizuj kreatywne konkursy – angażujące użytkowników oraz pozwalające na zdobycie nowych fanów.
11. Pisz zwięźle, dziel się interesującymi historiami – liczy się prawdziwość, szczerość.
12. Odpowiadaj na komentarze użytkowników, nie bój się podejmowania dyskusji.
13. Komentuj i lajkuj jeśli chcesz otrzymać to samo.
14. Zamieszczaj od czasu do czasu treści o lżejszej tematyce okraszone zdjęciami.
15. Twórz przyciągające uwagę nagłówki. 
16. Pomyśl o reklamie – jest to niedroga opcja pozwalająca na zwiększenie dotarcia konkretnych treści do precyzyjnie określonej grupy odbiorców.
https://pl-pl.facebook.com

Twitter
1. Określ cele, które chcesz osiągnąć za pomocą twittera. Pozwala on na komentowanie najważniejszych wydarzeń, zajmowanie stanowiska w debacie publicznej.
2. Zacznij od stworzenia profilu: opis swojej działalności, odnośnik do swojej strony www, wybierz ciekawe, rozpoznawalne zdjęcie, które dobrze skomponuje się z całością.
3. Śledź i komentuj tweety osób z autorytetem: dziennikarzy, polityków, aktorów, muzyków, naukowców i organizacji.
4. Śledź profile ważnych instytucji publicznych oraz mediów – bądź na bieżąco.
5. Zwiększaj grupę fanów – wejdź w interakcje z użytkownikami, zadawaj im pytania, odpowiadaj i udostępniaj ich posty. To z kolei zachęci ich do dzielenia się twoimi tweetami 
i pozwoli na poszerzenie grupy odbiorców. 
6. Wyróżnij swoje tweety – miej na uwadze, że „życie” tweeta jest bardzo krótkie (średnio ok. 20 minut), tylko część fanów zobaczy twój post, jeszcze mniej w niego kliknie – dodawaj zatem zdjęcia, retweetuj swoje treści i dodawaj angażujące komentarze.
7. Pamiętaj o używaniu hashtagów # , które naprowadzą zainteresowanych danymi treściami np. #6miesiecy, #badajpiersi
https://twitter.com

Instagram
1. Instagram = zdjęcia. 
Zdjęcia dodaje się korzystając z aplikacji w smartfonie, natomiast posty można przeglądać także na komputerze, format zdjęć to kwadrat. W grudniu 2014 roku Instagram poinformował, że serwis ma ponad 300 mln aktywnych użytkowników (wzrost z 200 mln do 300 mln w ciągu 9 miesięcy). Ponad 70% użytkowników jest spoza USA. Każdego dnia publikowane jest na Instagramie 70 mln zdjęć i video. Dotychczas użytkownicy serwisu opublikowali 30 mld postów. Instagram łączy się też mocno ze światem analogowym: zdjęcia z serwisu można znaleźć m.in.: na kalendarzach, koszulkach, magnesach, torbach. W Polsce powstały takie serwisy jak Instadruk (drukowanie zdjęć z Instagrama w formie plakatów) i Instashirt (koszulki ze zdjęciami z Instagrama). Pojawiły się także specjalne urządzenia do drukowania zdjęć (np. The Instax Printer).
2. Publikuj regularnie.
3. Buduj zainteresowanie – nie wrzucaj zdjęć jedno za drugim.
4. Liczy się nie tylko ilość obserwujących, lecz interakcje i zaangażowanie fanów (lajki i komentarze).
5. Przy publikacji zdjęcia oznaczaj, miejsce gdzie zostało wykonane, co ułatwia znalezienia zdjęcia przez użytkowników.
6. Wstawiaj krótkie filmiki – masz 15 sekund na zwrócenie uwagi.
7. Stosuj hashtagi – krótkie, unikatowe.
8. Organizuj konkursy. Najbardziej skuteczne są te, które angażują uczestników do stworzenia własnych zdjęć lub filmów oraz publikowanie ich przez uczestników z oznaczeniem profilu organizacji oraz hashtagiem kampanii/akcji. Warunkiem udziału w konkursie powinno być również followanie profilu na Instagramie.
9. Warto promować autorów najlepszych zdjęć – repostuj, oznaczaj zdjęcie dnia, tygodnia, miesiąca.
10. Zintegruj Instangrama z innymi portalami społecznościowymi – można go zintegrować z kontaktami z Facebook czy Twitter i w każdej chwili umieszczać swoje zdjęcia na tablicy. Nie jesteśmy ograniczeni jedynie do społeczności użytkowników tej aplikacji.
https://instagram.com

Google+
1. Przygotuj opis swojej organizacji, kontakt, odnośnik do swojej strony www oraz inne kluczowe informacje.
2. Formatuj swoje wpisy w Google+ – stosuj pogrubienia, listy punktowane i numerowane. Pamiętaj o tytułach i podtytułach. Stosuj odstępy, tak aby tekst był czytelny.
3. Tytuły postów powinny być zwięzłe, informatywne oraz zawierać słowa kluczowe.
4. Wyróżniaj posty – dodawaj zdjęcia i hashtagi.
5. Dołącz do społeczności Google+ – włączaj się w dyskusje, komentuj.
https://plus.google.com

Pinterest
1. Pinterest to świat kobiet (80% użytkowniczek tworzy ponad 90% postów), nie sprawdzi się dla każdego. Znajdziesz tu zdjęcia jedzenia, napojów, rękodzieła produktów rzemieślniczych i elementów wystroju wnętrz. 
2. Warto uruchomić serwis tematyczny, który zainteresuje piękną płeć – stwórz opis swojej działalności i zamieść odnośnik do strony www (uwaga! Pinterest jest drugim w kolejności źródłem przekierowywania ruchu na strony www). 
3. Używaj słów kluczowych w nazwach swoich tablic.
4. Poznaj charakterystykę odbiorców i dowiedz się czego szukają na Pintereście. Przyjrzyj się ich gustom, znajdź swój pomysł na zaistnienie.
5. Uwzględniaj sezonowe trendy i twórz bazujące na nich „pinezki“ np. rocznice, święta światowe wydarzenia. 
6. Największa aktywność w serwisie notowana jest wieczorem – weź pod uwagę odpowiedni czas publikacji swoich „pinezek“.
7. Zadbaj o stronę wizualną – wysoka jakość zdjęć jest niezbędna, jeśli pragniesz zwrócić na siebie uwagę użytkowników. 
https://pl.pinterest.com


Pamiętaj, każdy może odnieść sukces w mediach społecznościowych, jednak jak każde narzędzie komunikacji, wymaga wprawy, poznania specyfiki oraz regularnej aktywności – nie zniechęcaj się od razu, na efekty trzeba trochę poczekać. Potraktuj obecność w social media poważnie, staraj się zaprezentować swoją organizację z jak najlepszej strony. Planuj aktywności i publikacje z wyprzedzeniem. Zastanów się ile realnie czasu będziesz w stanie poświęcić budowaniu profilu, może warto podzielić się obowiązkami z innymi członkami zespołu, wspólnie przedyskutować pomysły oraz zaangażować pracowników, członków oraz wolontariuszy do promocji serwisu. Mam nadzieję, że ta publikacja zainspiruje Was do bardziej przemyślanego planowania działań w social media, a także do korzystania z nowych rozwiązań, pomysłów i prostych trików.

Życzę powodzenia i wielu sukcesów w rozwoju waszych portali społecznościowych.


Autor: Beata Ambroziewicz, mgr Zarządzania i Marketingu UW, dyrektor Polskiej Koalicji Pacjentów Onkologicznych oraz Fundacji Wygrajmy Zdrowie, kontakt: beata.ambroziewicz@pkopo.pl

PROBLEM LECZENIA ZAAWANSOWANEGO RAKA PIERSI W POLSCE prof. Tadeusz Pieńkowski

PROBLEM LECZENIA ZAAWANSOWANEGO RAKA PIERSI W POLSCE prof. Tadeusz Pieńkowski

PROBLEM LECZENIA ZAAWANSOWANEGO RAK PIERSI W POLSCE.
Między nowoczesną onkologią a czekaniem na cud.

Kobiety boją się raka piersi. 

Ta choroba ma bardzo złą sławę. Mit raka jest okrutniejszy, niż realna prawda o tej chorobie. Tymczasem diagnoza nie jest wyrokiem. Leczymy  pacjentki coraz skuteczniej. Można przez wiele lat kontrolować tę chorobę i żyć pełnią życia. Moje pacjentki to na ogół osoby, które po przejściu rozpaczy, wszechogarniającego lęku, czasem gniewu, czasem poczucia krzywdy, uświadamiają sobie, że trzeba podjąć leczenie i potraktować je jako zadanie.   Poczucie odpowiedzialności, obowiązkowość i   przywiązanie do życia stanowi o tym, że dobrze się z nimi współpracuje.

Niestety  ciągle jeszcze zbyt często społeczny lęk przed rakiem powoduje, że osoby chore ZGŁASZAJĄ SIĘ PÓŹNO.  Oznacza to, że zaczynamy leczenie na etapie, kiedy choroba jest już zaawansowana.  Ale czy można się nie bać? Chora na raka jest często traktowana tak, jakby nie miała przyszłości, jakby Jej czas skończył się w chwili  zdiagnozowania  choroby. Współczucie należne choremu, w przypadku chorych na raka zastępowane jest przez lęk. Ludzie bojąc się raka, boją się też chorych na raka. Niby wszyscy wiedzą świetnie, że rak piersi nie jest zakaźny. Ale pojawia się pytanie: Jak z Nią rozmawiać? O czym? Przecież ONA MA RAKA.

Więc pierwsza zasada, która jest znana, ale powtarzać to trzeba jest taka: BADAJ SWOJE PIERSI! Zgłoś się do lekarza jeśli cokolwiek cię niepokoi. Ogromny jest też lęk przed nawrotem choroby u pacjentek, które już były leczone. Ale nadal obowiązuje ta sama zasada: ZGŁOŚ SIĘ DO LEKARZA JEŚLI CIĘ COKOLWIEK NIEPOKOI! Rak piersi to choroba przewlekła i na każdym etapie trzeba i można ją leczyć. Jak najdłużej trzeba się starać chorobę kontrolować i normalnie żyć. To bardzo ważne.

Biologia raka piersi.

Od bardzo dawna nowotwory złośliwe rozpoznawano jako zaburzenie prawidłowego wzrostu komórek. Ostatnia dekada przyniosła poznanie molekularnych czynników działających na poziomie komórek i tkanek, z którymi związana jest karcinogeneza. Powstanie nowotworu jest długotrwałym dynamicznym wieloetapowym procesem. W jego przebiegu początkowo mamy do czynienia jedynie ze zmianami genetycznymi, następnie pojawiają się zmiany fenotypowe. Komórki nowotworowe stają się niepodatne na wpływ endogennych czynników regulujących. Nie oznacza to,że stają się absolutnie autonomiczne. W części przypadków komórki nowotworowe stają się nadwrażliwe na fizjologiczne czynniki stymulujące do podziału komórek. Komórki raka piersi mogą też zachować wrażliwość na endogenne działanie estrogenów. Niezwykle istotne stało się zrozumienie, że rak to coś więcej niż pojedyncze komórki. Guz nowotworowy jest, bowiem złożoną strukturą, w skład, której wchodzą komórki nowotworowe o różnych cechach biologicznych i komórki prawidłowe np:  tkanka łączna i naczynia.

Rak piersi jest chorobą heterogenną. Na podstawie badań molekularnych można rozróżnić 5-7 podtypów raka piersi. Każdy z tych podtypów charakteryzuje się odmiennymi cechami biologicznymi, rokowaniem i podatnością na poszczególne metody leczenia.

Zarówno w  leczeniu uzupełniającym jak i choroby uogólnionej biologia raka powinna decydować o stosowaniu poszczególnych metod leczenia. W ciągu ostatniego dziesięciolecia pojawiły się leki działające wybiórczo na molekularne struktury zlokalizowane w obrębie komórki nowotworowej. Rak piersi był pierwszym nowotworem litym, w którego leczeniu zastosowano takie substancje. W 1998 do użytku klinicznego wprowadzono  przeciwciało monoklonalne – trastuzumab (Herceptyna). Lek ten blokuje receptor HER2. Nadmierne występowanie receptora HER2 związane jest z agresywnym wzrostem guza i ze złym rokowaniem.

Na podstawie wyników powszechnie dostępnych badań immunohistochemicznych można wyodrębnić trzy różne podtypy raka. Raka z dodatnimi receptorami dla estrogenów lub progestagenów. Ten typ raka jest podatny na leczenie hormonalne. Raka, którego komórki zawierają nadmierną ilość receptora HER2. W tym typie raka piersi wysoką aktywnością charakteryzują się leki działające na szlak przewodzenia sygnałów zależny od receptora HER2 Trzecim podtypem jest rak, którego komórki nie zawierają receptorów hormonalnych i ilość receptorów HER2 jest prawidłowa. U chorych, u których rozpoznano raka zawierającego receptory dla estrogenów lub progestagenów istnieją wskazania do zastosowania leczenia hormonalnego. Powinno być ono stosowane zarówno w leczeniu uzupełniającym jak i w leczeniu choroby uogólnionej. Współcześnie stosowane leki hormonalne to inhibitory aromatazy ( anastrozol, letrozolu, egzemestan), wybiórczy modyfikator receptorów dla estrogenów-tamoksyfen, agoniści przysadkowych hormonów tropowych ( goserelina, leupropreina) i czysty, antyestrogen –fulwestrant. Leki te są wygodne i bezpieczne w stosowaniu. Możliwe jest ich podawanie nawet przez 5-10 lat.

Ze względu na złe rokowanie do czasu wprowadzenia trastuzumabu rozpoznanie raka piersi z nadmierną ekspresją receptora HER2 było tragiczną wiadomością. Udokumentowanie skuteczności leczenia trastuzumabem spowodowało szczęśliwą  zmianę  rokowania w tej grupie chorych. Trastuzumab wykazuje efekt synergistyczny lub addytywny z wieloma różnymi cytostatykami. Programy złożone z trastuzumabu i cytostatyków stanowią podstawę leczenia chorych na raka piersi, w którego komórkach stwierdzono nadmierne występowanie receptora HER2. Sukces trastuzumabu zainspirował badaczy do ukierunkowania prac na wynalezienie następnych podobnych leków. Innym przeciwciałem monoklonalnym skierowanym przeciw receptorowi HER2 jest pertuzumab. Lekiem z grupy inhibitorów kinazy tyrozynowej jest lapatynib ( Tykerb). Lek ten działa wewnątrzkomórkowo i powoduje zahamowanie przekazywania sygnałów zależnych od receptora HER2  i od receptora EGFR. W badaniach klinicznych znajduje się cały szereg innych leków skierowanych przeciwko różnym celom molekularnym.

Dziś zabiegamy w Polsce o refundację Pertuzumabu, który podawany z trastuzumabem daje znakomite rezultaty w leczeniu zaawansowanego raka piersi. Mamy wielką nadzieję na to, że lek, który jest dostępny w całej niemal Europie będzie też już niedługo dostępny dla polskich pacjentek.

Zdobycze nauk podstawowych potwierdzone badaniami klinicznymi umożliwiają bardziej precyzyjne stosowanie klasycznych, od dawna znanych leków cytostatycznych. Skuteczność leczenia doksorubicyną zależy od amplifikacji genu topoizomerazy 2alfa ( TOPO2A). Cisplatyna hjest aktywna szczególnie u chorych będących nosicielkami mutacji genu BRCA1.

Niezwykle istotny dla chorych jest sposób prowadzenia leczenia i postać leku. W ciągu ostatnich 10 lat wprowadzono aktywne i bezpieczne doustne postacie cytostatyków: kapecytabinę ( Xeloda) i winorelbinę ( Navelbina). Leczenie doustne może być prowadzone w domu. Chorzy unikają wszystkich czynności związanych z podawaniem dożylnym leku. Podawanie leczenia doustnie, czyli leczenie raka piersi podobnie jak leczy się większość innych chorób „odczarowywuje” tę chorobę i zmniejsza społeczny lęk przed rakiem.

Zdobycze biologii molekularnej spowodowały opracowanie i udostępnienie  testów oceniających rokowanie oraz pozwalających przewidywać skuteczność chemioterapii i leczenia hormonalnego. W Stanach Zjednoczonych opracowano analizujący ekspresję 21 genów test Oncotype DX. Badacze holenderscy opracowali w oparciu o analizę ekspresji 70 genów test MammaPrint. Test ten pozwala bardzo precyzyjnie wyodrębnić grupy chorych o różnym rokowaniu.

W większości przypadków proces rozwoju raka jest zjawiskiem przewlekłym, o wieloletnim przebiegu. Od powstania pierwszej komórki nowotworowej do powstania  zmiany pierwotnej która może być wykryta badaniem przedmiotowym upływa 5-7 lat.  Od blisko 100 lat znana jest zależność pomiędzy pierwotnym zaawansowaniem raka piersi a wynikami leczenia. W przypadku zmian pierwotnych poniżej 2 cm i braku przerzutów w pachowych węzłach chłonnych leczenie jest niezwykle skuteczne i ponad 90% chorych przeżywa bez nawrotu raka ponad 10 lat. Sposób rozpoznania raka piersi jest czynnikiem rokowniczym. W przypadku raków bezobjawowych, nie wykrywalnych klinicznie, rokowanie jest lepsze niż u chorych na kliniczną już  postać nowotworu. Na tych biologicznych przesłankach oparte są badania przesiewowe, czyli populacyjne badania kobiet, u których nie stwierdza się objawów raka piersi. Systematyczne wykonywanie mammografii pozwala na rozpoznanie raka piesi we wczesnej bezobjawowej fazie. Tak wczesne rozpoznanie i podjęcie właściwego, zgodnego ze współczesnymi standardami leczenia stwarza możliwość wyleczenia.

Leczenie miejscowe raka piersi, czyli chirurgia i radioterapia podobnie jak leczenie systemowe znacznie zmieniło się w ciągu ostatnich lat. Mastektomia nie jest jedyną operacją możliwą do wykonania u chorych na raka piersi. W przypadku wczesnych postaci choroby możliwe jest przeprowadzenie leczenia polegającego na usunięciu jedynie zmiany pierwotnej w granicach tkanek zdrowych. Również można w wielu przypadkach uniknąć usuwania całego układu chłonnego pachy. Wykazano, że przerzuty raka drogami chłonnymi dokonują się w pierwszym rzędzie do tzw. węzła wartowniczego. Udowodniono również, że stan tego węzła jest reprezentatywny dla pozostałych węzłów chłonnych pachy. Tak, więc w przypadku braku klinicznych cech przerzutów do pachowych węzłów chłonnych celowe jest dokonanie identyfikacji węzła wartowniczego. Po jego usunięciu i wykonaniu badania mikroskopowego następuję decyzja o dalszym leczeniu. W przypadku, gdy węzeł wartowniczy jest wolny od przerzutów brak jest wskazań do usuwania układu chłonnego pachy. Wskazania, do limfandektomii występują jedynie u tych chorych, u których w węźle wartowniczym stwierdzono występowanie komórek raka piersi.

Zmieniają się również koncepcje dotyczące stosowania radioterapii w leczeniu radykalnym raka piersi. Klasycznie napromienianie całej piersi jest wskazane u wszystkich chorych poddanych leczeniu oszczędzającemu. Leczenie takie trwa kilka tygodni. Prowadzone obecnie badania kliniczne wskazują, że podobnie jak w przypadku chirurgii istnieje możliwość leczenia ograniczonego, czyli napromieniania jedynie samej loży po usuniętym uprzednio guzie. Niezwykle interesującą możliwością jest radioterapia, śródoperacyjna. Radioterapia wówczas polega na podaniu jednej frakcji.

Organizacja.

Od dłuższego czasu obserwujemy tendencję do wyodrębnienia, senologii, czyli nauki o raku piersi jako odrębnej dyscypliny medycznej. Od końca lat 70-tych zaczęły powstawać Towarzystwa Naukowe, których celem statutowym jest badanie wszelkich zagadnień związanych z powstawaniem, diagnozowaniem i leczeniem raka piersi. Do najbardziej znanych należy: Europejskie Towarzystwo Mastologiczne (EUSOMA), Międzynarodowe Towarzystwo Senologiczne (SIS). W Polsce od kilku lat działa Polskie Towarzystwo do Badań nad Rakiem Piersi. Duże znaczenie ma wymiana doświadczeń naukowych dokonywana w czasie regularnych kongresów i zjazdów poświęconych jedynie problemom raka piersi. Do najbardziej znanych należy: Europejska Konferencja w St. Gallen, Amerykańska w San Antonio. W Polsce od lat odbywa się regularnie Konferencja organizowana przez Polskie Towarzystwo do Badań nad Rakiem Piersi  nazywana konferencja w Falentach, choć od kilku lat już się tam nie odbywa.

Badania naukowe wykazały, że chociaż w dużej części przypadków rak piersi może być chorobą pierwotnie uogólnioną, to ogromne znaczenie dla rokowania ma wczesne rozpoznanie raka najlepiej w fazie przed klinicznej. Istnieje, zatem pilna konieczność prowadzenia skutecznie badań przesiewowych oraz zapewnienia chorym, u których rozpoznano raka, skojarzonego leczenia polegającego zarówno na stosowaniu metod miejscowych jak i systemowego leczenia uzupełniającego. Prawidłowe zorganizowanie i przeprowadzenie badań przesiewowych wymaga zaangażowania w skali całego państwa, szeregu różnych agend rządowych, organizacji samorządowych i społecznych. Najistotniejsze jest nadal organizowanie sprawnie działającego systemu propagowania skriningu, wysyłania zaproszeń oraz zorganizowania akredytowanych ośrodków badań podlegających stałemu audytowi. Szczególnie istotne jest egzekwowanie przepisów dotyczących kontroli jakości aparatury i jakości obrazu mammograficznego. W Polsce realizowany jest  program badań przesiewowych, w ramach, którego wszystkie kobiety pomiędzy 50 a 70 rokiem życia, bez objawów raka piersi, co dwa lata mają wykonywane badania mammograficzne. Ustanowiony został w Polsce system kontroli jakości i system rozsyłania zaproszeń. Należy dołożyć wszelkich starań żeby Panie zgłaszały się na badania konsekwentnie co dwa lata. Mammografia powinna być modna, choć to nie tylko  moda – to mądrość.

Rak piersi na każdym etapie choroby wymaga stosowania leczenia skojarzonego, to znaczy polegającego na wykonaniu odpowiednich zabiegów chirurgicznych, leczenia promieniami jonizującymi oraz przeprowadzenia systemowego leczenia uzupełniającego, którego charakter zależy od mikroskopowych i molekularnych cech guza. Tak złożony charakter podejmowanych decyzji implikuje powstawanie wyodrębnionych klinik skupiających lekarzy różnych specjalności, zajmujących się jedynie rakiem piersi.

Pionierską w skali świata placówką tego typu była klinika zorganizowana przez prof. Rogera Blamey w Nothingham. Podobne placówki powstały w wielu  krajach. Od końca lat 90 udowodniono, że wyniki leczenia uzyskiwane w takich palcówkach są znacznie lepsze niż wyniki uzyskiwane przez podobnej klasy specjalistów w ramach różnych komórek organizacyjnych. Ideę tworzenia narządowych klinik raka piersi we wszystkich krajach świata zapoczątkowało Europejskie Towarzystwo Mastologiczne. Opracowane zostały kryteria, jakie powinna spełniać taka placówka i system akredytacji.

Zwrócono również uwagę na odrębności dotyczące pielęgnowania kobiet chorych na raka piersi. W wielu rozwiniętych krajach powstała odrębna specjalizacja pielęgniarska dotycząca tego zagadnienia. Pielęgniarki zajmujące się chorymi na raka piersi przechodzą odpowiednie szkolenie dotyczące zarówno opieki około  operacyjnej, pielęgnacji wymaganej w czasie napromieniania oraz leczenia systemowego.

Ze względu na wagę społeczną problemu w Parlamencie Europejskim w Brukseli powstała grupa zajmującą się problemami nowotworowymi, w tym rakiem piersi. 2.04.2008 r. Parlament Europejski przyjął rezolucję w sprawie zwalczania nowotworów w  poszerzonej Unii. Zgodnie z tą, podpisana także przez Polskę rezolucją, kraje członkowskie zobligowane są do ustalenia programu badań przesiewowych, zapewnienia wszystkim chorym jednakowego dostępu do świadczeń medycznych na odpowiednio wysokim światowych poziomie. Zgodnie z podjętymi uchwałami kraje członkowskie powinny jak najszybciej udostępniać pacjentom innowacyjne leki przeciwnowotworowe i tworzyć udogodnienia w celu uzyskiwania zezwolenia na ich obrót, wreszcie – tworzenia mechanizmów refundacyjnych. Rezolucja Parlamentu Europejskiego nakłada na kraje członkowskie obowiązek zorganizowania do roku 2016 sieci specjalistycznych ośrodków diagnostyki i leczenia raka piersi. W konkluzji Parlament popiera prezydencję słoweńską Unii Europejskiej, która uznała walkę z nowotworami za jeden z priorytetów.

W Polsce niestety o wynikach leczenia w zbyt dużym stopniu decyduje adres zamieszkania. W chwili obecnej w Polsce istnieją 2 OŚRODKI PEŁNOPROFILOWE LECZENIA RAKA PIERSI – Breast Cancer Units akredytowane przez Światowe towarzystwo Senologiczne : w Szczecinie i w Kielcach. Problemem jest to, że wymagają one zupełnie innego sposobu finansowania. Dotychczas nie zostały podjęte żadne sensowne, systematyczne działania w tym kierunku, które  zmierzałyby  do utworzenia sieci takich właśnie ośrodków diagnozujących, leczących i pielęgnujących chorych na  raka piersi. Akredytacja nie jest tu fanaberią. To jedyna gwarancja monitorowania przez niezależny od polskiego płatnika ośrodek jakości działania takiej placówki. Efektywność tak zorganizowanego przedsięwzięcia jest znacząco wyższa od sumy działania różnych specjalistów nawet w jednym szpitalu. Polskie towarzystwo do badań nad Rakiem Piersi od lat zabiega o ustawowe rozwiązanie tej kwestii.

Pieniądze.

Chciałbym zacząć przewrotnie od przypomnienia pierwszych scen powieści  Piotruś Pan. Ojciec rodziny wylicza tam koszty  wychowania  nowego dziecka. Okazuje się, że koszty te są niezwykle wysokie,  natomiast wydarzenie to nie niesie za sobą żadnych dających się wyrazić liczbowo korzyści.

Podobnie jak ów ojciec rodziny postępuje NFZ. Wyliczane są koszty opieki leczenia onkologicznego. Wszystkie procedury są niezwykle drogie, na zastosowanie wielu nowoczesnych metod „nas nie stać”. Tymczasem w Polsce żyje ok. 60 tysięcy kobiet, u których rozpoznano kiedyś raka piersi. Większość jest czynna zawodowo, lub otrzymuje wypracowane świadczenia emerytalne. Nie są one, zatem obciążeniem dla systemu rent i zasiłków. Obecnie większość chorych leczonych z powodu raka piersi chce pracować i dla większości z nich jest to możliwe. Rak piersi jest chorobą przewlekłą, której  leczenie nie powoduje konieczności długotrwałej hospitalizacji, ani nie wyłącza chorych z życia zawodowego, społecznego czy rodzinnego. Praca wykonywana w każdej z tych dziedzin jest wyliczalna i przekłada się na bardzo konkretne kwoty stanowiące w konsekwencji nasze wspólne dobro. Zastosowanie odpowiednich do stopnia zaawansowania i biologii raka, metod leczenia ogranicza kalectwo i wydłuża życie. Należy, zatem zapytać zupełnie inaczej: Czy stać nas na to, by kilka tysięcy kobiet rocznie umierało z racji zbyt późnego rozpoczęcia skutecznego leczenia lub niewłaściwego prowadzenia pacjentek?.

Dobrą wiadomością dla wszystkich , których dotknęło nieszczęście w postaci raka piersi jest to, że prowadzone są intensywne prace badawcze zmierzające do powstania nowych leków. Kształtuje się  nowe podejście do choroby. Postępy nauk podstawowych – szczególnie biologii molekularnej, lepsze zrozumienie mechanizmów powstawania i szerzenia się nowotworów, przekłada się na poprawę skuteczności leczenia i zmniejszenie jego toksyczności oraz uciążliwości. Wiedza na temat biologii raka piersi przełożyła się również na rozwiązania organizacyjne, czyli wdrożenia programu badań przesiewowych i powstawania klinik narządowych.

Między stanem światowej wiedzy i europejskimi standardami zapisanymi w dokumentach podpisanych także przez Polskę, a  naszą codziennością istnieją budzące wielką troskę dysproporcje.  Każdego dnia poczekalnie w Centrum Onkologii w Warszawie, Gliwicach, Krakowie – we wszystkich naszych ośrodkach onkologicznych  przepełnione są ponad miarę. Lęk, cierpienie i napięcie psychiczne, przeżywane prze  naszych pacjentów  nie pomagają im w tym i tak niewyobrażalnie trudnym czasie  życia.  Pakiet onkologiczny nie rozwiązał tej kwestii. Trudno nawet mówić, że był działaniem pozornym, ponieważ przyniósł realne zagrożenie wielu chorym na raka, a przede  wszystkim – pogorszył sytuację chorych na zaawansowanego raka  – raka piersi.

Jak dotrzeć do sumień polityków? Jak sprawić, aby potrzeby chorych na raka  tu u nas, gdzie 160 tysięcy nowych zachorowań rocznie nieuchronnie się  podwoi, znalazły się na początku listy społecznych potrzeb, nie zaś tkwiły tam, gdzie dotąd: na szarym końcu, gdzie zapisuje się sprawy do załatwienia niemożliwe lub oczekujące na cud ?

Dzisiejsza onkologia leczy chorych na zaawansowanego raka piersi. Przedłuża ich życie, poprawia jego jakość, daje czas upływający w stanie zdrowia uwarunkowanego – wolny od uciążliwych objawów choroby. To są korzyści, które można przeliczyć na pieniądze. Ale przede wszystkim trzeba pamiętać, że w onkologii prowadzi się rachunki w kilku walutach. Pieniądze są ważne. Ale liczyć trzeba też ludzkie cierpienie, lęk – po prostu życie. Jest ono lepsze, jeśli wzbogaca je społeczna empatia i nadzieja.

Autor: prof. dr n. med Tadeusz Pieńkowski, onkolog kliniczny, chirurg

Informacje:

Ukończył Wydział I Lekarski Akademii Medycznej w Warszawie. Od 2011 roku jest profesorem nadzwyczajnym w Centrum Medycznego Kształcenia Podyplomowego (CMKP)

Jest specjalistą onkologiem z 30 letnim doświadczeniem. Wieloletni Kierownik Kliniki Nowotworów Piersi i Chirurgii Rekonstrukcyjnej Centrum Onkologii – Instytutu w Warszawie. Obecnie pełni obowiązki Kierownika Kliniki Onkologii CMKP w Europejskim Centrum Zdrowia w Otwocku. Redaktor i autor kilku rozdziałów w monografii dotyczącej leczenia raka piersi pod tytułem „Leczenie ogólnoustrojowe raka piersi”. Profesor Pieńkowski jest wykładowcą i kierownikiem naukowym kursów organizowanych przez CMKP dla lekarzy specjalizujących się w onkologii klinicznej, chirurgii onkologicznej i radiotererapii. Wykłada również dla lekarzy podstawowej opieki medycznej i opieki paliatywnej a także dla pielęgniarek onkologicznych i studentów.

Jego główne zainteresowania naukowe dotyczą leczenia systemowego chorych na raka piersi i organizacji skojarzonego leczenia tej choroby.

Prezes – Polskiego Towarzystwa do Badań nad Rakiem Piersi

President of Senologic International Society (S.I.S.)

Członek międzynarodowych i krajowych organizacji naukowych:

American Society of Clinical Oncology (ASCO)

European Society for Medical Oncology (ESMO)

Cancer International Research Group (CIRG)

Fondazione Michelangelo

Polskie Towarzystwo Onkologii Klinicznej (PTOK)

Polskie Towarzystwo Onkologiczne (PTO)

slot demo
https://jdih.menlhk.go.id/slot-gacor-online/
https://www.oceanic-saunas.eu/rtp-live/
https://majorzeman.eu/slot-demo/
https://www.psychopsy.com/toto-sgp/
https://www.oceanic-saunas.eu/slot-demo/
https://www.rioquente.com.br/slot-demo/
https://www.parcoursmetiers.tv/uploads/slot-demo/
https://chavancentre.org/slot-demo/
https://drift82.com/togelsgp/